កំពង់ឆ្នាំង ៖ ស្ថិតនៅ​ស្រុក​ទឹកផុស ខេត្ត​កំពង់​ឆ្នាំង និងនៅក្នុង​ដែនជម្រកសត្វព្រៃ​ភ្នំ​ឱ​រ៉ា​ល់ សហគមន៍ទេសចរណ៍​ធម្មជាតិទឹកធ្លាក់អន្លង់ស្វាយ ជាគោលដៅទេសចរណ៍មួយដែលមានអំណោយផលធម្មជាតិច្រើនប្រភេទ។ ក្រៅតែពីទីតាំងទេសចរណ៍ធម្មជាតិនេះទៅ សហគមន៍មួយនេះក៏មានធនធានធម្មជាតិម្យ៉ាង​ដែលជាប្រភពចំណូលដ៏សំខាន់សម្រាប់ប្រជាជនផងដែរ។

ជាមួយនឹងទឹកជ្រោះត្រជាក់ស្រេបលាក់ខ្លួនកណ្ដាលព្រៃ សហគមន៍នេះ​បានល្បួងនូវទេសចរ​ដែលនិយមធ្វើ​ដំណើរកម្សាន្ដតាមព្រៃភ្នំឱ្យជាប់ចិត្តទៅនឹងសម្រស់ទឹកដីអន្លង់ស្វាយ។ នៅក្នុង​ភូមិ​ឯណោះវិញ វាលស្រែពណ៌បៃតងខ្ចីនាខែវស្សាកំពុងលាតសន្ធឹងដាច់កន្ទុយភ្នែក​រហូតដល់​ជើង​ភ្នំឱរ៉ាល់ ដែលបង្កើតជាទស្សនីយភាពមួយបែបផ្សេងទៀត។ ប៉ុន្តែយ៉ាងណា ដោយសារតែតំបន់នេះ ជាតំបន់ដាច់ស្រយាល ម្លោះហើយវាមិនមែនជាគោលដៅរបស់ភ្ញៀវទេសចរទូទៅនោះទេ។ កត្តានេះហើយដែលធ្វើឱ្យចំណូលដែលបានមកពីទេសចរណ៍មិនទាន់បានក្លាយជាចំណូលគោលរបស់សហគមន៍នៅឡើយទេ។ ដោយឡែក ទេសចរណ៍ក៏មិនមែនជាចំណូលតែមួយមុខរបស់សហគមន៍អន្លង់ស្វាយដែរ។ ​តំបន់​នេះមានអំណោយផលខ្លាំងលើអនុផល​ធនធានធម្មជាតិគឺ «ឬស្សីព្រៃ» ដែលតាំងពីដើមមក ប្រជាជន​ក្នុងតំបន់នេះតែងពឹងពំនាក់លើ​ការដកហូតយកឬស្សីព្រៃសម្រាប់លក់។

បើតាមអ្នកដំណាងសហគមន៍ធម្មជាតិមួយកន្លែងនេះបានឱ្យដឹងថា ព្រៃឬស្សីគឺជាធនធានធម្មជាតិដ៏សម្បូរដែលដុះនៅក្នុងតំបន់នេះតាំងពីដើមរៀងមក ហើយក៏ជាប្រភពចំណូលគោលប្រចាំសហ​គមន៍ផងដែរ។

លោក នុត​ ហេង ដែលជាអ្នកតំណាងសហគមន៍បានមានប្រសាសន៍ថា៖

“សហគមន៍ខ្ញុំមាន​ធនធានមានស្រាប់តាំងពីដើម ដែលជាលក្ខណៈអំណោយផលមួយរួមមានដូចជាទឹកជ្រោះ ព្រៃភ្នំ និងអនុផលធម្មជាតិដូចជាឬស្សីព្រៃ ផ្សិត វ័ល្លិ៍ ជាឧសថជាដើម។”

លោកបន្តថា ៖

“សម្រាប់ឬស្សីព្រៃដែលមានដុះនៅក្នុងសហគមន៍ស្រាប់ យើងដកហូតដោយមិនមានការដាំទេ ប៉ុន្តែខាងបច្ចេកទេសគេមានការដកហូតតាមតំបន់នីមួយៗ មិនដកឱ្យ​លើសកម្រិតនោះទេ ហើយបើគិតទៅដីព្រៃឬស្សី វាចូល៥០%នៃដីទូទៅក្នុងសហគមន៍ ដល់ពេលអីចឹងទៅ ជីវភាពគ្រួសារបងប្អូនយើងក៏ធូរធាដោយសារតែឬស្សីនេះដែរ”

សហគមន៍នេះមានភូមិចំណុះចំនួន៤ ដែលគិតជាចំនួនប្រជាជនសរុបប្រមាណជា ៧០០គ្រួសារ។ មុននឹងកកើតជាសហគមន៍ ប្រជាជនតែងអាចលក់ឬស្សីព្រៃបាននៅរាល់រដូវប្រាំង ដោយនឹងមានឈ្មួញចុះទៅប្រមូលទិញដល់កន្លែងតែម្ដង ដែលគេឱ្យតម្លៃក្នុងមួយដើមជាង១ពាន់រៀល។

សម្រាប់បច្ចុប្បន្ននេះ ដើម្បីធានានិរន្ដរភាពនៃធនធានធម្មជាតិ គណៈកម្មការសហគមន៍បានបែងចែកជាក្រុមៗសម្រាប់ដកហូតឬស្សី ទៅតាមចំនួនឬស្សីដែលបានកំណត់ ព្រមទាំងមានការបង្ហាត់​បង្រៀន​ពីបច្ចេកទេសក្នុងការដកហូតផងដែរ។ សម្រាប់ឬស្សីដែលដកបាន គណៈកម្មការសហគមន៍​ជាអ្នក​ប្រមូលទិញ និងលក់ទៅឱ្យឈ្មួញដែលគេមានតម្រូវការយកទៅកែច្នៃតាមសិប្បកម្មជាដើម។

ទៅថ្ងៃមុខ សហគមន៍ក៏មានបំណងចង់បង្កើតសិប្បកម្មកែច្នៃឬស្សីនៅក្នុងសហគមន៍តែម្ដង ដើម្បីអាចលក់ទៅឱ្យភ្ញៀវទេសចរដែលមានស្រាប់ ក៏ដូចជាជួយបង្កើនការងារប្រជាសហគមន៍ឱ្យបានកាន់តែទូលំទូលាយថែមទៀត។

គួរបញ្ជាក់ថា បច្ចុប្បន្ន ក្រសួងបរិស្ថានកំពុងគ្រប់គ្រងតំបន់ការពារធម្មជាតិចំនួន៧៤ និងរបៀង​អភិរក្សជីវៈចម្រុះចំនួន៣ លើផ្ទៃដីសរុប ៧,៣ លានហិកតា ស្មើនឹង៤១% នៃផ្ទៃដីប្រទេស និងបាន​សម្របសម្រួលបង្កើតសហគមន៍តំបន់ការពារធម្មជាតិចំនួន ១៨២ ទីតាំង ក្នុងនោះ​សហគមន៍ខ្លះមានសក្តានុពលទេសចរណ៍ធម្មជាតិ ក៏កំពុងទទួលបានចំណូលពីការផ្តល់សេវាកម្ម​ទេសចរណ៍ ហើយខ្លះទៀតក៏កំពុងអាស្រ័យផលពីធនធានធម្មជាតិវិលជុំជាដើម៕