កម្ទេចឈើល្អិតៗ និងម៉ត់ៗ ឬគេហៅជាទូទៅថាអាចម៍រណា ជាកាកសំណល់ឈើតូចៗសេសសល់ពីការច្នៃឈើល្អៗដែលភាគច្រើនគេគិតថាវាជាកាកសំណល់ឥតប្រយោជន៍ និងយកទៅដុតចោលក៏មាន។ ផ្ទុយពីការគិតរបស់មនុស្សទូទៅ បុរសម្នាក់បានកែច្នៃអាចម៍រណាទាំងនេះ ទៅជាគ្រឿងចម្លាក់ដែលមានសោភ័ណភាព ស្រស់ស្អាត ដែលពាក់ព័ន្ធវប្បធម៌ខ្មែរ មានតម្លៃ និងទទួលបានការកោតសរសើរយ៉ាងច្រើនពីមជ្ឈដ្ឋានជុំវិញ។   

អនន្ត ខេមបូឌា ជាសិប្បកម្មចម្លាក់បរិស្ថាន ស្ថិតនៅភូមិជន្លង់ សង្កាត់សាលាកំរើក ក្រុងសៀមរាប ខេត្តសៀមរាប កំពុងច្នៃអាចម៍រណាដែលប្រមូលបានក្នុងតំបន់ ទៅធ្វើជាគ្រឿងចម្លាក់ច្រើនទម្រង់ ច្រើនទំហំ សម្រាប់តុបតែងលម្អ និងជាវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ ក្នុងនាមជាអាជីវកម្មមួយចូលរួមកាត់បន្ថយកាកសំណល់ក្នុងបរិស្ថានផ្ទាល់តែម្ដង។ ផលិតផលចម្លាក់អាចម៍រណាភាគច្រើនផ្ដោតទៅលើប្រពៃណី វប្បធម៌ ឬជារូបយកគំរូពីក្នុងសារមន្ទីរ និងតាមជញ្ជាំងប្រាសាទ។

រូបចម្លាក់នេះទៀតសោត មានច្រើនទំហំ អាចធ្វើចាប់ពី ៥ សង់ទីម៉ែត្រ ដល់ជាង ៣ម៉ែត្រ សម្រាប់ដាក់តាំង ដោយភ្ញៀវភាគច្រើនជាជនបរទេស ដែលមកលេងខេត្តសៀមរាប អាចថា ៩០ភាគរយជាភ្ញៀវទេសចរ។ តម្លៃរូបចម្លាក់មានចាប់ពី ៥០សេន ដល់ ៥ពាន់ដុល្លារ អាស្រ័យលើទំហំ និងការកម្ម៉ង់ ហើយភាគច្រើនគេនិយមទិញចម្លាក់ទំហំ ២០-៣០សង់ទីម៉ែត្រ ដែលមានតម្លៃ ១៥-៣៥ដុល្លារ។

លោក គួច សេងថៃ ជាម្ចាស់សិប្បកម្មនេះបានប្រាប់ AMS ឱ្យដឹងថា៖

«យើងចាប់ផ្ដើមអាជីវកម្មនេះឡើងដោយសារ ខ្ញុំចូលចិត្តការសូន្យរូបតាំងពីក្មេង ហើយក៏គិតដែរថា ហេតុអ្វីឈើដែលមានតម្លៃគេយកតែផ្នែកល្អៗ តែកម្ទេចកម្ទីផ្សេងៗគេយកទៅចាក់ចោល ។ ខ្មែរយើងមានជ័រទឹកដែលអាចប្រើប្រាស់បានជាមួយឈើ ណាមួយមានជំនាញលាយដីឥដ្ឋស្រាប់ ខ្ញុំក៏បានកែច្នៃកម្ទេចឈើលាយជាមួយជ័រដើម្បីច្នៃជាវត្ថុសិល្បៈមួយដែលប្លែកពុំធ្លាប់មាន អាចលក់បានក្នុងតម្លៃល្អ និងជួយមួយផ្នែកដល់បរិស្ថាន»។

ម្ចាស់សិប្បកម្មរូបនេះបានបន្តថា ៖

«ចំពោះផលិតចម្លាក់របស់យើង ត្បិតច្នៃចេញពីកម្ទេចឈើកពិតមែន តែយើងប្រើពុម្ពដែលមានក្បាច់ស្អាតៗ មិនចាញ់ចម្លាក់ធម្មតានោះទេ លើសពីនេះ គ្រឿងចម្លាក់យើងមានទម្ងន់ស្រាល ស្វិត និងរក្សាទុកបានយូរ ពិសេសគឺមានតម្លៃធូរថ្លៃជាចម្លាក់ឈើ ឬថ្មដល់ទៅ ៥០ភាគរយ»។

