សៀមរាប ៖ ចង្រិត ជាសត្វមួយដែលបងប្អូនខ្មែរយើងនិយមទទួលទាន ជាពិសេសចង្រិតលីងដែលមានរសជាតិស្រួយឆ្ងាញ់ ខណៈពីមុនមកគេតែងតែប្រើមធ្យោបាយផ្សេងៗក្នុងការចាប់ចង្រិតធម្មជាតិមកហូប ឬលក់។ ប៉ុន្តែនៅពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ដោយសារកំណើននៃតម្រូវការទីផ្សារ ចង្រិត ក៏ត្រូវបានគេចិញ្ចឹមដើម្បីលក់ឱ្យអតិថិជនអ្នកចូលចិត្តទទួលទាន ហើយការចិញ្ចិមចង្រិតនេះទោតសោត ក្រៅតែពីជាអាជីវកម្ម វាក៏ជាផ្នែកមួយអាចជួយផ្ដល់ការងារជូនសហគមន៍ផងដែរ។

លោក វង្ស សាវុធ ជាម្ចាស់កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមចង្រិតយីហោ ផ្ទះចង្រិតស្ពាន់ មានទីតាំងស្ថិតនៅភូមិ ត្មាតពង ស្រុកបន្ទាយស្រី ខេត្តសៀមរាបបានមានប្រសាសន៍ឱ្យដឹងថា កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមចង្រិតរបស់លោកទទួលបានការគាំទ្រច្រើនដោយសារតែក្រៅពីការចិញ្ចឹម លោកក៏បានកែច្នៃ និងចម្អិនប្រកបដោយអនាម័យ មានរសជាតិឆ្ងាញ់ និងគុណភាពចង្រិតពេញពងល្អ ហើយចំណូលដែលទទួលបានក៏បានបន្តចែកចាយបន្តដល់អ្នកបម្រើការងារក្នុងកសិដ្ឋានដែលជាផ្នែកមួយជួយដល់ជីវភាពបងប្អូនក្នុងសហគមន៍ផងដែរ។

លោកបន្ថែមថា ៖

“បច្ចុប្បន្នកសិដ្ឋានរបស់យើងមានចង្រិតចំនួន ៥០ទ្រុង អាចឱ្យផលប្រមាណ ៣០០-៤០០គីឡូក្រាមក្នុងមួយខែ ហើយផលិតផលចង្រិតរបស់យើងមានពីរប្រភេទគឺចង្រិតលីងលេខ១ ដែលមានពងច្រើនដល់ទៅ៨០ភាគរយ និងបោចស្លាបសម្អាតជាស្រេចតម្លៃ ៥៥ ០០០រៀលក្នុងមួយគីឡូក្រាម រីឯចង្រិតឆៅបកស្លាបស្រាប់តម្លៃ ៣៣ ០០០រៀលក្នុង១គីឡូក្រាម និងចង្រិតលេខ២ ដែលយើងដកពងហើយយើងច្នៃជាម្សៅចង្រិតដែលអាចចាក់លាយជាមួយអាហារបាន”

លោកបន្តទៀតថា សម្រាប់អតិថិជនដែលនិយមទិញចង្រិតបំពងប្រភេទលេខ១ ភាគច្រើនជាបងប្អូនដែលមានជីវភាពមធ្យម និងចូលចិត្តហូបចង្រិតបំពងដែលមានអនាម័យ និងរសជាតិ ហើយសម្រាប់ចង្រិតប្រភេទលេខ២ ក្រៅពីកិនជាម្សៅ ភាគច្រើនលោកលក់ឱ្យឈ្មួញដែលទិញបន្តយកទៅលីងដើរលក់ជាដើម។

ពាក់ព័ន្ធនឹងអាជីវកម្មនេះ ផ្ទះចង្រិតស្ពាន់ក៏បានផ្ដល់ការងារជូនអ្នកនៅក្នុងសហគមន៍ផងដែរ ដូចជាអ្នកបោចស្លាប សម្អាតចង្រិត និងផ្ដល់ការងារក្នុងការចិញ្ចឹមចង្រិតដល់អ្នកភូមិផងដែរ។ ជាក់ស្ដែង បច្ចុប្បន្ននេះមានបុគ្គលិកជាង១០នាក់ជាអ្នកចូលហ៊ុន ឬក៏អ្នកចិញ្ចឹម និងប្រមាណ ១០នាក់ទៀតជាអ្នកបោចសម្អាតចង្រិតផ្ទាល់តែម្ដង។ ក្រៅពីនេះ លោកក៏មានគម្រោងបើកបង្រៀនបច្ចេកទេសចិញ្ចឹមចង្រិតដល់បងប្អូនក្នុងភូមិដោយផ្ដល់នូវកញ្ចប់ថវិកាសម្រាប់ឱ្យគាត់ចាប់ផ្ដើមចិញ្ចឹម ហើយចាំទទួលជាផលសម្រេចពីអ្នកចិញ្ចឹមវិញ។ នេះជាអ្វីដែលម្ចាស់កសិដ្ឋានខាងលើបានលើកឡើង។

