បរទេស ៖ ស្ថិតនៅក្នុងសម័យនៃឧស្សាហកម្ម ៤.០ នាពេលបច្ចុប្បន្ន ពិភពលោកកំពុងត្រូវបានបំពេញតម្រូវការនៃការផ្លាស់ប្តូរជាមួយនឹងភាពបត់បែនយ៉ាងខ្លាំងក្លា ខណៈដែលបណ្តាប្រទេសជាច្រើនកំពុងផ្តោតយកចិត្តទុកដាក់ និងរៀនសូត្របន្ថែមអំពីបច្ចេកវិទ្យាជំនាន់ថ្មីនេះនៅឡើយ ហើយឧស្សាហកម្ម ៥.0 ក៏នឹងអាចលេចរូបរាងបន្ថែមពីលើផងដែរនាពេលឆាប់ៗខាងមុខនេះ។

សព្វថ្ងៃនេះ ឧស្សាហកម្ម ៤.០ ផ្តោតទៅលើការតភ្ជាប់តាមរយៈប្រព័ន្ធរូបវិទ្យាតាមអ៊ីនធឺណិត ខណៈពេលដែលឧស្សាហកម្ម ៥.០ គឺជាការតម្លើងពីឧស្សាហកម្ម ៤.០ ដែលនឹងផ្តោតអំពីទំនាក់ទំនងរវាងមនុស្ស និងម៉ាស៊ីន ឬ មនុស្សយន្ត។ ឧស្សាហកម្ម ៤.0 គឺជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃការសហការគ្នារវាងមនុស្ស និងម៉ាស៊ីន ទំនាក់ទំនងគ្នារវាងម៉ាស៊ីននឹងម៉ាស៊ីន ការផ្សារភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងរវាងរោងចក្រ ការដឹកជញ្ជូន ការគ្រប់គ្រងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ និងអ្នកប្រើប្រាស់។ នៅពេលអនាគត សមាហរណកម្មឌីជីថលនឹងភ្ជាប់ភាគីពាក់ព័ន្ធទាំងអស់នៅក្រោមវេទិការួមមួយ ហើយឧស្សាហកម្ម ៥.០ នឹងរួមបញ្ចូលការច្នៃប្រឌិតរបស់មនុស្ស និងប្រតិបត្តិការជាក់លាក់របស់មនុស្សយន្ត ដោយធ្វើការឆ្ពោះទៅរកដំណោះស្រាយតែមួយគត់ដែលនឹងក្លាយជាតម្រូវការនៃទសវត្សរ៍ក្រោយ។

ជាមួយគ្នានេះដែរ ការវិវត្តពីឧស្សាហកម្ម ៤.០ ទៅកាន់ឧស្សាហកម្ម ៥.០ បានបង្កើតផែនទីបង្ហាញផ្លូវដែលវិស័យនានាត្រូវតែអនុវត្ត និងផ្តោតដោយយកចិត្តទុកដាក់ ដើម្បីសម្របទៅនឹងបច្ចេកវិទ្យាទំនើបៗនាពេលអនាគត។ ការផ្តោតទៅលើ Cyber-physical ដែលផ្សារភ្ជាប់ពិភពលោក និង​ជាការតភ្ជាប់រវាងមនុស្ស ម៉ាស៊ីន ព័ត៌មាន និងស្ថាប័នសម្រាប់ប្រតិបត្តិការរួមបញ្ចូលគ្នា។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ វិធីសាស្រ្តថ្មីៗត្រូវបានជំរុញដោយបច្ចេកវិទ្យាថ្មី ដើម្បីជួយសម្របផលិតផលទៅនឹងការផ្លាស់ប្តូរ។ មួយវិញទៀត គឺការផ្តោតទៅលើ Digital Twins ដែលជាការធ្វើតេស្តមុនពេលអនុវត្តជាក់ស្តែង ដើម្បីធានាបាននូវភាពជាក់លាក់នៃផលិតផល និងការអនុវត្តលឿនជាងមុនដោយមិនមានការជាប់គាំង។

