ជាប្រភេទអាជីវកម្មក្នុងវិស័យសេដ្ឋកិច្ចក្រៅប្រព័ន្ធ បុរសម្នាក់បានចាប់យកមុខរបរលក់កាហ្វេដោយប្រើជំនាញដែលខ្លួនមាន បូកជាមួយនឹងគំនិតច្នៃប្រតិដ្ឋធ្វើទូឈើដាក់លើម៉ូតូសម្រាប់ចល័តលក់ ដោយក្នុងមួយថ្ងៃយ៉ាងហោចណាស់អាចរកចំណូលបានជាង១០ម៉ឺនរៀល។

ដោយសារតែមិនសូវមានធនធានផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុក្នុងការប្រកបអាជីវកម្មទ្រង់ទ្រាយធំ លោក តេង នី បានជ្រើស​រើស​យកការប្រកបមុខរបរលក់កាហ្វេចល័ត ដោយប្រើត្រឹមតែម៉ូតូមួយគ្រឿង និងទូឈើទំហំតូចមួយតែប៉ុណ្ណោះ។

លោក តេង នី គឺជាអតីតសិស្សដែលបានបញ្ចប់ការសិក្សាលើជំនាញឆុងកាហ្វេពីវិទ្យាស្ថាន សហគ្រិន ភាពនវានុវត្តន៍កាលពីខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៣កន្លងទៅ។ ក្រោយបានទទួលការបណ្ដុះបណ្ដាលដោយឥតគិតថ្លៃចំនួន ៣ខែរួចមក លោកបានបើកអាជីវកម្មកាហ្វេចល័តមួយដែលរហូតមកដល់ពេលនេះគឺទទួលបានជោគជ័យគួរសម។ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណា មុនពេលរៀនជំនាញនេះ លោក តេង នី បានអះអាងថា លោក និងគ្រួសារធ្លាប់ជួបនូវវិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ធ្ងន់ធ្ងរ ព្រោះការងាររបស់លោកបានទទួលរងផលប៉ះពាល់ ចេញពីជំងឺកូវីដ១៩ ខណៈពេលដែលលោកមិនមានជំនាញអ្វីផ្សេង។

យ៉ាងណាក៏ដោយ ថ្វីត្បិតថាការបង្កើតអាជីវកម្មលក់កាហ្វេតាមម៉ូតូចល័ត ប្រើដើមទុនអស់តិចតួច ប៉ុន្តែវាក៏មិនងាយស្រួលពេកនោះដែរក្នុងការលក់ដូរដោយសារមិនមានទីតាំងច្បាស់លាស់។

លោក​ តេង នី បានប្រាប់ឱ្យដឹងថា អាជីវកម្មខ្នាតតូចមួយនេះត្បិតថាមើលទៅមានភាពងាយស្រួល ប៉ុន្តែវាចាំបាច់ត្រូវមានភាពបត់បែន និងអត់ធ្មត់បន្តិចទើបអាចប្រកបអាជីវកម្មប្រភេទនេះបាន។

អាជីវករ តេង នី ដែលភាគច្រើនឈប់លក់កាហ្វេនៅជាប់របងវិទ្យា​ល័យ​​ទួលអំពិល ស្ថិតក្នុងខណ្ឌ​ដង្កោ រាជធានីភ្នំពេញ បានបន្តឱ្យដឹងដែរថា ជារឿយៗ សិស្សវិទ្យាល័យ ឬអ្នក រស់នៅក្បែរនោះតែងមកជួយទិញកាហ្វេរបស់លោក ដោយមួយថ្ងៃលោកអាចលក់បានជាចន្លោះពី ៣០ ទៅ ៥០កែវ ដោយក្នុងមួយកែវមានតម្លៃចាប់ពី៤០០០រៀលឡើងទៅ។ ប៉ុន្តែដើម្បីឱ្យការលក់មានភាពងាយស្រួល ចំណេញពេលវេលា និងមិនពិបាកដល់ការដឹកជញ្ជូន​នោះ លោកតែងមានទម្លាប់រៀបចំគ្រឿងទេសទុកមកពីផ្ទះជាស្រេច ដូចជាគ្រាប់កាហ្វេត្រូវកិនឱ្យរួចរាល់ ដូច្នេះលោកមិនចាំបាច់ត្រូវដឹកម៉ាស៊ីនកិនគ្រាប់កាហ្វេមកជាមួយនោះទេ។​

សម្រាប់គ្រឿងទេសទាំងនោះទៀតសោត ភាគច្រើនជាអ្វីដែលលោកធ្វើដោយខ្លួនឯងស្ទើរតែ ៩០% ដូចជាការរម្ងាស់ទឹកស្កផ្សំជាមួយស្លឹកតើយដើម្បីបង្កើនក្លិនឈ្ងុយ ដែលជាការស្រាវជ្រាវរករូបមន្ដធ្វើដោយខ្លួនឯង ខុសពីទឹកស្កដែលគេប្រើប្រាស់ទូទៅ។

ដោយឡែក សម្រាប់ម៉ូតូដែលជាយានសម្រាប់ចល័តរបស់លោក ក៏ត្រូវបានកែច្នៃ ផ្សារដែកឱ្យចេញជាធ្នើរមួយសម្រាប់ដាក់សម្ភារៈផ្សេងៗនៅពេលលក់ដូរ ហើយនៅជាប់ជាមួយធ្នើរនោះដែរ លោកក៏មានបិទនូវប្រព័ន្ធទូទាត់ប្រាក់បាគង (KHQR) ដើម្បីផ្តល់ភាពងាយស្រួលដល់អតិថិជន ក៏ដូចជាដើរឱ្យទាន់របត់សង្គមនាពេលបច្ចប្បន្នផងដែរ។

លោកបានបញ្ជាក់ដែរថា អាជីវកម្មមួយនេះត្បិតថាមានទំហំតូច ចំណាយទុនតិច ប៉ុន្តែវាមិនមែនជាអាជីវកម្មដែលដូរតាមគ្នីគ្នានោះទេ ពោលគឺលោកបានគិតគូរច្បាស់លាស់ផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ រាប់ចាប់តាំងពីការចំណាយលើវត្ថុធាតុដើម ការដកប្រាក់សន្សំសម្រាប់ជួសជុលម៉ាស៊ីនកិនកាហ្វេ និងផែនការអាជីវកម្មសម្រាប់ថ្ងៃអនាគតដែលគ្រោងពង្រីកឱ្យមានទ្រង់ទ្រាយធំជាងពេលបច្ចុប្បន្ននេះ៕