ជាធម្មតា នៅពេលដែលមានរបួស ឬមានការវះកាត់ផ្សេងៗ គេត្រូវការប្រើប្រាស់ថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់ ដើម្បីជួយឱ្យដំណើរការក្នុងការព្យាបាលអាចប្រព្រឹត្តិទៅដោយរលូន ប៉ុន្តែការប្រើប្រាស់ថ្នាំប្រភេទនេះ គឺត្រូវមានកម្រិត ដោយមិនអាចចេះតែប្រើនោះទេ។ យ៉ាងណាមិញ ដោយមិនមានជម្រើស រហូតមក ដល់ពេលបច្ចុប្បន្ន ថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់នៅតែពេញនិយមក្នុងការប្រើប្រាស់ក្នុងផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រ។

ដោយមើលឃើញពីបញ្ហានេះ ឳសថការីមួយរូបបានសិក្សាស្រាវជ្រាវ ដោយប្រើប្រាស់ជំនាញផ្នែក វេជ្ជសាស្ត្រ បង្កើតចេញជាប្រេងរិតមួយប្រភេទ ដែលអាចប្រើជំនួសថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់បាន។

ការប្រើជំនួសបាននេះ គឺដោយសារតែប្រេងរិតនេះ អាចប្រើបាននៅលើស្បែក ដោយមិនចាំបាច់ចាក់ ឬលេបដើម្បីទប់ទល់នឹងការឈឺចាប់ណាមួយនោះទេ។ ម្យ៉ាងទៀត គ្រឿងផ្សំនៃប្រេងនេះ គឺធ្វើពីវត្ថុធាតុដើមដែលកែច្នៃចេញពីដំណាំកសិផល និយាយរួម គឺជាវត្ថុធាតុដើម​ ដែលមិនប៉ះ​ពាល់ដល់សុខភាព។

ក្រោយឆ្លងកាត់ការស្រាវជ្រាវអស់ប្រមាណជា ១០ឆ្នាំ ឳសថការី អ៊ឹង សៀមគីម បានបង្កើតជាសិប្បកម្ម លក្ខណៈគ្រួសារ ដើម្បីផលិតប្រេងរិតបែបវេជ្ជសាស្ត្រ ដែលអ្នកស្រីឲ្យឈ្មោះថា ប្រេងរិតធីភីស្លឹកម្លូ។ បើតាមការរៀបរាប់របស់អ្នកស្រី ប្រេងរិតនេះអាចលាបរិតនៅលើរាង្គកាយ នៅកន្លែងដែលមានរបួស ឬក្រេចថ្លោសពីសកម្មភាពកីឡានានា។

ក្នុងរយៈពេល ១០ ឆ្នាំនៃការស្រាវជ្រាវរបស់អ្នកស្រីនេះ អ្នកស្រីក៏បានសិក្សាអំពីទីផ្សារប្រេងរិតនៅកម្ពុជា ប៉ុន្តែមិនបានប្រទះនោះទេ ដោយផលិតផលដែលប្រើប្រាស់យ៉ាងពេញនិយមនៅក្នុងស្រុក គឺជាផលិត​ផលនាំចូលពីក្រៅប្រទេសមក។

អ្នក​ស្រី អ៊ឹ​ង សៀម​គីម បានមានប្រសាសន៍ថា ៖

“ភាគច្រើន ប្រជាជនយើងប្រើជាថ្នាំលេបបំបាត់ការ​ឈឺចាប់ ឬក៏ជាប្រភេទគ្រីមដែលលាបលើស្បែក ប៉ុន្តែបើជាប្រភេទប្រេងរិតគឺមិនមានទេ អីចឹងហើយ បានជាខ្ញុំគិតថា បើធ្វើជាប្រេងរិតទៅ វាប្លែកខុសពីគេ។”

អ្នកស្របានពន្យល់ថា ៖

“ចង់ ឬមិនចង់ ថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់ វានឹងប៉ះពាល់ដល់សុខភាពអ្នកប្រើប្រាស់ ប៉ុន្តែដោយសារស្ថានភាពមួយចំនួនគឺមិនអាចចៀសបាន គឺគេត្រូវប្រើហើយ […] ហើយបើសិនជាប្រើ លើសកម្រិតទៀត វានឹងបង្កជាបញ្ហាផ្សេងៗ ដូចជាប៉ះពាល់ដល់ថ្លើម តម្រងនោម កើតជាដំបៅ​ក្នុងក្រពះ និងពោះវៀនជាដើម។”

យ៉ាងណាមិញ បន្ទាប់ពីបានណែនាំផលិតផលថ្មីនេះ ចូលក្នុងទីផ្សារក្នុងស្រុក អ្នកស្រីអះអាងថា មានការ និយមចូលចិត្តប្រើច្រើន ព្រោះវាមានប្រសិទ្ធិភាពខ្ពស់ ជាពិសេសសម្រាប់លាបរិតសាច់ដុំ និងការក្រេ​ច​ថ្លោះ។

មែនទែនទៅ ឳសថការីរូបនេះថែមទាំងមានបំណងចង់ពង្រីកសិប្បកម្ម ដើម្បីអាចនាំយកផលិតផលនេះ ចេញទៅក្រៅប្រទេសទៀតផង ប៉ុន្តែជាជំហានដំបូងសម្រាប់ពេលនេះ គឺអ្នកស្រីត្រូវធ្វើយ៉ាងឱ្យណាមាន​ការទទួលស្គាល់ពីសំណាក់ប្រជាជនក្នុងស្រុក ជាមុនសិន។

ដើម្បីអាចឱ្យប្រជាជនក្នុងស្រុកអាចស្គាល់ពីផលិតផលថ្មីនេះបាន ជារឿយៗ អ្នកស្រីតែងនាំយកផលិត​ផលខ្លួនទៅតាំងបង្ហាញនៅក្នុងវេទិកាផ្គូរផ្គងអ្នកទិញ និងអ្នកលក់ ដែលរៀបចំដោយគណៈកម្មាការភូមិ មួយផលិតផលមួយ។

ក្រៅពីនេះ អ្នកស្រីក៏បានចុះផលិតផលប្រេងរិតស្លឹកម្លូនេះទៅក្នុងក្រសួងឧស្សាហកម្មកាលពីដើមឆ្នាំ ២០២២ និងព្យាយាមសម្រិតសម្រាំងការផលិតឱ្យត្រូវតាមស្តង់ដារគុណភាព ដើម្បីងាយស្រួលក្នុង ការនាំចេញទៅកាន់ទីផ្សារក្រៅប្រទេស ក្នុងថ្ងៃអនាគត៕