ពាក់ព័ន្ធនឹងការផលិតវិញ គេត្រូវយកអាចម៍រណាទៅរែងយកកម្ទេចម៉ត់ៗមកលាយជាមួយជ័រឈើ ឬគេហៅថាជ័រទឹក រួចលាយឱ្យរមួតចូលគ្នាសិន ទើបយកទៅសង្កត់ចូលពុម្ពឱ្យហាប់ណែនល្អ ទុករយៈពេល១ថ្ងៃឱ្យស្ងួត បន្ទាប់មកគេអាចឆ្កឹះចេញពីពុម្ព ហើយដាប់សម្អាតឱ្យចេញក្បាច់ស្អាត ចុងក្រោយគឺយកទៅលាបពណ៌ផ្សេងៗតាមតម្រូវការអតិថិជនជាការស្រេច។

តាមរយៈការកែច្នៃអាចម៍រណានេះ ក៏ជាផ្នែកមួយសម្រួលដល់ក្រុមជាងផងដែរ ដោយសាររយៈពេលផលិតអាចដល់ ១សប្ដាហ៍ទើបរួច តែដំណើរការនេះចំណេញពេលជាងការឆ្លាក់ដទៃ ព្រោះដំណើរការយូរ តែគេអាចផលិតបានច្រើនជាងការដាប់ ឬឆ្លាក់ឈើផ្សេងៗ ដោយផលិតម្ដងបានដល់ទៅ ១០គ្រឿងក្នុងមួយសប្ដាហ៍។ ចំណែកឯវត្ថុធាតុដើម គឺកាន់តែមិនមែនជាកង្វល់ ព្រោះអាចម៍រណាមានច្រើនមិនខ្វះនោះទេ ហើយក៏មិនអស់ថ្លៃដែរ រីឯជ័រទឹក ត្រូវទិញពីជនជាតិភាគតិច ហើយការលាយល្បាយដើម្បីចាក់បញ្ចូលពុម្ពក៏ប្រើជ័រមិនច្រើនដែរ ពោល គឺប្រើល្មមឱ្យតែកម្ទេចឈើមានភាពស្អិតជាប់គ្នា។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលត្រូវចំណាយច្រើនគឺថ្លៃកម្លាំងពលកម្ម ដែលត្រូវចាយទាំងការប្រមូល និងផលិត តាំងពីដើមដល់បានជាផលិតផលសម្រេចសម្រាប់ដាក់លក់នៅលើទីផ្សារ។  

គួរបញ្ជាក់ដែរថា លោក សេងថៃ បានចាប់ផ្ដើមអាជីវកម្មនេះនៅឆ្នាំ២០១៨ បន្ទាប់ពីចំណាយពេលស្រាវជ្រាវរហូតដល់២ឆ្នាំ និងដើមទុនមួយចំនួនសម្រាប់ទិញវត្ថុធាតុដើម​លាយល្បាយឱ្យមានគុណភាពបន្ទាប់មកសាកល្បងយកផលិតផលដែលផលិតបានដាក់លក់លើទីផ្សាររយៈ ៦ខែ ទើបមានការគាំទ្រ ហើយបន្តផលិតដាក់លក់ជាផ្លូវការរហូតដល់សព្វថ្ងៃ។

សូមបញ្ជាក់ថា នៅក្នុងសិប្បកម្មមួយនេះ បានផ្តល់ការងារជាប្រចាំដល់មនុស្សចំនួន ១៦នាក់ ដែលកំពុងតែធ្វើការ ហើយក្រៅពីចម្លាក់នេះ ក៏មានក្រុមផលិតគ្រឿងក្រអូបផ្សេងៗទៀតដែរ ដើម្បីបំពេញតាមតម្រូវការរបស់អតិថិជន។ ដោយឡែក សម្រាប់ថ្ងៃអនាគត លោក គួច សេងថៃ មានបំណងចង់ផលិត និងកែច្នៃធនធានក្នុងស្រុកផ្សេងទៀតដែលគ្មានតម្លៃ និងត្រូវបានគេបោះចោល ទៅជាវត្ថុដែលអាចដាក់តាំងលម្អ និងមានតម្លៃឡើងវិញ៕