ពីកាកសំណល់គរទុកចោលនៅទីសត្តឃាត ដែលមានប្រឡាក់ខ្លាញ់ ឈាម និងមានក្លិនស្អុយ ស្នែងគោ ស្នែងក្របី និងផ្នែកដែលរឹងដូចជាឆ្អឹង និងក្រចក ដែលចាត់ទុកជាសំណល់នោះ ត្រូវបានគេយកមកលាងសម្អាតកែច្នៃ ផលិតជាសម្ភារៈប្រើប្រាស់ ក៏ដូចជាវត្ថុតាំងលម្អយ៉ាងស្រស់ស្អាត និងត្រូវបានដាក់លក់នៅលើទីផ្សារក្នុងតម្លៃថ្លៃគួរសម បើប្រៀបទៅនឹងវត្ថុ ក៏ដូចជាសម្ភារៈផ្សេងៗដែលផលិតចេញពីជ័រប្លាស្ទិក។

សុមនា ជាឈ្មោះសិប្បកម្ម កែច្នៃ និងផលិតសម្ភារៈប្រើប្រាស់ ក៏ដូចជាវត្ថុលម្អដ៏ស្រស់ស្អាត ច្នៃចេញពីស្នែងសត្វក្នុងស្រុកមួយ ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើង និងដំណើរការនៅលើទីផ្សារអស់រយៈពេលជាង២០ឆ្នាំមកហើយ។

បើតាមអ្នកស្រី គួន ចិន្ដា ជាម្ចាស់សិប្បកម្មខាងលើបានប្រាប់ឱ្យដឹងថា​៖

«សម្រាប់អាជីវកម្មនេះ យើងយកសំណល់ស្នែងគោ ក្របី មកកែច្នៃឱ្យមានសោភ័ណភាព និងទាក់ទាញ សម្រាប់ដាក់លក់ ហើយវាក៏ជាសកម្មភាពមួយចូលរួមជួយដល់បរិស្ថានផងដែរ។ សិប្បកម្មមួយនេះ គឺផ្ដោតលើការកែច្នៃ ព្រោះបើយើងមិនច្នៃទេ តើកាកសំណល់ដែលសល់ពីការយកសាច់ទាំងនេះត្រូវយកទៅណា? ដូច្នេះ ទើបយើងចង់កែច្នៃវាទៅជារបស់ប្រើប្រាស់ ដែលស្រស់ស្អាត និងអាចបង្កើតការងារជួយដល់ពលរដ្ឋមួយចំនួននៅក្នុងសហគមន៍ផង ជួយដល់បរិស្ថានផង»។

ជាការកត់សម្គាល់ ផលិតផល ក៏ដូចជាសម្ភារៈប្រើប្រាស់ផ្សេងៗដែលច្នៃចេញពីសំណល់ស្នែងសត្វទាំងនេះ រួមមានដូចជា គ្រឿងអលង្ការ ក្រវិល ខ្សែក ជញ្ចៀន កងដៃ ជាដើម។ ដោយឡែក ចំពោះសម្ភារៈប្រើប្រាស់វិញ មានដូចជា ក្រាស់សិតសក់ ស្នៀតសក់ សេនកោសខ្យល់ សេនម៉ាស្សាមុខ ប្រដាប់ស៊កស្បែកជើង ដងវែនតា និងគ្រឿងតាំងលម្អក្នុងផ្ទះផងដែរ ដូចជា ស្នែងគោធំៗ ដែលមានរូបរាងស្អាត ភ្លឺ រលោង ដែលភាគច្រើនគេនិយមដាក់តាំងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ ឬនៅកន្លែងធ្វើការផងដែរ។   

អ្នកស្រី គួន ចិន្ដា បានបន្តថា ៖

«ផលិតផលរបស់យើងមានតម្លៃចាប់ពី ៣ដុល្លារ រហូតដល់ ៣០០ដុល្លារ អាស្រ័យតាមប្រភេទ និងទំហំផលិតផល ដោយអតិថិជនភាគច្រើនជាជនជាតិបរទេស ដែលជាទេសចរ ហើយក្រៅពីនេះ ក៏មានអតិថិជនក្នុងស្រុកផងដែរ ខណៈដែលការ់លក់របស់យើងត្រូវបានចែកចាយយ៉ាងទូលាយនៅក្នុងស្រុក ជាពិសេសតាមបណ្តាខេត្ត និងតំបន់ទេសចរណ៍ រួមមានដូចជានៅម្ដុំសារមន្ទីរបឹងជើងឯក(រាជធានីភ្នំពេញ) និងនៅខេត្តសៀមរាប ហើយចំពោះចំណូលដែលទទួលបានពីការលក់គិតជាមធ្យមចន្លោះពី ១៥០០ ទៅ ១៨០០ដុល្លារក្នុងមួយខែ»។

យ៉ាងណាក៏ដោយ ពាក់ព័ន្ធទៅនឹងបច្ចេកទេសនៃការកែច្នៃ ក៏ដូចជាការផលិតជាសម្ភារៈប្រើប្រាស់ និងវត្ថុតាំងលម្អពីស្នែងគោ ក្របី នេះ គឺធ្វើឡើងតាមភាពជាក់ស្ដែងនៃសណ្ឋានរបស់ស្នែង ដូចជាផ្នែកតាន់របស់ស្នែងគឺអាចផលិតជាគ្រាប់អង្កាំ ឬឆ្លាក់ជារូបព្រះ ចំណែកផ្នែកចំហៀងនៃស្នែង អាចច្នៃជាសេនម៉ាស្សាមុខ បន្តោងសោរ ចិញ្ចៀន ជាដើម ពោលគឺឱ្យតែស្នែងនោះមិនមានសត្វល្អិតគឺអាចច្នៃបានឱ្យអស់ពីលទ្ធភាព ខណៈដែលកម្ទេចកម្ទីដែលសល់ពីការកែច្នៃ គេក៏អាចយកទៅធ្វើជាជីផងដែរ ហើយចំពោះបរិមាណនៃចំនួនស្នែងដែលត្រូវបានយកមកកែច្នៃនេះ ក្នុងមួយខែអាចចន្លោះពី ៥០ ទៅ១០០គីឡូក្រាម ដោយទិញពីទីសត្តឃាតក្នុងតម្លៃប្រមាណ១ម៉ឺនរៀលក្នុងមួយគីឡូក្រាម។

ចុងក្រោយ អ្នកស្រី គួន ចិន្ដា ក៏បានថ្លែងអំណរគុណដល់រាល់អតិថិជនទាំងអស់ដែលតែងតែគាំទ្រផលិតផលស្នែងរបស់សិប្បកម្ម សុមនា និងសូមអំពាវនាវឱ្យបងប្អូនប្រជាជនក្នុងស្រុកបន្តគាំទ្រផលិតផលស្នែងបន្ថែមទៀតក្នុងនាមជាប្រជាជនខ្មែរ ស្រឡាញ់ប្រជាតិខ្មែរ និងផ្តល់ឱកាសការងារដល់ពលរដ្ឋខ្មែរក្នុងសហគមន៍៕