ត្រសក់ ជាដំណាំមួយប្រភេទដែលបងប្អូនប្រជាជនខ្មែរយើងចូលចិត្តទទួលទាន ហើយក៏ត្រូវបានកសិករដាំយ៉ាងទូលំទូលាយស្ទើរទូទាំងប្រទេស ដោយក្នុងនោះត្រសក់ចំណារក៏ត្រូវបានគេដាំលើផ្ទៃដីធំៗ និងអាចទទួលបានទិន្នផលដល់ទៅជាង១០តោនក្នុងមួយហិកតាក្នុងករណីដែលបងប្អូនកសិករអនុវត្តតាមបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ។  

អ្វីដែលកសិករត្រូវដឹងមុនពេលចាប់ផ្ដើមដាំគឺពូជត្រសក់ដែលអាចចែកជា ៣ប្រភេទ អាស្រ័យតាមភិនភាគផ្លែ និងរយៈពេលដាំរបស់វា គឺពូជស្រាលផ្ដល់ផលប្រមាណ១០-១៥តោន ពូជកណ្ដាលពី​ ១៨-២០តោន និងពូជធ្ងន់ផ្ដល់ទិន្នផលពី ២២-២៤តោនក្នុងមួយហិកតា។ សម្រាប់ពូជត្រសក់នេះទៀតសោត កសិករអាចទិញពូជពីក្រុមហ៊ុនមានប្រវត្តិត្រឹមត្រូវ និងស្របច្បាប់ណាមួយ ឬប្រើពូជប្រពៃណីក្នុងស្រុកដែលមានអាយុកាលលូតលាស់ខ្លី ដងដើមលូតលាស់យឺត កម្ពស់ទាបមានដើមតូច និងស្លឹកល្អិតៗ ផ្លែត្រសក់មានសាច់ជ្រាយ និងឆាប់ប្រែពណ៌លឿង មានគ្រាប់ច្រើន ហើយសាច់ និងសម្បកស្ដើង ប៉ុន្តែវាអាចផ្ដល់ផលលឿនប្រសិនបើគ្រាប់ពូជទុកលើសពីរយៈពេល ៥ខែ។

ចំពោះការរៀបចំដីវិញ គេត្រូវសម្អាតស្មៅចេញឱ្យស្អាត ភ្ជួរហាលដីឱ្យបានច្រើនដង និងច្រើនថ្ងៃមុននឹងលើករងសម្រាប់ដាំ។ របៀបលើករងត្រូវលើកតាមទិសទឹកហូរនៅរដូវវស្សាដែលមានកម្ពស់រងជាមធ្យម ២៥-៣០សង់ទីម៉ែត្រ ទទឹង១ម៉ែត្រ និងប្រវែងពី ១០-១៥ម៉ែត្រ បន្ទាប់មកយកជីកំប៉ុស្តិ៍ ឬជីលាមកសត្វ ២ ទៅ ៣ បង្គី, ជី ១៥-១៥-១៥ ប្រមាណ ១០០ក្រាម , ជី ០-០-៤៦ ១០០ ក្រាម ទៅបាចលើផ្ទៃរង និងជ្រុំលប់ជីឱ្យសព្វ ទើបកៀរដីលើរងឱ្យស្មើវិញដើម្បីគ្រប់កៅស៊ូ និងរន្ធតាមជួរ ៦០×៤០សង់ទីម៉ែត្រ។

ពាក់ព័ន្ធនឹងរបៀបដាំវិញ គេត្រូវយកគ្រាប់ពូជទៅហាលថ្ងៃឱ្យក្ដៅ ទើបយកទៅដាក់ត្រាំទឹករយៈពេល ៦-១០ម៉ោង រួចយកទៅផ្អាប់ដោយខ្ចប់នឹងកំណាត់ស្អាតសើមដាក់ទុកក្នុងធុងទឹកកកបិទជិត។ បន្ទាប់ពីឃើញត្រសក់ដុះពន្លកតិចៗហើយ គេយកគ្រាប់ទាំងនេះទៅលាយជាមួយថ្នាំផ្សិតសិន ទើបយកទៅដាំ ដែលការដាំនេះត្រូវដាក់គ្រាប់ត្រសក់នៅតាមរន្ធដែលចោះរួចចំនួន ៣គ្រាប់ ជម្រៅ ២-៣សង់ទីម៉ែត្រ បន្ទាប់មកយកផេះអង្កាមដែលត្រាំទឹកមកគ្របពីលើគ្រាប់ត្រសក់ និងស្រោចទឹកឱ្យជោគ។ ចំណែកការរៀវចំចំណារវិញ គេត្រូវត្រៀមចំណារមែកឈើទុកជាមុនដែលគេអាចប្រើជាមែកឈើស្ងួតៗ លុះពេលត្រសក់ចាប់ផ្ដើមបោះដៃ គេយកមែកឈើទាំងនោះទៅដោតឱ្យញឹកតាមគុម្ពនីមួយៗ ហើយចងគាបចំណារនោះឱ្យជាប់ដើម្បីឱ្យត្រសក់តោងឡើង។

