រំលឹកដល់ព្រឹត្តិការណ៍កាលពីថ្ងៃទី១២ ខែមករា ឆ្នាំ២០១០ ដែលពិភពលោកចាំមិនភ្លេចនៅពេលដែលកូនប្រទេសហៃទីដ៏តូចមួយស្ថិតជាប់នៅឈូងសមុទ្រ carribbean នៅអាមេរិកខាងជើងបានទទួលរងការវាយប្រហារយ៉ាងខ្លាំងក្លាដោយគ្រោះរញ្ជួយដីដ៏អាក្រក់បំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រឆក់យកជីវិតមនុស្សទៅដល់ជាង ៣០ម៉ឺននាក់ និងអគាររងការបំផ្លិចបំផ្លាញទាំងស្រុងមានដល់ទៅជាង២០ម៉ឺនខ្នង។

សំណង់អគារព្រមទាំងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធស្ទើរខូចខាតទាំងស្រុង ហើយក្រុមវិស្វករជនជាតិជប៉ុនមួយក្រុមដែលមានប្រភពមកពីក្រុមហ៊ុន Miyamoto គឺជាក្រុមការងារជួយសង្គ្រោះដែលបានធ្វើដំណើរមកដល់ប្រទេសហៃទីមុនគេ។​ ប្រធានប្រតិបត្តិរបស់ក្រុមហ៊ុន Miyamoto លោកដុកទ័រ Kit Miyamoto បានពណ៌នាព្រឹត្តិការណ៍ដ៏អាក្រក់នេះថា ផ្ទៃដីរបស់ហៃទីដូចទៅនឹងឋាននរកហើយពោរពេញទៅដោយមនុស្សដែលព្យាយាមជីកកកាយផ្ទាំងថ្មបែកបាក់ដើម្បីស្វែងរកញាតិមិត្តរបស់ពួកគេ។ ក្រៅពីនោះអ្វីដែលយើងអាចមើលឃើញផ្សេងទៀតពីទិដ្ឋភាពទូទៅដែកអគារធំរមួលចូលគ្នារថយន្តជាច្រើនរងការបំផ្លាញខ្លះស្ទើរមើលមិនយល់សំប៉ែតនៅពីក្រោមអគារដែលដួលរលំ។

ក្រោយហេតុការណ៍គ្រោះធម្មជាតិដ៏កាចសាហាវនេះបានប៉ុន្មានខែក្រុមហ៊ុន Miyamoto បានទទួលឱកាសពីរដ្ឋាភិបាលក្នុងការហ្វឹកហាត់ក្រុមវិស្វកម្មបានចំនួន៧០០នាក់ក្រុមជាងសំណង់ ៧ ០០០នាក់ និងបានធ្វើការសាកល្បង និងបំពេញការងារជាមួយនឹងអគារសរុបជាង៤០ម៉ឺនខ្នង។

ភ្លាមៗ Miyamoto បានបើកដំណើរការការិយាល័យកណ្តាលប្រចាំប្រទេសហៃទីក្នុងគោលបំណងសំខាន់ផ្តោតទៅលើការបង្កើតសមត្ថភាពនៃក្រុមការងារវិស្វកម្មសំណង់ និងជួយគាំទ្រដល់សកម្មភាពកសាងប្រទេសហៃទីឡើងវិញផងដែរ។

អស់រយៈពេលជាច្រើនកន្លងមក ហៃទី ក៏បានទទួលការជួយឧបត្ថម្ភ និងចាប់ដៃគូជាមួយនឹងដៃគូអន្តរជាតិសំខាន់ៗដែលរួមមានទាំងអង្គការសហប្រជាជាតិហៅកាត់ថា UN , ធនាគារពិភពលោក, អង្គការយូសេដ ខណៈដែលក្រុមហ៊ុន Miyamoto នៅតែបន្តកម្មវិធីហ្វឹកហាត់ដល់ក្រុមការងារជំនាញកាន់តែច្រើន ជាពិសេសការប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រក្នុងការកសាងអគារដែលមានភាពស៊ូធន់ទៅនឹងគ្រោះធម្មជាតិ និងក៏ដូចជាការហ្វឹកហាត់ជូនពលរដ្ឋហៃទីផ្ទាល់អំពីគ្រោះធម្មជាតិផង។

ជាលទ្ធផលអស់រយៈពេលជិត១១ឆ្នាំគិតត្រឹមឆ្នាំ២០២០ ខែវិច្ឆិកាក្រុមហ៊ុន Miyamoto បានធ្វើការវាយតម្លៃទៅលើក្រុមការងារជាងសំណង់ដែលធ្លាប់បានចូលហ្វឹកហាត់ និងក្រុមជាងសំណង់ និងក្រុមពលរដ្ឋដែលមិនបានពាក់ព័ន្ធទៅនឹងព្រឹត្តិការណ៍កាលពី១០ឆ្នាំមុនក្តី ប៉ុន្តែសរុបជារួមត្រូវបានរកឃើញថា ជាងសំណង់ដល់ទៅ៨០ភាគរយអាចមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រងស្របតាមស្តង់ដាជាមួយនឹងបច្ចេកទេសនៃការសាសង់ផ្ទះ និងសំណង់ដែលស៊ូទ្រាំទៅនឹងគ្រោះធម្មជាតិ។

ជាលទ្ធផលនេះវាបានជួយលើកទឹកចិត្ត និងបង្ហាញថា រយៈពេលជិតមួយទសវត្សរ៍នៃការហ្វឹកហ្វឺនក្នុងការអនុវត្តភាពធន់នឹងការរញ្ជួយដីមិនត្រឹមតែត្រូវបានរៀនដោយក្រុមអ្នកចូលរួមផ្ទាល់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែបានបញ្ជូនទៅមនុស្សជំនាន់ថ្មី ហើយការអនុវត្តល្អបំផុតកំពុងចាក់ឫសជាបទដ្ឋានវិជ្ជាជីវៈទូទាំងប្រទេសតែម្តង។

ក្រុមអ្នកជំនាញមើលឃើញថា ការរញ្ជួយដីនៅប្រទេសហៃទីវាមានសភាពលើសពីគ្រោះធម្មជាតិតែមួយមុខ ប៉ុន្តែវាគឺជាគ្រោះមហន្តរាយផ្នែកវិស្វកម្មរបស់ក្រុមការងារជំនាញរបស់ប្រទេស។ អ្នកជំនាញបានប៉ាន់ប្រមាណថាជាងពាក់កណ្តាលនៃអគារដែលរងការបំផ្លិចបំផ្លាញអាចត្រូវបានជៀសវាងពីការដួលរលំ និងបំផ្លិចបំផ្លាញប្រសិនបើវាត្រូវបានគេប្រើប្រាស់វិធីសាស្រ្តសាងសង់សំណង់ដែលធនទៅនឹងការរញ្ជួយដីបែបជាមូលដ្ឋាន៕