សេដ្ឋកិច្ច
ហិរញ្ញវត្ថុ
អចលនទ្រព្យ
ជំនួញ
អត្ថបទពាណិជ្ជកម្ម
អាជីវកម្មថ្មី និងនវានុវត្ត
មាតិកាឌីជីថល
Khmer Insider
មរតកគំនិត
កម្ពុជា 360°
វិថីហិរញ្ញវត្ថុ
ភ្នំពេញ ៖ មុខរបរចិញ្ចឹមឃ្មុំក្នុងប្រអប់ ឬកេះ តាមបែបធម្មជាតិ កំពុងតែពេញនិយមក្រោយពីមុខរបរស្វែងរកឃ្មុំព្រៃជាលក្ខណៈប្រពៃណីកាន់តែខ្សត់ទៅៗ មិនអាចផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការទីផ្សារបានគ្រប់គ្រាន់។ ជាមួយនឹងមុខរបរចិញ្ចឹមឃ្មុំតាមបែបធម្មជាតិនេះ ដើម្បីអាចរក្សានូវតម្លៃ ក៏ដូចជាទំហំទីផ្សារ បណ្តាអ្នកចិញ្ចឹមឃ្មុំភាគច្រើនបាននាំគ្នាចងក្រងបង្កើតជាសហគមន៍ចិញ្ចឹមឃ្មុំយកទឹកឃ្មុំលក់ ដោយអ្នកដែលមានបទពិសោធន៍ច្រើនជួយណែនាំអ្នកដែលមានមានបទពិសោធន៍តិច ធ្វើយ៉ាងណាអាចចិញ្ចឹម និងទទួលបានទិន្នផលល្អទាំងអស់គ្នាក្នុងនាមជាលក្ខណៈគ្រួសារអ្នកចិញ្ចឹមសត្វឃ្មុំ។
សូមបញ្ជាក់ថា ការចិញ្ចឹមឃ្មុំ ខុសពីការចិញ្ចឹមសត្វផ្សេងៗ គឺខុសទាំងការរៀបចំកន្លែងឱ្យវារស់នៅ ការជ្រើសទីតាំងចិញ្ចឹម ហើយសត្វប្រភេទនេះក៏មិនសូវត្រូវការចំណីណាក្រៅតែពីលម្អងផ្កា ផ្កាឈើព្រៃ ឬផ្កាដំណាំធម្មជាតិនោះឡើយ ហើយខត្តដែលមានការចិញ្ចឹមឃ្មុំ ភាគច្រើនមាននៅខេត្តសៀមរាប កំពង់ចាម ខេត្តត្បូងឃ្មុំ ប៉ៃលិន និងខេត្តបាត់ដំបង ជាដើម ដែលជាតំបន់សម្បូណ៍ចម្ការផ្លែឈើ។
អ្នកស្រី សុជាតិ ជាសហស្ថាបនិកកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមឃ្មុំធម្មជាតិ «បារាយណ៍ហាន់នី» បានប្រាប់ឱ្យដឹងថា ការរៀនចិញ្ចឹមឃ្មុំមិនចំណាយពេលយូរឡើយ ប៉ុន្តែគួរតែរៀនពីបច្ចេកទេសចិញ្ចឹម ថែទាំពីអ្នកដែលមានជំនាញច្បាស់លាស់ត្រឹមត្រូវ។ ជាក់ស្ដែងដូចជាសហស្ថាបនិកកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមឃ្មុំធម្មជាតិ «បារាយណ៍ហាន់នី» គឺបានរៀនពីអ្នកដែលមានបទពិសោធលើការចិញ្ចឹមឃ្មុំ ដែលបានបញ្ចប់ការនៅវិទ្យាស្ថានកសិកម្មព្រែកលាប។
អ្នកស្រីបន្តឱ្យដឹងថា មុនពេលមានដំណើរការដូចបច្ចុប្បន្ន កាលពីដំបូងក្រុមរបស់អ្នកស្រីបានសាកល្បងចិញ្ចឹមរយៈពេលជិត១ឆ្នាំ ទើបអាចឈានដល់ការចិញ្ចឹមអាជីវកម្មពេញលេញបាន ដោយមានអ្នកបច្ចេកទេសម្នាក់ឈឈ្មោះជាបង្គោល គឺលោក ហេង ប៊ុនណាល់ ក្នុងការជួយផ្ដល់គំនិតក្នុងការចិញ្ចឹម ហើយក៏បន្តភាពរីកចម្រើនរហូតពង្រីកទ្រង់ទ្រាយចិញ្ចឹមលក្ខណៈជាកសិដ្ឋានដូចពេលបច្ចុប្បន្ន។
បច្ចុប្បន្ននេះ កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមឃ្មុំ «បារាយន៍ហាន់នី» មានទីតាំងនៅឃុំកោះសំរោង ស្រុកកំពង់សៀម ខេត្តកំពង់ចាម ដោយផ្តើមចេញពីការចិញ្ចឹមលើកដំបូងត្រឹមតែ ២-៣ធុងតែប៉ុណ្ណោះ ហើយសព្វថ្ងៃនេះបានពង្រីករហូតដល់ជាង១០០ធុង ហើយក្នុងមួយធុងមានចាប់ពី ៨-១០ បង្គង ប៉ុន្តែអាចទទួលបានទឹកឃ្មុំត្រឹមប្រមាណ៨បង្គងប៉ុណ្ណោះ។
