ជំនាញផលិតនំ ជាជំនាញទន់ក្រៅពីកម្មវិធីសិក្សាគោល ដែលវិទ្យាល័យ ប៊ុន រ៉ានី ហ៊ុន សែន ចរិយាវង្ស​ នៃខេត្តកែប បានចាប់ផ្ដើមបង្រៀនប្រមាណជា២ឆ្នាំមកហើយ។ ថ្វីត្បិតថា ចំនួនសិស្សដែលចូលរៀនវគ្គនេះនៅមានកម្រិតតិចតួចនៅឡើយ ប៉ុន្តែរយៈពេលជាងមួយឆ្នាំចុងក្រោយនេះ សិស្សានុសិស្សអាចរកប្រាក់ចំណូលបានបន្តិចបន្តួចពីការលក់នំរបស់ខ្លួន។

បើតាមការឱ្យដឹងរបស់គ្រូដឹកនាំ ជំនាញនេះស្ថិតនៅក្រោមគម្រោងមួយដែលបណ្ដុះបណ្ដាលដោយវិទ្យាស្ថានបច្ចេកវិទ្យាកម្ពុជា (តិចណូ) ដែលកាលណោះ គ្រូបង្គោលបានទទួលការបណ្ដុះបណ្ដាល ចំនួន២សប្ដាហ៍។ ក្រោយការបណ្ដុះបណ្ដាល គ្រូបង្គោលបានត្រឡប់មកបង្រៀនតាមមុខវិជ្ជារបស់ខ្លួនវិញ បូករួម​បន្ថែមនូវការបណ្ដុះបណ្ដាលជំនាញផលិតនំនេះទៅដល់សិស្សក្រោមគោលការណ៍ស្ម័គ្រចិត្ត។

យុវតី ចរិយា ដែលបច្ចុប្បន្នជាសិស្សថ្នាក់ទី១១ នៅវិទ្យាល័យ ប៊ុន រ៉ានី ហ៊ុន សែន ចរិយាវង្ស និងជាប្រធានក្រុមផលិតនំបានរៀបរាប់ឱ្យដឹងថា ខ្លួនបានចូលរួមក្នុងវគ្គនេះចាប់តាំងថ្នាក់ទី៩ មក ដោយមានក្រុមគ្រួសារគាំទ្រស្រាប់។

ដោយមានចំណូលចិត្តផ្នែកគេហវិជ្ជានេះផង ចរិយា ហាក់ចាប់យកចំណេះជំនាញនេះបានលឿនបើធៀបទៅនឹងសិស្សដទៃទៀត។

សម្រាប់ការលក់វិញ យុវតី ចរិយា បានឱ្យដឹងថា៖

«ដំបូងឡើយ យើងអត់ទាន់មានកន្លែងលក់ច្បាស់​លាស់ទេ ជួនកាលអាណាព្យាបាលជួយទិញ ជួនកាលផ្ញើអ្នកលក់នៅក្នុងសាលាយើង តែក្រោយមក មានខាងសហគមន៍គាត់ទាក់ទងមកកម្មង់ទិញប្រចាំសប្ដាហ៍តែម្ដង»។

សម្រាប់យុវតីរូបនេះ ខ្លួនមានអារម្មណ៍រំភើបបន្ទាប់ពីដឹងថា នំចំណី និងភេសជ្ជៈដែលខ្លួនបានផលិតមានចំណែកក្នុងការលើកកម្ពស់អាហារសុខភាព កាត់បន្ថយការបរិភោគគ្រឿងកំប៉ុងដល់ក្មេងៗនៅ ក្នុងសហគមន៍នោះ។ ជាអាហារសុខភាព ព្រោះយុវតីរូបនេះ និងក្រុមសិស្សានុសិស្សឯទៀតប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមច្រើន ហើយកាត់បន្ថយគ្រឿងផ្សំដែលអាចប៉ះពាល់ដល់សុខភាព ដូចជាស្ក ជាដើម។

