បរទេស ៖ រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌូណេស៊ី កំពុងចរចាបំណុលជាមួយចិន ពាក់ព័ន្ធនឹងគម្រោងសាងសង់ផ្លូវ និងរថភ្លើងល្បឿនលឿន Whoosh ដែលបានចំណាយអស់ ៧,៣ ពាន់លានដុល្លារ ហើយពិបាករកចំណូលដើម្បីទូទាត់សងត្រឡប់ទៅចិនវិញ។ នេះបើយោងតាមការរាយការណ៍ពី Financial Times។

រថភ្លើងល្បឿនលឿន Whoosh មានផ្លូវដែកតភ្ជាប់ពីរដ្ឋធានីហ្សាកាតា ជាមួយទីក្រុងបានឌុង​ ដែលត្រូវបានអភិវឌ្ឍរួមគ្នាដោយក្រុមហ៊ុនរដ្ឋរបស់ឥណ្ឌូនេស៊ី និងចិន ក្រោមការដឹកនាំរបស់ប្រធានាធិបតីចិន Xi Jinping និងអតីតប្រធានាធិបតីឥណ្ឌូនេស៊ី Joko Widodo ។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ទោះបីជាផ្លូវដែកនេះប្រើរយៈពេលត្រឹមតែ ៤៥ នាទីប៉ុណ្ណោះលើចម្ងាយ ១៤៥ គីឡូម៉ែត្រក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាហាក់ដូចជាមិនសូវមានប្រជាប្រិយភាពនោះទេ ដោយសារតែស្ថានីយ៍របស់វានៅឆ្ងាយពីកណ្តាលទីក្រុង ហើយសំបុត្រមានតម្លៃថ្លៃ ដោយមួយជើងមានតម្លៃថោកបំផុត ១៥​ ដុល្លារ បើធៀបទៅនឹងរថភ្លើងធម្មតាគឺថ្លៃជាង ៥ដងឯណោះ។ ជាលទ្ធផល អាស្រ័យថា ដោយសារតែតម្លៃសំបុត្រថ្លៃ មិនសូវមានអ្នកគាំទ្រ បណ្តាលឱ្យស្ថានីយ រថភ្លើងល្បឿនលឿន Whoosh រកចំណូលមិនសូវបាន ពោលគឺចាប់តាំងពីមានប្រតិបត្តិការបានរយៈពេលពីរឆ្នាំ ម្ចាស់ភាគហ៊ុនកំពុងពិបាករកប្រាក់ចំណេញ និងសងបំណុលទៅចិនវិញ។ លើសពីនេះ គម្រោង​មាន​តម្លៃថ្លៃនេះកំពុង​ប៉ះពាល់​ដល់​ហិរញ្ញវត្ថុ​របស់​ទីក្រុង​ហ្សាកាតា ខណៈដែលវាកំពុងស្ថិត​ក្រោម​សម្ពាធ​រួច​ទៅ​ហើយដោយសារ​ផែនការ​ចំណាយ​របស់​ប្រធានាធិបតី Prabowo Subianto។

ចិនបានផ្តល់កម្ចី ៣ ភាគ ៤ សម្រាប់គម្រោងនេះ។ ប្រទេសទាំង ២ ហ៊ានចំណាយច្រើនលើគម្រោងនេះ ដោយសារវាគឺជាការអភិវឌ្ឍន៍ដ៏លេចធ្លោមួយរបស់ចិនក្រោមគំនិតផ្តួចផ្តើមខ្សែក្រវាត់ និងផ្លូវ (BRI) ខណៈពេលដែលលោក Widodo ផ្តោតសំខាន់លើផ្លូវដែកជាគោលនៅក្នុងគោលនយោបាយជំរុញហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ។ លើសពីនេះ ចិនគឺជាអ្នកវិនិយោគបរទេសកំពូលមួយរបស់ឥណ្ឌូនេស៊ី ហើយការគាំទ្ររបស់មហាអំណាចនេះកាន់តែមានសារៈសំខាន់ក្នុងការជំរុញគោលដៅកំណើនប្រកបដោយមហិច្ឆតារបស់លោក Prabowo ដែលជាអ្នកបន្តវេន។

រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងវិនិយោគរបស់ឥណ្ឌូណេស៊ី លោក Rosan Roeslani បានលើកឡើងថា ទីក្រុងហ្សាកាតា កំពុងរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធបំណុលយ៉ាងទូលំទូលាយ ដើម្បីការពារពីបញ្ហាផ្សេងទៀតនាពេលអនាគត។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ឥណ្ឌូណេស៊ី ទើបបង្កើត Danantara ដែលជាមូលនិធិទ្រព្យសម្បត្តិអធិបតេយ្យ និងគ្រប់គ្រងសហគ្រាសទាំងអស់របស់រដ្ឋ។ លោក Dony Oskaria ប្រធានផ្នែកប្រតិបត្តិការរបស់ Danantara បញ្ជាក់ថា ពួកគេកំពុងចរចាជាមួយចិន ដើម្បីរកដំណោះស្រាយទាក់ទងនឹងរយៈពេលកម្ចី អត្រាការប្រាក់ និងរូបិយប័ណ្ណ។

លោក Eko Listiyanto អនុប្រធានវិទ្យាស្ថានអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ បានលើកឡើងថា មនុស្សជាច្រើនឆ្ងល់តាំងពីដំបូងមកថា ​ហេតុអ្វីបានជាមានតម្រូវការតភ្ជាប់ផ្លូវល្បឿនលឿនរវាងទីក្រុងពីរដែលនៅជិតគ្នា? កាលពីដំបូង គម្រោងនេះត្រូវបានចាប់អារម្មណ៍ដោយចិន និង ជប៉ុន ប៉ុន្តែជប៉ុនផ្តល់អត្រាការប្រាក់ ០,១% ជាថ្នូរនឹងការធានារបស់ឥណ្ឌូនេស៊ី មាន​ន័យ​ថា រដ្ឋាភិបាលនឹង​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ផ្លូវ​ច្បាប់​ក្នុង​ការ​សង​ប្រាក់​វិញប្រសិន​បើ​គម្រោង​នេះ​បរាជ័យ ។ ជាលទ្ធផល ឥណ្ឌូនេស៊ី បានជ្រើសរើសយកការវិនិយោគរបស់ចិន ដោយសារមិនត្រូវការការធានាពីរដ្ឋនោះទេទោះបីជាអត្រាការប្រាក់ខ្ពស់ ២% ក៏ដោយ។ ប្រសិនបើគម្រោងនេះបរាជ័យ វាជាបញ្ហារបស់ក្រុមហ៊ុនពាក់ព័ន្ធ ដែលមិនមែនជាបំណុលរបស់រដ្ឋនោះទេ ប៉ុន្តែប្រៀបបានជាអន្ទាក់បំណុលមួយសម្រាប់រដ្ឋាភិបាលដដែល ដោយសារពួកគេនៅជួយតែរកដំណោះស្រាយ ឬ រ៉ាប់រងបំណុល ដើម្បីជៀសវាងការអាម៉ាស់របស់ជាតិជារួម។ នៅក្នុងសេណារីយ៉ូដែលអាក្រក់បំផុត បើសិន ឥណ្ឌូនេស៊ី មិនអាចបំពេញការទូទាត់របស់ខ្លួន ចិនអាចនឹងទាមទារកាន់កាប់គម្រោងនេះទាំងស្រុង៕