ត្បិតខ្លួនជាជនពិការភាពជើងម្ខាងដោយសារគ្រាប់មីន និងធ្លាប់ទទួលរងនូវការរើសអើងពីមនុស្សមួយចំនួននៅជុំវិញខ្លួន ព្រោះតែកាយសម្បទាមិនគ្រប់គ្រាន់ដូចគេទូទៅ ស្ត្រីម្នាក់បានយកភាពឈឺចាប់ពីការរើសអើង រួមជាមួយនឹងជំនាញផ្នែកកាត់ដេរដែលខ្លួនមាន សហការជាមួយជនពិការដទៃទៀតបង្កើតជាសិប្បកម្មផលិតសម្ភារៈប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃកែច្នៃចេញពីក្រមាដាក់លក់នៅលើទីផ្សារ និងតាមតំបន់ទេសចរណ៍នានា ជាពិសេសនៅតាមព្រឹត្តិការណ៍តាំងបង្ហាញពិព័រណ៍ ដែលអាចទទួលបានចំណូលសម្រាលបន្ទុកជីវភាពគ្រួសារផ្ទាល់ខ្លួនផង និងអាចជួយដល់ជីវភាពជនពិការមួយចំនួនទៀតផងដែរ។

សិប្បកម្ម​ជន​ពិការ ​ដែលមានផលិតសម្ភារៈប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃចេញពីក្រមាមួយនេះ មានទីតាំងនៅភូមិអង្គរបានទី២ ឃុំអង្គរបាន ស្រុកកងមាស ខេត្តកំពង់ចាម និងត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ក្នុងអំឡុង​ឆ្នាំ ២០០៩ ហើយ​វា​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់​ទុក​ថា​ជា​ការងារ​ខ្នាត​តូច ដែលកើតចេញពីដៃសុទ្ធសាធរបស់ជនមានពិការភាព ហើយសម្ភារៈដែលផលិតបានរួមមានដូចជា ការបូបស្ពាយ វត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ ខ្សែចងសក់ ផលិតផលក្រមា និងសម្ភារៈមួយចំនួនទៀត ។

អ្នកនាង ឈឿង ស្រីម៉ាច ជាម្ចាស់សិប្បកម្មជនពិការ ឌីភីអេក បានប្រាប់ AMS Economy ឱ្យដឹងយ៉ាងដូច្នេះថា ៖

«មូលហេតុដែលខ្ញុំចាប់ផ្ដើមអាជីវកម្មនេះគឺដោយសារខ្ញុំធ្លាប់ទទួលរងការរើសអើងដោយសារពិការភាពជើងម្ខាង។ ដោយសារជួយការរើសអើង ជាពិសេស ពិបាករកការងារធ្វើ ខ្ញុំក៏បានចូលរៀនកាត់ដេរកាបូបពីអង្គការជប៉ុនមួយកន្លែង ហើយក៏បានយកជំនាញនេះមកប្រមូលផ្ដុំគ្នា បង្កើតជាសិប្បកម្មខ្នាតតូចមួយដោយដាក់ឈ្មោះថា សិប្បកម្មជនពិការ ហើយបច្ចុប្បន្នមានសមាជិកចំនួន៥នាក់ ដោយម្នាក់ៗអាចមានលទ្ធភាពទទួលបានចំណូលពី ៣០ ទៅ ៤០ ម៉ឺនរៀលក្នុងមួយថ្ងៃ ឬអាចលើសនេះ អាស្រ័យតាមការបញ្ជាទិញ»។

អ្នកស្រីបន្តថា ៖

«ផលិតផលពីក្រមារបស់យើងសុទ្ធសឹងជាផលិតផលកែច្នៃ និងដេរដោយស្នាដៃជនពិការ និបានដាក់លក់នៅលើទីផ្សារ ឬតាមការតាំងពិព័ណ៌នានា ហើយភាគច្រើនអតិថិជនដែលគាំទ្រគឺជាបងប្អូនជាជនជាតិខ្មែរ រស់នៅក្នុងស្រុក មិនថាសិស្ស ឬអ្នកធ្វើការ នោះទេ ហើយអ្វីដែលលក់ដាច់បានច្រើនជាងគេ មានដូចជា កាបូបដាក់ប៊ិក កាបូបស្ពាយ និងបូចងសក់ជាដើម មានតម្លៃពី ២០០០រៀល រហូតដល់ ១០ម៉ឺនរៀល »។

ចំពោះដំណើរការផលិតនេះផងដែរ អ្នកស្រី ឈឿង ស្រីម៉ាច បានបញ្ជាក់ទៀតថា ក្រៅពីការយកកំណាត់ក្រមាមកច្នៃ និងកាត់ដេរផលិតជាសម្ភារៈប្រើប្រាស់ដូចដែលបានរៀបរាប់ជូនខាងលើនេះ ក៏មានសម្ភារៈប្រើប្រាស់ខ្លះច្នៃចេញពីកំណាត់ហូល ផាមួង ផងដែរ ប៉ុន្តែដោយសារតម្លៃថ្លៃ ទើបសិប្បកម្មផលិត និងច្នៃចេញពីក្រមាច្រើនជាង ហើយការច្នៃជាសម្ភារៈទៀតសោត ក៏ត្រូវធ្វើឡើងឱ្យអស់លទ្ធភាពតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។ ប្រសើរបើកំណាត់ក្រមាធំ អាចកាត់បានការបូបស្ពាយ១ ឬ ២ ឯផ្នែកតូចៗដែលនៅសេសសល់ក៏ច្នៃជាបូចងសក់ជាដើម។

យ៉ាងណាក៏ដោយ សម្រាប់ថ្ងៃអនាគត ម្ចាស់អាជីវកម្មខ្នាតតូច ដែលជាជនមានពិការភាពរូបនេះ ចង់ពង្រីកសិប្បកម្ម ក៏ដូចជាបង្កើតជារោងជាងមួយដែលអាចប្រមូលផ្ដុំជនពិការដែលមានជំនាញផ្នែកកាត់ដេរ និងការកែច្នៃធ្វើការរួមគ្នា ដើម្បីអាចគេចផុតពីការរើសអើង ជាពិសេសមានការងារធ្វើ ទទួលបានចំណូលគ្រាន់ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ។ ក្នុងឱកាសនេះដែរ អ្នកស្រីក៏បានអំពាវនាវដល់អតិថិជនទាំងក្នុងស្រុក និងក្រៅស្រុក ជួយគាំទ្រដល់ផលិតផលដែលបង្កើតចេញស្នាដៃជនពិការ ដើម្បីជាការលើកទឹកចិត្តដល់ជនពិការ ត្បិតថា ជនមានពិការភាព ប៉ុន្តែមិនពិការចិត្ត៕