សេដ្ឋកិច្ច
ហិរញ្ញវត្ថុ
អចលនទ្រព្យ
ជំនួញ
អត្ថបទពាណិជ្ជកម្ម
អាជីវកម្មថ្មី និងនវានុវត្ត
មាតិកាឌីជីថល
Khmer Insider
មរតកគំនិត
កម្ពុជា 360°
វិថីហិរញ្ញវត្ថុ
អាជីពជាអ្នកអ្នកចាក់កញ្ច្រែង ល្អី និងស្មុគ នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ បាន និងកំពុងប្រឈមនឹងការបាត់បង់ ខណៈដែលតម្រូវការទីផ្សារមានការធ្លាក់ចុះជាបន្តបន្ទាប់ ហើយចំណូលដែលទទួលបានពីការដោះដូរជំនាញ និងកម្លាំងពលកម្មក៏មានកម្រិតតិចតួច។
តួយ៉ាងអ្នកស្រី អ៊ឹម សាវេត ជាស្ត្រីមេម៉ាយម្នាក់ដែលមានជំនាញផ្នែកចាក់កញ្ច្រែង ល្អី និងស្មុគ រស់នៅ ស្រុករលាប្អៀរ ខេត្តកំពង់ឆ្នាំងបានរៀបរាប់ឱ្យដឹងថា ៖ មុខរបរមួយនេះ អ្នកស្រីបានធ្វើជាយូរឆ្នាំមកហើយ ប៉ុន្តែចំណូលដែលទទួលបានគឺមិនអាចយកទៅធ្វើមានបាននោះទេ។
អ្នកស្រីបានបញ្ជាក់ថា ៖
«មុខរបរនេះកាលពីដំបូងខ្ញុំធ្វើតែកញ្ច្រែងលក់ឱ្យគេ តែត្រូវរងចាំយូរទម្រាំគេមកប្រមូលទិញម្ដងៗ តែឥឡូវយើងធ្វើឱ្យអង្គការខ្លះៗ ពេលធ្វើបានយកទៅឱ្យគេ គឺទទួលបានលុយភ្លាមៗគ្រាន់ចិញ្ចឹមកូនពីរនាក់»។
អ្នកស្រីបន្តថា៖
«ការងារនេះមិនមែនខ្ញុំធ្វើទាំងស្រុងពីដើមដល់ចប់ទេ គឺគេចែកការងារតាមក្រុម ដែលខ្ញុំជាអ្នកក្ដាប់រពាក់ប៉ុណ្ណោះ អាចរកបានកម្រៃតាមទំហំកញ្ច្រែង ដូចជា កញ្ច្រែងដែលមានខ្នាត ៥លេខពីធំទៅតូច អាចបានតម្លៃចាប់ពី ១០០០រៀល ដល់ ៣៥០០រៀល អាស្រ័យតាមទំហំ ហើយមួយថ្ងៃអាចផលិតបានចាប់ពី ៥-១៥កញ្ច្រែង តាមដែលការងារគេទម្លាក់មកឱ្យ»។
ពាក់ព័ន្ធនឹងជំនាញនេះដែរ អ្នកស្រីបានបន្តឱ្យដឹងដែរថា អ្នកស្រីបានចេះតាំងពីយូរមកហើយ ដែលអាចចាក់ជាកញ្ច្រែងធំ-តូច និងកញ្ច្រែង ឬចង្អេររែងអង្ករជាដើម ដែលផលិតចេញពីឫស្សី។ ចំណែកឯផលិតផលដែលអង្គការគេកម្ម៉ង់គឺមានម៉ូដ មានក្បាច់ មានលាយជាមួយរពាក់ផ្សេងៗ ។
ដោយឡែក ចំពោះវត្ថុធាតុដើមដូចជាឫស្សី អ្នកស្រីមិនអាចរកដោយខ្លួនឯងបាននោះទេ ព្រោះឫស្សីគេត្រូវការឫស្សីណាដែលមានដើមត្រង់ល្អ ទើបអាចចាក់បានស្អាត និងមានក្រឡាជិតល្អ ចំណែកឯរពាក់វិញត្រូវទៅរកដោយខ្លួនឯងនៅតាមព្រៃ តែវាក៏ផ្ដល់នូវផលលំបាកផងដែរ ជាពិសេសនៅរដូវក្ដៅ៕
Account
Security
Favourite Content