បរទេស ៖ ជាសម្បត្តិធម្មជាតិនៅពាសពេញពិភពលោកពោរពេញទៅដោយធនធានរ៉ែក្រោមដីរាប់សិបប្រភេទ និងមានតម្លៃមិនអាចគណនាបាន ដែលអស់រយៈពេលរាប់រយឆ្នាំមកហើយដែលសកម្មភាពទាញយករ៉ែត្រូវបានធ្វើឡើងឥតឈប់ឈរ និងកាន់តែច្រើនឡើង ប៉ុន្តែមនុស្សភាគច្រើនបានមើលរំលង និងខ្ចះខ្ជាយមិនចាប់អារម្មណ៍ទៅនឹងកម្ទេចកម្ទីធនធានរ៉ែទាំងនោះដែលយកមកផលិត និងកែច្នៃជាសម្ភារៈ ឬឧបករណ៍គ្រឿងគ្រឿងអេឡិកត្រូនិក (e-waste) ចាប់រាប់តាំងពីសារធាតុ cobalt រហូតទៅដល់ទង់ដែងនិងមួយចំនួនទៀតជាសាច់មាសទៀតផង។
ផ្អែកតាមការសិក្សាស្រាវជ្រាវដោយ UNFP បានបង្ហាញនូវទិន្នន័យដ៏គួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលថា កាកសំណល់អេឡិចត្រូនិកជារៀងរាល់ឆ្នាំនៅជុំវិញពិភពលោកមានរហូតទៅដល់៥០លានតោនត្រូវបានបោះចោល ឬប្រហែលជា៧គីឡូក្រាមក្នុងមនុស្សម្នាក់ៗ ហើយបើវាត្រូវបានទាញយកមកប្រើប្រាស់វិញ សំណល់ទាំងអស់នោះវាអាចផ្តល់ទំហំសេដ្ឋកិច្ចរហូតទៅដល់ ៦២,៥ពាន់លានដុល្លារជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ ប៉ុន្តែមិនដូចទៅនឹងការរំពឹងទុកទេ ពីព្រោះថាកាកសំណល់ទាំងនោះ ១ ក្នុងចំណោម ៥ ឬប្រមាណជា ២០ភាគរយប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានគេកែច្នៃឡើងវិញ ខណៈដែលវិធីសាស្ត្រនៃការកែច្នៃឡើងវិញ ឬទាញយកធនធានចាំបាច់ទាំងនោះទាមទារនូវដំណើរការស្មុគ្រស្មាញចំណាយលុយ ចំណាយពេលវេលាយូរ ហើយជាពិសេសត្រូវការចាំបាច់នូវសារធាតុគិមីដែលមានជាតិពុលខ្លាំងទៀតផង។

ទោះបីជាយ៉ាងណាក្តី ដំណឹងដ៏រីករាយដោយសារក្រុមហ៊ុនអាជីវកម្មកើតថ្មី Mint Innovation បានស្រាវជ្រាវរកឃើញនូវរបកគំហើញថ្មីមួយដែលអាចទាញយកសារធាតុមាសចេញពីកាកសំណល់អេឡិចត្រូនិកទាំងនោះដោយប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមសាមញ្ញៗ និងសន្សំសំចៃទាំងពេលវេលា ទាំងប្រាក់កាសបានក្នុងកម្រិតដ៏ខ្ពស់បំផុតមួយ។
នៅក្នុងចំណោមវិធីសាស្ត្រប្រមូលយកធនធានរ៉ែទាំងនោះ អេប៉ុង សម្រាប់លាងចានបានក្លាយទៅជាឧបករណ៍ចាំបាច់ក្នុងដំណើរការទាញយកធនធានមាសចេញពីកាកសំណល់ e-waste ដែលជាបច្ចេកទេសថ្មីរកឃើញដោយ Mint Innovation ប៉ុន្តែវាប្រហែលជាទាមទារឲ្យអ្នកយល់ដឹងពីមូលដ្ឋានគ្រីះនៃសារធាតុគិមីផ្សេងទៀតមួយចំនួនដែលប្រើប្រាស់ក្នុងវិធីសាស្ត្រនេះ ដូចជា ការដុតកំដៅដើម្បីបញ្ចេញសារធាតុដើម និងការដាក់បញ្ជូលគ្នានៃសមាសធាតុដែលចាំបាច់ទាំងអស់រួមគ្នានៅសូលុយស្យុងទឹកដើម្បីធ្វើប្រតិកម្មជាដើម។

ជាលទ្ធផលនៃការសាកល្បងដំបូង និងបានក្លាយទៅជាគំរូទំហំនៃប្រសិទ្ធភាពដែលសម្រាប់គណនាឲ្យបានត្រឹមត្រូវនោះគឺថាបន្ទះដែលមានផ្ទុកសារធាតុមាសចេញពីកំព្យូទ័រចាស់ៗចំនួន២គ្រឿងអាចផ្តល់មកវិញនូវកម្ទេចមាស ៤៥០មីលីក្រាម ដែលមានកម្រិតសុទ្ធជាមាសដល់ទៅ ៩១ភាគរយ ឬជាប្រភេទមាស 22-carats ។
ថ្វីត្បិតតែកាកសំណល់ជាវត្ថុស្មោគគ្រោក និងត្រូវបានបោះបង់ចោលក្តី ប៉ុន្តែអ្វីដែលគួរដឹងនោះគឺថាប្រសិនបើវាមិនត្រូវបានកែច្នៃនោះទេ វានឹងធ្វើឲ្យមានផលប៉ះពាល់ធ្ងន់ធ្ងរខ្លាំងបំផុតដល់សុខភាពភពផែនដី ក៏ដូចជាមនុស្សជាតិ ប៉ុន្តែប្រសិនបើវាត្រូវបានយកមកកែច្នៃឡើងវិញឲ្យបានត្រឹមត្រូវនោះវានឹងក្លាយទៅជាវត្ថុដ៏មានតម្លៃ ឬជារ៉ែនៅលើដីដ៏ចាំបាច់ក្នុងជីវិតរស់នៅរបស់មនុស្សជាតិរាប់រយឆ្នាំខាងមុខទៀត៕




វិថីហិរញ្ញវត្ថុ
























Account
Security
Favourite Content