លើសពីនេះផងដែរ ការផ្តោតទៅលើការគ្រប់គ្រងទ្រព្យសកម្ម ដែលប្រើសម្រាប់ការធ្វើត្រួតពិនិត្យបញ្ហារបស់រោងចក្រ និងឧបករណ៍ក្នុងពេលជាក់ស្តែង ដើម្បី រៀបចំផែនការថែទាំអោយមានភាពងាយស្រួល និងចៀសវាងពីការបិទរោងចក្រដែលមិនបានគ្រោងទុក។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ការគ្រប់គ្រងវដ្តជីវិតរបស់ផលិតផល ដែលប្រើសម្រាប់រួមបញ្ចូលគ្នានៃសមាសធាតុទាំងអស់នៃផលិតផលថ្មីក្នុងពេលវេលាជាក់ស្តែង និងដើម្បីរៀបចំផែនការប្រកបដោយភាពជោគជ័យ។ មួយវិញទៀត ការផ្តោតទៅលើស្វ័យប្រវត្តិកម្មដែលជំរុញដោយប្រព័ន្ធអ៊ីនធើណេត (IIoT) ដែលជាការរួមបញ្ចូលរវាងប្រតិបត្តិការរោងចក្រ ការដឹកជញ្ជូន និងការគ្រប់គ្រងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់។

ស្របពេលនេះដែរ ឧស្សាហកម្មទាំងពីរនេះផ្តោតសំខាន់ទៅលើការសហការគ្នារវាងមនុស្ស និងម៉ាស៊ីន ឬមនុស្សយន្តឱ្យកាន់តែមានភាពជាក់លាក់ប្រសើរជាងមុន ការអនុវត្តលឿនជាងមុន ការកំណត់អត្តសញ្ញាណផលិតផល និងការកាត់បន្ថយកាកសំណល់ឱ្យតិចបំផុត។ ការផ្លាស់ប្តូរឌីជីថលក៏ជារឿងសំខាន់ផងដែរ ដោយសាវាគឺជាដំណើរការនៃការតភ្ជាប់រវាងរោងចក្រ សង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ អតិថិជន និងអ្នកពាក់ព័ន្ធផ្សេងទៀតទាំងអស់ ដើម្បីធានាបាននូវគុណភាព ប្រសិទ្ធភាពផលិតផល ប្រព័ន្ធកែលម្អត្រឹមត្រូវ ការប្តូរផលិតផលតាមតម្រូវការធានានូវដំណើរការបន្ត និងនិរន្តរភាព។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ សន្តិសុខតាមប្រព័ន្ធអ៊ីនធើណេត (Cybersecurity) ត្រូវបានផ្តោតសំខាន់ ដើម្បីធានាបាននូវវេទិកាផ្សេងៗនៅលើអ៊ីនធឺណិតដោយគ្មានហានិភ័យ ជាមួយនឹងស្តង់ដារសុវត្ថិភាពដ៏រឹងមាំដែលត្រូវបានធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងជាបន្តបន្ទាប់។

ទោះជាយ៉ាងណាក្តី គេមានការព្រួយបារម្ភថា ឧស្សាហកម្មដែលឆ្ពោះទៅរកការផ្លាស់ប្តូរឌីជីថលពីឧស្សាហកម្ម ៤.០ ទៅ ៥.០ អាចជួបប្រទះនឹងការបាត់បង់ការងារនៅក្នុងកម្លាំងការងារធម្មតារបស់មនុស្ស ប៉ុន្តែវានឹងប្រហែលមិនពិតមួយរយភាគរយទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ​ ការផ្លាស់ប្តូរនេះទំនងជាបង្កើតឱកាសកាន់តែច្រើននៅក្នុងវិស័យដែលកំពុងរីកចម្រើនផ្សេងទៀត ដូចជាស្វ័យប្រវត្តិកម្មដំណើរការមនុស្សយន្ត (RPA) ឬ ឃ្លាំងទិន្នន័យ ហើយកម្លាំងពលកម្មត្រូវបង្កើនខ្លួនឯងទៅកាន់ជំនាញពាក់ព័ន្ធថ្មីៗបន្ថែមទៀត ដើម្បីទទួលបានឱកាសកាន់តែប្រសើរ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ការបណ្តុះបណ្តាលឥតឈប់ឈរ និងការអភិវឌ្ឍន៍កម្លាំងពលកម្មនឹងត្រូវការជាចាំបាច់ ដើម្បីភ្ជាប់គម្លាតរវាងទេពកោសល្យដែលមានស្រាប់ និងជំនាញតម្រូវការចាំបាច់បំផុត៕