បន្ទាប់ពីដាំរួចហើយ កសិករត្រូវការមើលថែទាំដូចដំណាំដទៃទៀតដែរ ដែលគេត្រូវស្រោចទឹករៀងរាល់ថ្ងៃ មួយថ្ងៃ២ដង តែមិនជោគខ្លាំងនោះទេ ប្រសិនបើមេឃភ្លៀងត្រូវបង្ហូរទឹកដក់ចេញពីបាតរងភ្លាមៗ។ មួយវិញទៀត ត្រសក់ត្រូវការទឹកខ្លាំងក្នុងវគ្គចេញផ្កា ដែលកសិករត្រូវផ្គត់ផ្គង់ទឹកឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ចៀសវាងធ្វើឱ្យផ្កាត្រសក់ជ្រុះអស់។

ថែមលើនេះ អ្នកដាំក៏ត្រូវដកស្មៅដែលដុះតាមចន្លោះរងចេញឱ្យស្អាត និងបន្ថែមជីទៅតាមដំណាក់កាលផ្សេងៗគ្នាគឺ បន្ទាប់ពីដាំហើយ ១០-១៥ថ្ងៃ គេត្រូវស្រោចជីអ៊ុយរេបំប៉នតិចៗដោយជីមួយស្លាបព្រាបាយលាយទឹកមួយធុង ១៥-១៨លីត្រដើម្បីស្រោចគុម្ពត្រសក់ លុះ១៥-២០ថ្ងៃ ត្រូវស្រោចម្ដងទៀត។ ចំណែកវគ្គចេញផ្កា ត្រូវបន្ថែមជី ១៥-១៥-១៥ មួយរងចំនួន ១៥០ក្រាម ដោយបោះចូលក្រោមកៅស៊ូតាមន្លោះគុម្ព។ ហើយក្រោមពេលត្រសក់ប្រមូលផលហើយ ១ទៅ២លើក ត្រូវយកជីអ៊ុយរ៉េចំនួន ៥០ក្រាម លាយជាមួយជី ១៥-១៥-១៥ ចំនួន ៥០ក្រាម ហើយបោះចូលក្រោមកៅស៊ូតាមចន្លោះជួរ។

ទន្ទឹមគ្នានេះដែរ ដំណាំត្រសក់ក៏អាចជួបនឹងបញ្ហាជំងឺ និងសត្វល្អិតចង្រៃផងដែរដូចជា ជំងឺផ្សិត ជំងឺទុំស្លឹក ជំងឺបង្កដោយវីរុស ក្រៅពីនេះក៏មានសត្វល្អិតដែលស៊ីបំផ្លាញស្លឹក ដើម ផ្កា និងផ្លែ ដូចជា អណ្ដើកមាសកវែង ដង្កូវកាត់គល់ ដង្កូវមូលស៊ីត្រួយជាដើម។

ចុងក្រោយគឺការប្រមូលផល ដែលគេអាចប្រើកន្ត្រៃកាត់ទងផ្លែដែលធំល្មមទំហំ ២.៥-៣សង់ទីម៉ែត្រ និងមានជាប់ម្សៅស្ដើងៗលើផ្លែ ដែលកសិករអាចប្រមូលផលបន្ទាប់ពីដាំហើយរយៈពេល ៣២-៣៨ថ្ងៃចំពោះពូជស្រាល ពូជកណ្ដាលរយៈពេលពី៤៥-៥០ថ្ងៃ និងពូជធ្ងន់អាយុ ៥៥-៦០ថ្ងៃ៕