ភ្នំពេញ៖ ការសិក្សាស្រាវជ្រាវលើកដំបូងនៅកម្ពុជា ស្តីពី «សហគមន៍កសិកម្មទំនើប» បានបង្ហាញថា កសិករដែលចូលរួមក្នុងសហគមន៍ប្រភេទនេះទទួលបានលទ្ធផលសេដ្ឋកិច្ចវិជ្ជមាន ជាមួយនឹងការកើនឡើងនៃប្រាក់ចំណេញនៅក្នុងផលិតកម្មស្រូវ បន្លែ ស្វាយចន្ទី និងម្រេច ប៉ុន្តែ ៩១,៧ ភាគរយនៃសហគមន៍ដែលបានចូលរួមក្នុងការសិក្សា នៅតែរាយការណ៍ថាមានទុនមិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ប្រតិបត្តិការ និងការអភិវឌ្ឍនាពេលអនាគត។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយអតីតនិស្សិតអាហារូបករណ៍អូស្ត្រាលី ក្រោម Australian Awards Research Grant Round 5 ក្រោមប្រធានបទ «ការសិក្សាអំពីប្រភពថ្មីនៃកំណើនវិស័យកសិកម្ម៖ ការវាយតម្លៃតួនាទីនៃហិរញ្ញប្បទានក្នុងវិស័យកសិកម្មទំនើប» ដោយផ្តោតលើស្ថានភាពហិរញ្ញប្បទានក្នុងវិស័យកសិកម្ម ជាពិសេសសហគមន៍កសិកម្មទំនើប (Modern Agricultural Communities – MACs)។
ការស្រាវជ្រាវនេះមានការចូលរួមពីក្រសួងសំខាន់ៗចំនួន ២ សហគ្រាសរដ្ឋចំនួន ១ គ្រឹះស្ថានធនាគារ និងហិរញ្ញវត្ថុចំនួន៧ ក្នុងនោះមានធនាគារគោលនយោបាយចំនួន ២ សហគមន៍កសិកម្មទំនើបចំនួន ១២ និងសហគមន៍កសិកម្ម (Agricultural Cooperative – AC) ចំនួន ៦។ ការសិក្សាក៏មានសមាជិកចំនួន ៤៨ នាក់មកពីសហគមន៍កសិកម្មទំនើបទាំង ១២ និងសមាជិកចំនួន ២៦ នាក់មកពីសហគមន៍កសិកម្មទាំង ៦ ដោយមានអត្រាចូលរួមសរុប ៨៥ ភាគរយ។
លទ្ធផលស្រាវជ្រាវបានបង្ហាញថា ការប្រែប្រួលថ្លៃដើមផលិតកម្ម និងអត្រាប្រាក់ចំណេញមានភាពខុសគ្នាតាមប្រភេទផលិតផលកសិកម្ម ប៉ុន្តែជារួម កសិករដែលចូលរួមក្នុងសហគមន៍កសិកម្មទំនើបបានរាយការណ៍ពីលទ្ធផលវិជ្ជមានខ្ពស់។
សម្រាប់ផលិតកម្មស្រូវ កសិករដែលជាសមាជិកសហគមន៍កសិកម្មទំនើបបានរាយការណ៍ថា ថ្លៃដើមផលិតកម្មថយចុះប្រមាណ ១ ភាគរយ ខណៈប្រាក់ចំណេញកើនឡើងប្រមាណ ២៥ ភាគរយ បើធៀបនឹងមុនពេលចូលជាសមាជិក។
ចំពោះផលិតកម្មបន្លែ ថ្លៃដើមផលិតកម្មថយចុះប្រមាណ ៤៥ ភាគរយ ខណៈប្រាក់ចំណេញកើនឡើងប្រមាណ ១០ ភាគរយ។ សម្រាប់ផលិតកម្មស្វាយចន្ទី ថ្លៃដើមផលិតកម្មកើនឡើងតិចតួចប្រមាណ ២ ភាគរយ ប៉ុន្តែអត្រាប្រាក់ចំណេញកើនឡើងប្រមាណ ១៥ ភាគរយ។ ដោយឡែក ផលិតកម្មម្រេចបង្ហាញពីការថយចុះថ្លៃដើមផលិតកម្មប្រមាណ ១៧ ភាគរយ និងការកើនឡើងអត្រាប្រាក់ចំណេញប្រមាណ ៥៤ ភាគរយ។
ផ្ទុយពីនេះ លទ្ធផលក្នុងចំណោមកសិករដែលជាសមាជិកសហគមន៍កសិកម្មទូទៅបានបង្ហាញពីនិន្នាការខុសគ្នា។ ក្នុងផលិតកម្មស្រូវ ថ្លៃដើមផលិតកម្មកើនឡើងប្រមាណ ២០ ភាគរយ ខណៈប្រាក់ចំណេញថយចុះប្រមាណ ៣៣ ភាគរយ បើធៀបនឹងមុនពេលចូលជាសមាជិក។ សម្រាប់ផលិតកម្មស្វាយចន្ទី ថ្លៃដើមកើនឡើងប្រមាណ ១០ ភាគរយ ខណៈអត្រាប្រាក់ចំណេញកើនឡើងប្រមាណ ៨ ភាគរយ។
