ភ្នំពេញ ៖ ស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលលូតលាស់ រុក្ខជាតិត្រូវការនូវថ្នាំបំប៉នដើម្បីជំរុញឱ្យការលូតលាស់ និងផ្តល់នូវទិន្នផលកាន់តែច្រើន ដោយកសិករមានជម្រើសក្នុងការជ្រើសរើសថ្នាំបំប៉ន មិនថាជាថ្នាំបំប៉ន ឬជីដែលផលិតដោយខ្លួនឯង ឬទិញផលិតផលដែលគេដាក់លក់នៅលើទីផ្សារនៅទេ។ ក្នុងនោះក៏មានផលិតផលដែលកសិករភាគច្រើននិយមហៅថាជាថ្នាំបំប៉នដំណាំក្នុងស្រុកមួយប្រភេទត្រូវបានផលិតដោយអ្នកជំនាញកសិកម្ម និងមានបទពិសោធន៍ក្នុងវិស័យដាំដុះជាង ៣០ឆ្នាំ ជាពិសេសការផលិតជី និងថ្នាំប៉ប៉នរុក្ខជាតិចម្រុះផ្សំឡើយពីធម្មជាតិ មានប្រសិទ្ធភាព តម្លៃសមរម្យ ដែលកសិករអាចមានលទ្ធភាពទិញយកទៅប្រើប្រាស់បាន។

 អង្គការអភិវឌ្ឍន៍កសិកម្មធម្មជាតិកម្ពុជា ឬ (CNAD) ជាកន្លែងបណ្ដុះបណ្ដាលចំណេះដឹងកសិកម្មមួយកន្លែងក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់លោក ចាវ ប៉េងណាំ ជានាយក និងជាអ្នកជំនាញកសិកម្មបានបញ្ចប់ការសិក្សាផ្នែកក្សេត្រសាស្ត្រ ជាពិសេសលើជំនាញផលិតជី ថ្នាំជំនួយ និងថ្នាំកម្ចាត់សត្វល្អិតចង្រៃជាដើម ដោយលោកក៏បានផលិត និងដាក់លក់នូវឈុតបំប៉នដំណាំដែលមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។

លោកបញ្ជាក់ថា៖

«យើងចាប់ផ្ដើមផលិតថ្នាំកសិកម្មនៅឆ្នាំ២០១១ ដោយសារក្នុងនាមជាអ្នកជំនាញស្រាប់ យើងចង់ឱ្យកសិករអាចដាំដំណាំកាន់តែបានផលល្អ ចំណុចពិសេសគឺគុណភាពថ្នាំរបស់យើងផលិតចេញពីវត្ថុធាតុដើមធម្មជាតិក្នុងស្រុក ចូលរួមកាត់បន្ថយកាកសំណល់បរិស្ថាន និងមានតម្លៃសមរម្យ ត្រឹម ២៥ ០០០រៀលក្នុងមួយឈុតប៉ុណ្ណោះ»។

អ្នកជំនាញរូបនេះបានបន្តឱ្យដឹងថា ផលិតផលដែលបានផលិត និងដាក់លក់សម្រាប់ជំនួយដល់ប្រជាកសិករខ្មែរ រួមមាន ឈុតបំប៉នដំណាំ ឈុតបំប៉នសត្វ និងមេផ្សិត ដោយក្នុងនោះកសិករអាចមានលទ្ធភាពទិញយកទៅប្រើប្រាស់បាន ដោយឈុតបំប៉នដំណាំមាន ៣ដបផ្សេងគ្នា គឺ អ័រម៉ូន មេជី និងមេថ្នាំបណ្ដេញសត្វ មានតម្លៃ ២៥ ០០០រៀល ហើយសម្រាប់ទំហំដី ១ហិកតា ត្រូវការតែ ៣ឈុតប៉ុណ្ណោះ អាចបាញ់ ឬស្រោចលើដំណាំគ្រប់ប្រភេទ។ ក្នុងការប្រើប្រាស់ គេយកថ្នាំទៅលាយ ១មុខ ១គម្រប ជាមួយទឹក ១០លីត្រ ដោយដំណាំស្លឹកអាចបាញ់ ឬស្រោច ១សប្ដាហ៍ ២ដង ឯដំណាំហូបផ្លែអាចបាញ់ ១សប្ដាហ៍ ១ដង។

ចំពោះទីផ្សារវិញ លោក ប៉េងណាំ បានសម្ដែងក្ដីព្រួយបារម្ភថា ៖

«ត្បិតផលិតផលយើងមានគុណភាពពិតមែន តែទីផ្សារបច្ចុប្បន្នហាក់មិនទាន់ល្អដូចពីមុននៅឡើយទេ ព្រោះកាលពីមុនមានកសិករ និងអ្នកទិញយកទៅលក់បន្តច្រើននៅតាមខេត្តធំៗ ដូចជា កណ្ដាល សៀមរាប ពោធិ៍សាត់ បាត់ដំបង ព្រៃវែង ជាដើម តែបច្ចុប្បន្នក៏នៅមានការបញ្ជាទិញដែរ តែក្នុងបរិមាណតិចតួចជាងមុន ខណៈពេលដែលសិប្បកម្មខ្លះគេអាចមានលទ្ធភាពអាចផលិតបានដល់រទៅរាប់ពាន់ឈុតក្នុងមួយខែ ដើម្បីដាក់ចូលទីផ្សារ»។

ពាក់ព័ន្ធនឹងការផលិតវិញ ដើម្បីផលិតចេញជាថ្នាំកសិកម្មខាងលើ គេត្រូវប្រើវត្ថុធាតុដើមរួមមាន បន្លែ ផ្លែឈើ ជ័រឈើ កាកសំណល់កសិកម្ម ស្ករកសិកម្មជាដើម លាយចូលគ្នា ហើយផ្អាប់ទុកតាមបច្ចេកទេសរយៈពេល ៣ខែទើបមានប្រសិទ្ធភាពល្អ។ ការលាយនេះផងដែរ ពុំមានបន្ថែមនូវសារធាតុដែលអាចបង្កផលប៉ះពាល់ដល់សុខភាពអ្វីឡើយ តែថ្នាំនេះអាចរក្សាទុកបានយូរ ពោលគឺកាន់តែទុក កាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព។

បន្ថែមពីការលក់ផលិតផលនេះដែរ លោក ប៉េងណាំ ក៏មានទស្សនៈវិស័យចង់បង្រៀន និងចែកចាយចំណេះដឹង ជំនាញកសិកម្ម ដែលលោកទទួលបានពីការសិក្សាទៅដល់សិក្ខាកាម ក៏ដូចជាទៅដល់កសិករផ្សេងទៀត ឱ្យមានគំនិតចេះកែច្នៃ និងផលិតឡើងដោយខ្លួនឯង មិនមែនពឹងតែលើការចំណាយលុយទិញផលិតផលដែលមានលក់ស្រាប់ៗនៅលើទីផ្សារនោះទេ។ វិធីនេះ កសិករក្រៅពីទទួលបានចំណេះដឹងពាក់ព័ន្ធនឹងវិស័យកសិកម្ម ថែមទាំងអាចកាត់បន្ថយការចំណាយទៅលើថ្លៃដើមបានទៀតផង៕