អ្នកស្រីបានប្រាប់ឱ្យដឹងទៀតថា ការចិញ្ចឹមឃ្មុំមានច្រើនដំណាក់កាល ប៉ុន្តែជាដំបូងកសិករត្រូវជ្រើសរើសទីតាំងដែលល្អ ដូចជាកន្លែងសម្បូរព្រៃឈើ សម្បូរផ្កា ឬចម្ការឈើហូបផ្លែជាដើម ហើយតំបន់នោះមិនមានការប្រើប្រាស់ថ្នាំពុលកសិកម្ម ឬការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីផ្សេងៗ ទើបការចិញ្ចឹមឃ្មុំអាចផលិតទឹកបានច្រើន។ ចំពោះទីតាំងការដាក់កេះ ឬធុងចិញ្ចឹមឃ្មុំ ត្រូវដាក់នៅឱ្យឆ្ងាយពីកន្លែងដែលមានមនុស្សអ៊ូអរច្រើន ឬក្បែរផ្លូវធ្វើដំណើរ និងមិនឱ្យកៀកគ្នាពេកទេ ជៀសវាងការដាក់ធុងទល់មុខគ្នា។ បើទីតាំងចិញ្ចឹមឃ្មុំល្អ គឺត្រូវមានប្រភពផ្កា៣ដងក្នុងមួយឆ្នាំ មានប្រភពទឹក ឬមានសំណើមគ្រប់គ្រាន់ មានម្លប់ តែក៏ត្រូវមានពន្លឺគ្រប់គ្រានដែរ។
ម្ចាស់កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមឃ្មុំ «បារាយណ៍ហាន់នី» បានឱ្យដឹងថា ការងារដំបូង គឺការធ្វើប្រអប់ ឬកេះបង្គង ឬហៅថាការសាងសង់ទីជម្រកដើម្បីឱ្យឃ្មុំប្រមែលប្រមូលគ្នាវាដែលរស់នៅ រាយប៉ាយតាមកន្លែងផ្សេងៗឱ្យចូលមកស្នាក់នៅបង្កើតកូនចៅលើបង្គង ដែលបានរៀបចំក្នុងប្រអប់តាមលក្ខណៈបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ។ លក្ខណៈបច្ចេកទេសនៃការធ្វើកេះ ឬធុងចិញ្ចឹម បច្ចុប្បន្នកសិករអាចសិក្សាធ្វើដោយខ្លួនឯងបានដោយមិនចំបាច់ទិញពីក្រៅប្រទេសដូចពេលមុនៗនោះឡើយ។
អ្នកស្រី បន្តថា ទឹកឃ្មុំដែលកសិដ្ឋានផលិតបានជាទឹកឃ្មុំសុទ្ធល្អដូចទឹកឃ្មុំធម្មជាតិដែរ និងមានតម្រូវការខ្ពស់នៅលើទីផ្សារ។ នៅរដូវប្រាំងសំបូរផ្កាឈើ ការប្រមូលផលទឹកឃ្មុំត្រូវធ្វើរយៈពេលពី ១៥ថ្ងៃ ទៅ១ខែម្ដង។ ពិសេសជាងនេះទៅទៀត ក៏មានប្រភេទទឹកឃ្មុំដែលផលិតពីលម្អងផ្កាគរ និងលម្អងផ្កាឈើហូបផ្លែផ្សេងៗទៀតផងដែរ ហើយបើគាប់ជួនក្នុងរដូវសំបូរផ្កាឈើ មេឃ្មុំកើតកូនបានល្អ គឺចិញ្ចឹមឃ្មុំមួយធុងអាចប្រមូលផលម្ដងបានទឹកឃ្មុំចាប់ពី ៣ ទៅ ៥លីត្រ។
សូមបញ្ជាក់ថា នៅកម្ពុជាមាន «ទឹកឃ្មុំព្រៃមណ្ឌលគិរី» ត្រូវបានសម្ពោធដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់ជាផ្លូវការ និងជាម៉ាកសម្គាល់ភូមិសាស្ត្រទំនិញ (GI) ក្នុងគោលដៅផ្តល់កិច្ចការពារកម្មសិទ្ធិបញ្ញា លើកកម្ពស់គុណភាពសម្បកវេចខ្ចប់ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ព្រមទាំងបង្កើនចង្វាក់តម្លៃ បង្កើតការងារ និងលើកកម្ពស់ជីវភាពប្រជាជន រួមចំណែកថែរក្សាព្រៃឈើ ដោយធ្វើយ៉ាងណាឱ្យការយកទឹកឃ្មុំព្រៃប្រកបដោយនិរន្តរភាព៕
Account
Security
Favourite Content