កំពង់ឆ្នាំង ៖ សហគមន៍កសិកម្មទឹកហូតមានជ័យក្ដីសង្ឃឹម​ ជាសហគមន៍មួយដែលត្រូវបានគេចាត់ទុក​ថាជាសហគមន៍គំរូ ដោយសារ​សហគមន៍​មួយនេះមានភាពជោគជ័យទៅលើការរកចំណូលដ៏គាប់ប្រសើរចូលទៅកាន់គ្រួសារនីមួយៗ ជាពិសេសគំរូដោយ​សាមគ្គីភាពនៃ​សមាជិក​ទាំងជាង ៧០០គ្រួសារ។

តាមរយៈការរៀបចំផែនការសម្រាប់សហគមន៍បានច្បាស់លាស់ រហូតមកដល់ពេលនេះជីវភាពរបស់សមា​ជិកស្ទើរតែគ្រប់គ្រួសារ​មានភាព​ធូរធាសមរម្យ និងប្រសើរឡើងច្រើនបើធៀបទៅនឹងពេលដែលមិនទាន់មានសហគមន៍នៅក្នុងតំបន់មួយនេះ។

អ្នកស្រី រិទ្ធ ចន្ថា ជាប្រធានក្រុមប្រឹក្សាភិបាលសហគមន៍កសិកម្មទឹកហូតមានជ័យក្ដីសង្ឃឹមបានឱ្យដឹងថា ដំណាំដែលសហគម​ន៍អ្នក​ស្រី​ដាំ​ភាគច្រើនជាប្រភេទបន្លែស្លឹក ពោលគឺ៩០%នៃដំណាំគឺជាដំណាំស្លឹកទៅហើយ។ ក្រៅពីនោះ សហគមន៍មានដាំបន្លែជាច្រើនប្រភេទទៀត ទាំងក្នុងរោងសំណាញ់ និងក្រៅរោងសំណាញ់ ហើយដែលជាមធ្យមសហគមន៍កសិកម្មនេះតែងនាំចេញបន្លែស្លឹកក្នុងចំនួន ២ ទៅ៤តោន។

សម្រាប់ការចិញ្ចឹមសត្វវិញ អ្នកស្រីបានឱ្យដឹងថា ៖

“មួយសប្ដាហ៍យើងផ្គត់ផ្គង់ ២០ក្បាល, ១ខែចន្លោះពី ៨០ ទៅ១៥០ក្បាល ដោយភាគច្រើនផ្គត់ផ្គង់តាមផ្សារសេរីនៅក្នុងខេត្ត យើងមានផ្សារនៅបាត់ដំបង មានផ្សារនៅភ្នំពេញ ហើយយើងមានម៉ាតមួយចំនួននៅភ្នំពេញ ដោយម៉ាតភាគច្រើនយកស្លឹកគ្រៃ ពងមាន់ ពងទា ស្ពៃក្រញ៉ាញ់ ស្ពៃចង្កិះជាដើម។”

អ្នកស្រីបន្តឱ្យដឹងទៀតថា សហគមន៍មួយនេះមិនដែលមានចំណូលចូលសហគមន៍ច្រើនទេ គឺសំខាន់ចំណូលចូលដល់​កសិករ ព្រោះ​កន្លង​មក​សហគមន៍បានផ្ដោតលើកសិករច្រើន ក្នុងនោះសហគមន៍ក៏មានគោលបំណង​ចង់ជួយកសិករក្នុង​តំបន់​ឱ្យក្លាយ​ជាកសិករដែល​មានចំណូលជា​មធ្យម ៥ពាន់ដុល្លារក្នុងឆ្នាំទៀតផង។

អ្នកស្រីបានបញ្ជាក់ថា ៖

“សម្រាប់ចំណូលសរុបបានចន្លោះពី ៤លានរៀល ទៅ ១២លានរៀលក្នុងមួយខែ ជាមធ្យមថេរគឺ ៤ ទៅ ៦លានរៀល ហើយកសិករទទួលបានប្រាក់ចេញពីចំណូលនេះទៅ។”

យ៉ាងណាក៏ដោយ បើទោះបីជាសមាជិកក្នុងសហគមន៍មានច្រើនគ្រួសារក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកស្រីវិញយល់ថា ចំនួនប្រជាជន មិនមែនជាបញ្ហាពិតប្រាកដនោះទេ អ្វីដែលជាបញ្ហានោះគឺការធ្វើឱ្យមានភាពប្រសើរឡើងនៃជីវភាពរបស់សមាជិកទាំងអស់។

សម្រាប់គោលដៅបន្ទាប់ទៀត សហគមន៍ក៏ចង់ចូលរួមជាមួយរាជរដ្ឋាភិបាលក្នុងការបណ្ដុះបណ្ដាល​ធនធានមនុស្ស តាមរយៈការកសាង​កន្លែង​សិក្សាមួយ ដែលអាចជាកន្លែងសិក្សា អានសៀវភៅ ឬក៏ក្លិបផ្សេងៗសម្រាប់កុមារ ដោយសារតែអ្នកស្រីផ្ទាល់កត់សម្គាល់ឃើញពីការជះឥទ្ធិពល​ដល់កុមារ​ពីការមើលទូរស័ព្ទដៃ នៅពេលដែលឪពុកម្ដាយពួកគេជាប់រវល់ធ្វើការងារកសិកម្ម។  គួរបញ្ជាក់ថា ប្រជាជនដែលរស់នៅក្នុងសហគមន៍កសិកម្មទឹកហូតមានជ័យក្ដីសង្ឃឹម ដែលស្ថិតនៅក្នុងស្រុកលលៀប្អៀរ ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង មានប្រមាណជា ៧៥% ជាអ្នកដាំដំណាំ ចិញ្ចឹមសត្វ ៥%​ ជាកម្មករ កម្មការិនីរោងចក្រ និង៥%ជាអាជីវករលក់ដូរ៕