បរទេស ៖ ជាប្រវត្តិសាស្ត្រ ឥណ្ឌា ត្រូវបានគេស្គាល់ថា ជាប្រទេសនាំចូលសម្ភារៈយុទ្ធភណ្ឌយោធាដ៏ធំបំផុតមួយក្នុងពិភពលោក ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ន ទីក្រុងញូវដេលី បាន និងកំពុងកែប្រែប្រវត្តិសាស្ត្រក្នុងវិស័យការពារជាតិរបស់ខ្លួនយ៉ាងឆាប់រហ័ស ដោយក្លាយខ្លួនទៅជាប្រទេសនាំចេញសព្វាវុធដ៏សំខាន់នៅលើឆាកអន្តរជាតិទៅវិញ។
ទិដ្ឋភាពនៃការផលិតក្នុងវិស័យការពារជាតិរបស់ប្រទេសឥណ្ឌា កំពុងមានការផ្លាស់ប្តូរទម្រង់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅ គិតតាំងពីការផ្លាស់ប្តូរគោលនយោបាយយុទ្ធសាស្ត្រ ការជំរុញផលិតកម្មក្នុងស្រុកយ៉ាងសកម្ម កំណើនវិនិយោគពីវិស័យឯកជន ជាពិសេស ឧស្សាហកម្មនៃការផលិតក្នុងវិស័យការពារជាតិសរុបរបស់ឥណ្ឌាបានកើនឡើងដល់ជិត ១៨,៦ ពាន់លានដុល្លារនៅក្នុងផែនការថវិកាឆ្នាំជាតិ ២០២៥-២០២៦ ដោយក្នុងនោះការនាំចេញបានស្ទុះកើនឡើងដល់ទៅ ៦៣ភាគរយ ឬប្រមាណជា ៤,៦ ពាន់លានដុល្លារ។
នៅក្នុងអត្ថបទមួយដែលចេញផ្សាយដោយកាសែតរុស្សី RT កាលពីពេលថ្មីៗនេះបានឱ្យដឹងថា ទំហំនៃការនាំចេញអាវុធរបស់ឥណ្ឌា បានពង្រីកខ្លួនហួសពីឧបករណ៍ការពារជាតិកម្រិតមូលដ្ឋាន ដែលក្នុងនោះមានដូចជា មួកការពារគ្រាប់ អាវក្រោះ និងគ្រាប់រំសេវស្តង់ដារ។ បច្ចុប្បន្ន ឥណ្ឌានាំចេញគ្រឿងយុទ្ធភ័ណ្ឌយុទ្ធសាស្ត្រដែលមានៅភាពជឿនលឿន ចាប់តាំងពី មីស៊ីលល្បឿនលឿនជាងសំឡេង BrahMos, ប្រព័ន្ធការពារដែនអាកាស Akash, ប្រព័ន្ធរ៉ុក្កែត Pinaka, រ៉ាដាកំណត់ទីតាំងអាវុធ Swati និង ឧទ្ធម្ភាគចក្រធុនស្រាល Advanced Light Helicopters ផងដែរ។