យ៉ាងណាមិញ សម្រាប់រយៈពេលចិញ្ចឹមត្រូវបានលោក សាវុធ បញ្ជាក់ថា ៖

“យើងចិញ្ចឹមចន្លោះពី ៣៥-៤៥ថ្ងៃ ដែលកសិដ្ឋានយើងចិញ្ចឹមពូជចង្រិត ២លាយគ្នាគឺប្រភេទចង្រិតខ្មៅ និងចង្រិតក្រហម។ រីឯចំណីវិញ ចង្រិតជាសត្វងាយចិញ្ចឹមដែលយើងអាចដាក់ចំណីបានច្រើនមុខដូចជា ប្រើជាកន្ទក់ គ្រាប់ពោត ឬផ្លែឈើតាមរដូវដូចជាស្វាយទុំ អំពៅ និងបន្លែសល់ៗពីអ្នកលក់បន្លែដូចជាល្ពៅ ឆៃថាវ ក៏អាចយកធ្វើជាចំណីចង្រិតបាន”

គួរបញ្ជាក់ដែរថា លោក សាវុធ កាលដើមឡើយមានអាជីពជាមគ្គុទេសក៏ទេសចរណ៍ តែដោយសារវិប្បត្តិកូវីដ-១៩ លោក និងគ្រួសារក៏បានរិះរករបរផ្សេងៗដើម្បីស្រោចស្រង់ជីវភាពគ្រួសារ។ ដំបូងឡើយលោកបានចាប់ផ្ដើមចិញ្ចឹមមាន់ ចិញ្ចឹមទា និងដាំដំណាំ តែដោយសារតែកង្វះបច្ចេកទេស​ពុំទទួលបានជោគជ័យនោះឡើយ។ លុះថ្ងៃមួយលោកក៏បានឃើញការចិញ្ចឹមចង្រិត ទើបលោកចាប់អារម្មណ៍  និងចាប់ផ្ដើមចិញ្ចឹមនៅដើមឆ្នាំ២០២០ ដោយបានរៀនបច្ចេកទេសខ្លះៗពីអ្នកភូមិដែលធ្លាប់ចិញ្ចឹម និងមើលវីដេអូផ្សេងទៀត។ ក្រៅពីនេះ លោកក៏បានរៀនពីបច្ចេកទេស ក៏ដូចជាការបែងចែកប្រភេទចង្រិតលេខ១ លេខ២ ពីអ្នកជំនាញនៅប្រទេសជិតខាង ដែលជំនាញមានដូចជាការចិញ្ចឹម ការធ្វើទ្រុង ការដាក់ចំណីជាដើម។

ក្នុងគ្រានោះ លោក សាវុធ បានសាកល្បងចិញ្ចឹមត្រឹម ៤-៥ ទ្រុង ដែលអាចបានចង្រិតពី ១៥ ទៅ ២៥គីឡូក្រាម ក្នុងដើមទុនតិចតួច លុះមើលទៅឃើញថាបានផលគួរសមដែរ ទើបលោកចាប់ផ្ដើមមានគំនិតច្នៃចង្រិតនេះដោយសារបកស្លាប សម្អាតឱ្យស្អាត និងបំពងឱ្យបងប្អូនសាក។ ដោយសារទទួលបានការសរសើរ ពេញចិត្តពីគុណភាព និងរសជាតិចង្រិតនេះ ទើបលោកបន្តពង្រីកអាជីវកម្មនេះរហូតដល់បច្ចុប្បន្ន។

ចុងក្រោយ លោក វង្ស សាវុធ ក៏មានគម្រោងចង់ពង្រីកបរិមាណចិញ្ចឹមឱ្យបាន ២០០ទ្រុងដែលអាចផលិតបានពី ១.៥-២តោនក្នុងមួយខែ ក៏ដូចជាពង្រឹងគុណភាណដែលអាចលក់បានក្នុងផ្សារទំនើប ពោលគឺអាចផ្គត់ផ្គង់នូវចង្រិតគុណភាពលេខ១ សម្រាប់អ្នកទទួលទាន ទាំងក្នុង និងក្រៅស្រុក ពិសេសគឺការកែច្នៃទៅជាម្សៅចង្រិត និងទឹកត្រីចង្រិតផងដែរ៕