បរទេស ​៖ យោងតាមប្រភពព័ត៌មានពី Financial Times បានរាយការណ៍ថា ​​ធនាគារ​កណ្តាល​ចិន​បាន​បញ្ចេញ​ថវិកា​តែ​មួយ​ចំណែកប៉ុណ្ណោះ​ពី​មូលនិធិ ដើម្បី​ជួយ​សង្គ្រោះ​អ្នក​អភិវឌ្ឍន៍​អចលនទ្រព្យ ​ខណៈ​អាជ្ញាធរ​ជួបផលលំបាក​ក្នុង​ការ​កាត់​បន្ថយ​ផ្ទះ​​ដ៏ច្រើន​សន្ធឹកសន្ធាប់ដែល​​​លក់មិនចេញ។

កាលពីខែឧសភា ទីក្រុងប៉េកាំងបានបង្ហាញផែនការមួយសម្រាប់ធនាគារកណ្តាលចិន និងធនាគាររដ្ឋក្នុងការផ្តល់ឥណទានរហូតដល់ ៥០០ ពាន់លានយ័ន (៧០ ពាន់លានដុល្លារ) ដើម្បីជួយដល់ក្រុមហ៊ុនរដ្ឋាភិបាលក្នុងតំបន់ទិញអចលនទ្រព្យដែលលក់មិនចេញ។ យ៉ាងណាមិញ តួលេខចុងក្រោយបំផុតបានបង្ហាញថា ធនាគារកណ្តាលចិន PBoC បានបញ្ចេញកម្ចីត្រឹមតែ ២៤,៧ ពាន់លានយ័នប៉ុណ្ណោះ (៣,៤ ពាន់លានដុល្លារ) ហើយធនាគារសន្យាថានឹងពន្លឿនកម្មវិធីក្នុងខែនេះ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ របាយការណ៍រូបិយវត្ថុធនាគារកណ្តាលសម្រាប់ត្រីមាសទី ២ បង្ហាញថា គិតត្រឹមតែខែមិថុនា ប្រាក់កម្ចីត្រឹមតែ ១២,១ ពាន់លានយ័នប៉ុណ្ណោះ (១,៦ ពាន់លានដុល្លារ) ត្រូវបានដកចេញពីចំនួនសរុប ២៤,៧  ពាន់លានយ័ន។

 លោក Lisheng Wang សេដ្ឋវិទូចិននៅក្រុមហ៊ុន Goldman Sachs បានលើកឡើងថា ការអនុវត្តគឺជាឧបសគ្គមួយ ខណៈដែលធនាគាររដ្ឋាភិបាលក្នុងតំបន់ និងអ្នកផ្សេងទៀតជួបផលលំបាកក្នុងការយល់ព្រមលើតម្លៃអចលនទ្រព្យ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ការកើនឡើងយឺតគឺជាលទ្ធផលនៃកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់អាជ្ញាធរក្នុងការរក្សាស្ថិរភាពទីផ្សារអចលនទ្រព្យ ដែលបានធ្វើឱ្យទំនុកចិត្តចុះខ្សោយ ដោយសារទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពលរដ្ឋភាគច្រើនបានមកពីអចលនទ្រព្យ។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ទោះបីជាមានការឆ្លើយតបគោលនយោបាយរបស់ទីក្រុងប៉េកាំងដែលបានសង្កត់ធ្ងន់លើការផ្តល់ប្រាក់កម្ចីផ្អែកលើទីផ្សារតាមរយៈប្រព័ន្ធហិរញ្ញវត្ថុក៏ដោយ ប៉ុន្តែពួកគេបានជួបប្រទះនឹងលក្ខខណ្ឌសេដ្ឋកិច្ចដ៏លំបាក។