សូមជម្រាបថា មីស៊ីល BrahMos ដែលជាគម្រោងវិនិយោគរួមគ្នាជាមួយរុស្ស៊ី បានឈានមុខគេលើកំណើននៃការនាំចេញរបស់ឥណ្ឌា ដោយហ្វីលីពីនបានក្លាយជាអ្នកបញ្ចាទិញដ៏ធំ និងដំបូងគេ ខណៈដែលប្រទេសជាច្រើនទៀតនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងមជ្ឈិមបូព៌ា រាប់ទាំងអាមេរិកឡាទីនផងដែរនោះ កំពុងវាយតម្លៃលើផែនការបញ្ជាទិញអាវុធប្រភេទនេះ។ បន្ថែមពីនេះ នៅមានប្រទេស អាមេនី ក៏កំពុងតែពឹងផ្អែកលើឥណ្ឌាសម្រាប់ការផ្គត់ផ្គង់សព្វាវុធស្ទើរទាំងស្រុង រួមទាំងកាំភ្លើងធំ និងប្រព័ន្ធបាញ់រ៉ុក្កែតទំនើបៗ។
កត្តាជំរុញដ៏សំខាន់មួយទៀតដែលជាចលករធ្វើឱ្យការនាំចេញបរិក្ខាយោធារបស់ឥណ្ឌាកើនឡើងខ្ពស់ ក៏ព្រោះតែតួនាទីរបស់ឥណ្ឌាក្នុងការអភិវឌ្ឍ និងកែលម្អបរិក្ខារយោធាបរទេសក្នុងនាមជាប្រទេសប្រតិបត្តិការរថក្រោះ T-90 ធំបំផុតនៅលើពិភពលោក ។ ជាក់ស្ដែង ឥណ្ឌា បានអភិវឌ្ឍ និងបង្កើនធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពរថក្រោះ T-90 Bhishma ផ្ទាល់ខ្លួន ដោយប្រើប្រាស់សមាសភាគក្នុងស្រុករហូតដល់ ៨០ភាគរយ រួមទាំងប្រព័ន្ធទស្សនវិស័យកម្ដៅដ៏ទំនើប ភ្ជាប់ជាមួយប្រព័ន្ធបញ្ជាបាញ់បែបឌីជីថល ប្រព័ន្ធប្រឆាំងដ្រូន និងប្រព័ន្ធការពារកាន់តែរឹងមាំជាងមុន។
ទន្ទឹមនឹងនេះ ឥណ្ឌា ក៏បានក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់ដ៏សំខាន់សម្រាប់ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍នៅលោកខាងលិចផងដែរ។ ជាក់ស្ដែង ដោយសារបញ្ហាកកស្ទះនៃការផលិតក្នុងស្រុក និងកង្វះខាតវត្ថុធាតុដើមនៅលោកខាងលិច ក្រុមហ៊ុនសាងសង់ធំៗមួយចំនួន បានងាកមកពឹងផ្អែកលើវិស្វកម្មរបស់ឥណ្ឌា ដោយក្រុមហ៊ុនផ្គត់ផ្គង់នៅឥណ្ឌាអាចបង្កើតចំណូលពីការនាំចេញសមាសភាគយន្តហោះបានប្រមាណ ២ ពាន់លានដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំៗ។ ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍អាមេរិកធំៗបានបញ្ជាទិញផ្នែកសំខាន់ៗដោយផ្ទាល់ពីឥណ្ឌា ចាប់តាំងពីស្លាបយន្តហោះ F-16, ក្បាលយន្តហោះ AH-64 រហូតដល់គ្រឿងបង្គុំរចនាសម្ព័ន្ធសម្រាប់ Boeing 787 Dreamliner និងយន្តហោះដឹកជញ្ជូន C-130។
កំណើនយ៉ាងឆាប់រហ័សទាំងនេះ ភាគច្រើនកើតចេញពីការចូលរួមយ៉ាងសកម្មរបស់វិស័យឯកជន ក្រោមការគាំទ្រពីគោលនយោបាយរដ្ឋាភិបាល។ វិស័យឯកជនបានរួមចំណែកជិតពាក់កណ្តាលនៃតម្លៃនាំចេញបរិក្ខាយោធា និងការពារជាតិសរុប ដែលដឹកនាំដោយក្រុមហ៊ុនសហគ្រាសធំៗ និងក្រុមហ៊ុនបង្កើតថ្មី (Startups) ដែលមានឯកទេសខាងបច្ចេកវិទ្យាប្រឆាំងដ្រូន អេឡិចត្រូនិកយោធា និងរំសេវច្រើនប្រភេទ។
សូមបញ្ជាក់ដែរថា ការអភិវឌ្ឍនេះត្រូវបានគាំទ្រដោយគោលនយោបាយរដ្ឋាភិបាលដែលបម្រុងទុក ៧៥ភាគរយនៃថវិកាថែទាំយោធាសម្រាប់ក្រុមហ៊ុនក្នុងស្រុក ការបញ្ឈប់ការនាំចូលលើមុខទំនិញការពារជាតិជាង ៥៥០០ មុខ និងការអនុញ្ញាតឱ្យមានការវិនិយោគផ្ទាល់ពីបរទេស (FDI) រហូតដល់ ៧៤ភាគរយ ដើម្បីជំរុញការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យា៕





វិថីហិរញ្ញវត្ថុ





























































Account
Security
Favourite Content