បរទេស ៖ យោងតាមប្រភពព័ត៌មានពី East Asia Forum បានលើកឡើងថា សេដ្ឋកិច្ច និងកម្លាំងការងាររបស់ប្រទេសជប៉ុនកំពុងមានការប្រែប្រួលខ្លាំង ដែលជំរុញដោយការថយចុះនៃចំនួនប្រជាជន និងកង្វះទេពកោសល្យ ជាមួយនឹងការធ្វើចំណាកស្រុក។

ឥឡូវនេះ ដោយសារបទដ្ឋានសង្គមប្រែប្រួលជុំវិញវិស័យការងារ ក្រុមហ៊ុននានាត្រូវបង្ខំចិត្តសម្របខ្លួនដោយផ្តល់ប្រាក់ខែខ្ពស់ កន្លែងធ្វើការដែលអាចបត់បែនបាន និងការគាំទ្រដល់បុគ្គលិករបស់ពួកគេ ដើម្បីជំរុញផលិតភាពក្នុងសេដ្ឋកិច្ច។ ការផ្លាស់ប្តូរនេះបានចាប់ផ្តើមជំរុញសេដ្ឋកិច្ចជប៉ុនបន្តិច ដោយមនុស្ស​កំពុង​ផ្លាស់​ប្តូរ​ការងារ ហើយ​វា​បាន​ជំរុញ​ដល់​ផលិតភាព​។ បន្ទាប់ពីតម្លៃនៅទ្រឹងជាង ២០ ឆ្នាំ ផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប កញ្ចប់ប្រាក់បៀវត្សរ៍ និងផលិតភាពកំពុងកើនឡើងជាលំដាប់នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។ អ្វី​ដែល​ជំរុញ​ឱ្យ​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្តូ​រ​នោះ​ ដោយសារ​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ដ៏​ធំ​បំផុត​របស់​ជប៉ុនកំពុងធ្លាក់ចុះ គឺធនធាន​មនុស្ស និង​ទេពកោសល្យ​របស់​ប្រទេស។

កាលពីឆ្នាំ ២០១០ ចំនួន​ប្រជាជន​ជប៉ុន​បាន​ឡើង​ដល់​កម្រិត​ខ្ពស់​បំផុត ១២៨,១ លាន​នាក់ ប៉ុន្តែបានធ្លាក់ចុះនៅត្រឹម ១២១,២ លាន​នាក់​នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ចំនួនប្រជាជននេះបានធ្លាក់ចុះខ្លាំងចំនួន ៨៣៧ ០០០ នាក់ក្នុងឆ្នាំ ២០២៣។ ការធ្លាក់ចុះចំនួនប្រជាជនសរុប ជំរុញដោយកាធ្លាក់ចុះនៃចំនួនប្រជាជនដែលមានអាយុធ្វើការ ហើយត្រូវបានព្យាករណ៍ថានឹងធ្លាក់ចុះជិត ១៥ ភាគរយក្នុងរយៈពេល ១៥ ឆ្នាំខាងមុខ។ ទោះបីជាការធ្វើចំណាកស្រុកគឺជាផលវិជ្ជមានមួយ ប៉ុន្តែមនុស្សធ្វើចំណាកស្រុកមានចំនួន ២៤២ ០០០ នាក់ ច្រើនជាងចំនួនកាលពីឆ្នាំ ២០២៣។ ជាលទ្ធផល ចំនួនចំណាកស្រុកកាន់តែច្រើនធ្វើឲ្យមានការធ្លាក់ចុះនៃចំនួនប្រជាជនក្នុងស្រុក ហើយជប៉ុនចាំបាច់ត្រូវការផ្លាស់ប្តូរសង្គមកាន់តែធំ ដើម្បីទាក់ទាញ និងរក្សាអ្នកធ្វើការជនបរទេសដែលមានជំនាញ ដើម្បីបង្កើនកម្លាំងការងារ។ 

ទោះជាយ៉ាងណាក្តី ទីផ្សារការងារកំពុងមានភាពតឹងតែង ខណៈដែលកង្វះកម្លាំងពលកម្មធ្ងន់ធ្ងរកំពុងផ្លាស់ប្តូរការអនុវត្តក្នុងទីផ្សារការងារ និងបទដ្ឋានសង្គម ដោយចំនួនមនុស្សផ្លាស់ប្តូរការងារកំពុងកើនឡើងផងដែរ។ បន្ថែមពីនេះ ស្ថាប័នទីផ្សារការងារ និងប្រាក់បំណាច់អតីតភាពការងារបានបន្តពង្រឹងគ្នាទៅវិញទៅមក និងរក្សាកំណើនផលិតភាពមកវិញ។ ជាលទ្ធផល វាពិតជាលំបាកខ្លាំងណាស់ក្នុងការផ្លាស់ប្តូរការអនុវត្តទីផ្សារការងារដ៏តឹងរឹងរបស់ប្រទេសជប៉ុន ហើយកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីកំណែទម្រង់ប្រព័ន្ធទទួលជោគជ័យតែផ្នែកខ្លះប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងអំឡុងយុគសម័យនៃការរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័សរបស់ប្រទេសជប៉ុននៅចន្លោះទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៥០ និងឆ្នាំ ១៩៧០ ស្ថាប័នទាំងនោះបានជួយក្រុមហ៊ុននានាក្នុងការបណ្តាក់ទុនយ៉ាងច្រើនលើបុគ្គលិក និងដើម្បីរក្សាពួកគេ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ជប៉ុន​អាច​ដើរ​ទាន់​​បច្ចេកវិទ្យា​ដោយ​ស្រូប​យក និង​បំប្លែង​បច្ចេកវិទ្យា​​បរទេស។ យ៉ាងណាមិញ វិបត្តិទ្រព្យសកម្មផ្ទុះឡើងនៅដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៩០ បណ្តាលឲ្យការអភិវឌ្ឍន៍ជាប់គាំង ហើយការអនុវត្តទីផ្សារការងារដែលជាប្រភពនៃភាពជោគជ័យបានប្រែក្លាយទៅជាឧបសគ្គចម្បងមួយក្នុងការកែលម្អសក្តានុពលសេដ្ឋកិច្ច។

មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ភាគច្រើននៃបុគ្គលិកត្រូវបានជ្រើសរើស បន្ទាប់ពីពួកគេរៀនចប់ពីសកលវិទ្យាល័យ ប៉ុន្តែពួកត្រូវធ្វើការច្រើនម៉ោង និងប្តេជ្ញាខ្លួនជាមួយនិយោជកសឹងតែពេញមួយជីវិត។ លើសពីនេះ បុគ្គលិកទាំងនោះភាគច្រើនជាបុរស។​ យ៉ាងណាមិញ យុគសម័យនៃស្ត្រីមេផ្ទះជនជាតិជប៉ុនក៏ត្រូវបានបញ្ចប់ផងដែរ ដោយសារការ​ចូលរួម​របស់​កម្លាំង​ពលកម្ម​ស្ត្រី​នៅ​ប្រទេស​ជប៉ុន​បាន​កើន​ឡើង​ជា​លំដាប់​រហូត​ដល់​ពេល​នេះ​មាន​កម្រិត​ខ្ពស់​ជាង​នៅ​សហរដ្ឋអាមេរិក។ កាលពីនៅឆ្នាំ ២០០៦ ស្ត្រីជប៉ុនជាង ៦០ ភាគរយដែលមានអាយុ ៣០ ទៅ ៣៤ ឆ្នាំស្ថិតនៅក្នុងកម្លាំងពលកម្មដែលមានប្រាក់ខែ ហើយបានកើនឡើងដល់ ៨០ ភាគរយនៅឆ្នាំ ២០២៣។ ការកើនឡើងនៃការចូលរួមកម្លាំងពលកម្មស្ត្រី ដោយសារពួកគេចង់ធ្វើការ ហើយស្ត្រីជប៉ុននៅលីវ និងគ្មានកូនបានកើនឡើងកាន់តែច្រើនឡើងៗ។

ជប៉ុនបានពង្រីកគោលនយោបាយជីវិតការងារ ដែលបានជួយបន្តនៃការងាររបស់ស្ត្រីក្នុងដំណាក់កាលមានគ្រួសារ និងចិញ្ចឹមកូន ដោយប្រហែល ៨០ ភាគរយនៃម្តាយអាចឈប់សម្រាកថែទាំកូន បន្ទាប់មកត្រឡប់ទៅធ្វើការក្រុមហ៊ុនវិញ។ ការសិក្សាមួយដោយ Kazuo Yamaguchi បានរកឃើញថាក្រុមហ៊ុនដែលមានទាំងឱកាសស្មើគ្នា និងគោលនយោបាយតុល្យភាពជីវិតការងារ នោះនឹងមានផលិតភាពខ្ពស់ជាង ដោយសារគោលនយោបាយនេះរួមចំណែកដល់លទ្ធផលនោះ។ យ៉ាងណាមិញ គម្លាតប្រាក់ឈ្នួលយេនឌ័រនៅតែជាបញ្ហាខ្ពស់មួយនៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន ដោយសារភាគច្រើននៃការកើនឡើងនៃការចូលរួមកម្លាំងពលកម្មសម្រាប់ស្ត្រីគឺការងារក្រៅម៉ោង និងការងារមិនច្បាស់លាស់។ លើសពីនេះ ចំនួននៃអ្នកគ្រប់គ្រង ឬអ្នកនយោបាយដែលជាស្ត្រីមានភាគរយទាបជាងគោលដៅរបស់រដ្ឋាភិបាល។  បើទោះបីជា ជប៉ុនបានយកឈ្នះលើឧបសគ្គធំៗមួយចំនួនចំពោះការចូលរួមរបស់កម្លាំងពលកម្មស្ត្រី ប៉ុន្តែការប្រើប្រាស់កម្លាំងពលកម្មស្ត្រីឱ្យកាន់តែមានផលិតភាពគឺជាបញ្ហាប្រឈមដ៏សំខាន់។

ក្នុងរយៈពេល ៣០ ឆ្នាំកន្លងមកនេះ ក្រុមហ៊ុនជប៉ុនភាគច្រើនបានការពារអាជីវកម្មរបស់ពួកគេដោយកាត់បន្ថយតម្លៃ ទប់ស្កាត់ការចំណាយ និងប្រាក់ឈ្នួល ដើម្បីជួយរក្សានិរន្តរភាពបរិត្តផរណាតិចតួច និងការជាប់គាំងសេដ្ឋកិច្ច។ ឥឡូវនេះ ក្រុ​មហ៊ុនត្រូវផ្លាស់ប្តូរទៅរកគំរូអាជីវកម្មដែលដំឡើងប្រាក់ឈ្នួល ទាក់ទាញទេពកោសល្យ រួមទាំងទេពកោសល្យពីបរទេស បង្កើនតម្លៃបន្ថែម និងប្រាក់ចំណេញផងដែរ។ ក្រុមហ៊ុនត្រូវផ្តល់ប្រាក់ឈ្នួលខ្ពស់ វិនិយោគលើធនធានមនុស្ស ណែនាំកន្លែងធ្វើការដែលអាចបត់បែនបាន និងគាំទ្រកម្មករដែលមានកូន ដើម្បីទាក់ទាញ និងរក្សានិយោជិត៕