កាលពីដំបូង ទីផ្សារបានស្វាគមន៍ចំពោះកម្មវិធីផ្តល់ប្រាក់កម្ចី ដោយសារគោលនយោបាយនៃការធ្វើអន្តរាគមន៍នៅក្នុងទីផ្សារអាចជួយរដ្ឋាភិបាលក្នុងតំបន់ទៅលើការទិញលំនៅដ្ឋានដែលលក់មិនចេញ ហើយវាគឺជាជំហានមួយក្នុងទិសដៅត្រឹមត្រូវ។ យ៉ាងណាមិញ ទីផ្សារលំនៅដ្ឋានដែលលក់មិនចេញគឺធំខ្លាំងណាស់។  Goldman Sachs បានប៉ាន់ប្រមាណថា ចំនួនលំនៅដ្ឋានថ្មីៗរបស់ចិនអាចកើនឡើងដល់ទៅ ៣០ ដងពីការលក់ប្រចាំខែជាមធ្យម ហើយរដ្ឋាភិបាលអាចនឹងត្រូវចំណាយ ៧,៧ ទ្រីលានយ័ន ដើម្បីឈានដល់កម្រិតលក់ប្រចាំខែជាមធ្យមដូចកាលពីឆ្នាំ២០១៨។

លោក Zichun Huang និង Julian Evans-Pritchard មកពីស្ថាប័ន Capital Economics បានលើកឡើងថា ចំនួនទឹកប្រាក់ដែលត្រូវប្រើប្រាស់រហូតមកដល់ពេលនេះនៅតែមិនគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីជួយសម្រួលខ្លាំងទៅលើហិរញ្ញវត្ថុរបស់អ្នកអភិវឌ្ឍន៍ និងតម្រូវការផ្ទះទាំងមូលនោះទេ។ បន្ថែមពីនេះ កម្មវិធីផ្តល់ប្រាក់កម្ចីដែលមានគោលដៅស្រដៀងគ្នាសម្រាប់ទីផ្សារអចលនទ្រព្យ និងវិស័យផ្សេងទៀតបានទទួលរងនូវការអនុម័តយឺត ដោយបង្កើតជាចម្ងល់អំពីប្រសិទ្ធភាពនៃគោលនយោបាយជំរុញទឹកចិត្តរបស់ទីក្រុងប៉េកាំង។ អ្នកវិភាគបានលើកឡើងថា បញ្ហាមួយក្នុងចំណោមបញ្ហាទាំងអស់គឺវិធានការណ៍នេះដែលពឹងផ្អែកទៅលើការរំពឹងទុកថា លទ្ធផលដែលបានពីការដាក់ផ្ទះជួលនឹងមានអត្រាគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីគ្របដណ្តប់លើការចំណាយសម្រាប់ធនាគាររដ្ឋ។

លោក Larry Hu ប្រធានសេដ្ឋវិទូនៅ Macquarie បាននិយាយថា ហានិភ័យឥណទាននៅតែខ្ពស់ពេកសម្រាប់ធនាគារ ខណៈដែលក្រុមហ៊ុន​រដ្ឋ​ក្នុង​តបន់​កំពុងខ្វះ​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្តផង​ដែរ ជាមួយនឹងលទ្ធផលបានពីការដាក់ផ្ទះជួលមានកម្រិតទាប។ លោក Xiaoxi Zhang អ្នកវិភាគនៅ Gavekal Dragonomics បានលើកឡើងថា អ្នកបង្កើតគោលនយោបាយអាចជំរុញផែនការនេះដោយកាត់បន្ថយអត្រាការប្រាក់ដើម្បីទប់ស្កាត់ប្រាក់កម្ចីថ្មីពីការខាតបង់។ ទោះបីជាលទ្ធផលដែលទទួលបានពីការដាក់ផ្ទះជួលនៅក្នុងទីក្រុងនានារបស់ប្រទេសចិនមានផលចំណេញពី ១,៧៥ ភាគរយទៅ ៣ ភាគរយ ប៉ុន្តែធនាគារកណ្តាលប្រហែលជាអាចផ្តល់ប្រាក់កម្ចីដែលមានអត្រាការប្រាក់ខ្ពស់ស្រដៀងទៅនឹងកម្ចីសាជីវកម្ម។ ជាលទ្ធផល មន្ត្រីក្នុងតំបន់ហាក់ដូចជាមិនមានបំណងចង់អនុវត្តគម្រោងបែបនេះទេ នៅពេលដែលពួកគេកំពុងផ្តោតលើការសងបំណុល៕