ទាក់ទិននឹងរឿងនេះដែរ លោក ហ៊ុន ភារី ដែលជាគ្រូបង្គោលបណ្ដុះបណ្ដាលជំនាញផលិតនំ និងភេសជ្ជៈនេះបានឱ្យដឹងថា ​រយៈពេលប្រហែលជា១ឆ្នាំហើយ ដែលសហគមន៍នៅក្នុងតំបន់​ចាប់ផ្ដើមកម្មង់ទិញ ដោយក្នុងមួយសប្ដាហ៍ សហគមន៍មានតម្រូវការទឹកសណ្ដែកប្រមាណពី ៥០ ទៅ ១០០ ដប ដែលការបញ្ជាទិញក្នុងចំនួននេះ គឺដើម្បីឱ្យក្មេងៗដែលកំពុងរៀននៅសាលាអង្គការរបស់សហគមន៍​បរិភោគ ក៏ដូចជាបញ្ចៀសពួកគេពីការបរិភោគអាហារមិនល្អសម្រាប់សុខភាព និងការលូតលាស់របស់ពួកគេ។

តាមរយៈការបញ្ជាទិញរបស់សហគមន៍បែបនេះ ក្រុមសិស្សានុសិស្សបានទទួលនូវប្រាក់កម្រៃបន្តិចបន្តួច ដោយមួយផ្នែកនៃប្រាក់ចំណូលត្រូវបានបែងចែកដើម្បីទិញវត្ថុធាតុដើមសម្រាប់​ផលិត​បន្តទៀត។

លោក ហ៊ុន ភារី បានបន្តឱ្យដឹងទៀតថា៖

«ពីមុនយើងមានសម្ងួតផ្លែឈើមួយចំនួន ប៉ុន្តែដោយ​សារ​ថ្លៃដើមខ្ពស់ ហើយយើងពិបាករកទីផ្សារផង ទើបយើងឈប់ធ្វើ ហើយងាកមកផ្ដោតលើប្រភេទ​នំម៉ាហ្វីន និងទឹកសណ្ដែក»។

សម្រាប់តម្លៃលក់ចេញវិញ លោក ហ៊ុន ភារី បានបញ្ជាក់ដែរថា ទឹកសណ្ដែកលក់ក្នុងតម្លៃ ២០០០រៀល ក្នុងមួយដប រីឯនំម៉ាហ្វីនវិញ មួយមានតម្លៃ ៥០០រៀល ហើយក្នុងមួយសប្ដាហ៍អាចធ្វើបានជាង ៥០០នំ។

ក្នុងនាមជាគ្រូបង្គោលដឹកនាំម្នាក់ក្នុងចំណោមគ្រូដឹកនាំ ៤រូប លោក ហ៊ុន ភារី​ សប្បាយចិត្តដែល​ឃើញសិស្សានុសិស្សមានជំនាញទន់មួយចាប់តាំងពីថ្នាក់វិទ្យាល័យទៅ ហើយប្រសិនបើពួកគេមិនមានឱកាសបន្តការសិក្សានៅថ្នាក់មហាវិទ្យាល័យទេ យ៉ាងហោចណាស់ពួកគេក៏អាចចាប់ជំនាញនេះទៅជាអាជីពបានដែរ។

ម្យ៉ាងទៀត រាល់ពេលសាលាមានកម្មវិធី ឬមានកិច្ចប្រជុំធំៗ លោក និងគ្រូបង្គោល៣នាក់ទៀត បានដឹកនាំសិស្សឱ្យធ្វើនំ និងទឹកសណ្ដែកក្នុងទ្រង់ទាយធំ ដែលវាមិនត្រឹមតែបានជួយផ្ដល់ប្រាក់កម្រៃដល់សិស្សប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏អាចជួយឱ្យអ្នកបរិភោគមានសុខភាពល្អផងដែរ៕