ការសិក្សាបានលើកឡើងថា លទ្ធផលបឋមនេះបង្ហាញថា សហគមន៍កសិកម្មទំនើបអាចជួយកែលម្អប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចនៃផលិតកម្មកសិកម្ម តាមរយៈការរៀបចំផលិតកម្មរួមគ្នា ការគ្រប់គ្រងធាតុចូលកសិកម្ម ការសម្របសម្រួលទីផ្សារ និងការប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសដាំដុះកាន់តែប្រសើរ។
ទោះជាយ៉ាងណា ការសិក្សាបញ្ជាក់ថា ដោយសារទំហំសំណាក និងវិសាលភាពនៃការសិក្សានៅមានកម្រិត លទ្ធផលទាំងនេះគួរត្រូវបានបកស្រាយជាភស្តុតាងបឋម ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីបទពិសោធន៍របស់អ្នកចូលរួមក្នុងការសិក្សា ហើយមិនអាចសន្និដ្ឋានទាំងស្រុងថា ការចូលជាសមាជិកសហគមន៍កសិកម្មទំនើបតែមួយមុខជាមូលហេតុនាំឱ្យមានការប្រែប្រួលទាំងនេះឡើយ។
ជាមួយគ្នានេះ ហិរញ្ញប្បទាននៅតែជាបញ្ហាប្រឈមសំខាន់សម្រាប់សហគមន៍កសិកម្មទំនើប។ ក្នុងចំណោមសហគមន៍ដែលបានចូលរួមក្នុងការសិក្សា ៩១,៧ ភាគរយបានរាយការណ៍ថា ទុនរបស់ពួកគេមិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គាំទ្រប្រតិបត្តិការ និងការអភិវឌ្ឍនាពេលអនាគត។
នេះកើតឡើង ទោះបីជា ៧៥ ភាគរយនៃសហគមន៍កសិកម្មទំនើបដែលបានចូលរួមបានរាយការណ៍ថា ពួកគេអាចទទួលបានឥណទានពីគ្រឹះស្ថានធនាគារ និងហិរញ្ញវត្ថុក៏ដោយ។
ការសិក្សាបានចាត់ទុកភាពផ្ទុយគ្នានេះថា ជាចំណុចសំខាន់មួយ ព្រោះការអាចទទួលបានឥណទានមិនមានន័យថា សហគមន៍កសិកម្មទំនើបអាចទទួលបានហិរញ្ញប្បទានក្នុងទំហំគ្រប់គ្រាន់ ឬមានលក្ខខណ្ឌសមស្របទៅនឹងតម្រូវការរបស់ពួកគេនោះទេ។
សហគមន៍កសិកម្មទំនើបបានលើកឡើងពីឧបសគ្គមួយចំនួនក្នុងការទទួលបានហិរញ្ញប្បទាន រួមមានដំណើរការអនុម័តឥណទានដែលចំណាយពេលយូរ លក្ខខណ្ឌតម្រូវលើទ្រព្យធានា និងអត្រាការប្រាក់ខ្ពស់។
ចំពោះវិធានការដែលអាចជួយសម្រួលដល់ការទទួលបានហិរញ្ញប្បទាន ប្រមាណ ៦៧ ភាគរយនៃសហគមន៍កសិកម្មទំនើបដែលបានចូលរួមបានស្នើឱ្យកាត់បន្ថយអត្រាការប្រាក់មកត្រឹម ៣ ទៅ ៤ ភាគរយ។
ប្រមាណ ១៧ ភាគរយបានស្នើឱ្យសម្រួលនីតិវិធីដាក់ពាក្យស្នើសុំឥណទានឱ្យមានភាពសាមញ្ញ និងងាយស្រួលជាងមុន ខណៈ ៨ ភាគរយស្នើឱ្យមានការឧបត្ថម្ភធនផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ និង ៨ ភាគរយផ្សេងទៀតស្នើឱ្យមានរយៈពេលអនុគ្រោះលើការបង់ការប្រាក់វែងជាងមុន។
លទ្ធផលទាំងនេះបង្ហាញថា បញ្ហាហិរញ្ញប្បទានរបស់សហគមន៍កសិកម្មទំនើបមិនមែនស្ថិតត្រឹមតែការអាចទទួលបានឥណទានឬអត់នោះទេ ប៉ុន្តែរួមមានថ្លៃដើមហិរញ្ញប្បទានខ្ពស់ ភាពស្មុគស្មាញក្នុងការទទួលបានឥណទាន ការរង់ចាំយូរ និងភាពមិនសមស្របនៃផលិតផលហិរញ្ញវត្ថុចំពោះតម្រូវការរបស់វិស័យកសិកម្ម៕







វិថីហិរញ្ញវត្ថុ
































































Account
Security
Favourite Content