ភ្នំពេញ ៖ វារីវប្បកម្ម គឺជាផ្នែកមួយដែលស្ថិតនៅក្នុងគោលដៅជំរុញកិច្ចអភិវឌ្ឍ និងធ្វើពិពិធកម្មលើការចិញ្ចឹម ទាំងការរើសពូជ ការថែទាំ ក៏ដូចជាបច្ចេកទេសលើការចិញ្ចឹមដើម្បីធ្វើយ៉ាងណាអាចធានាបាននូវគុណភាព សុវត្ថិភាព ស្របតាមបទដ្ឋាន និងទទួលបានចំណែកទីផ្សារធំទូលាយជាងមុន ជាពិសេសអាចផ្តល់ផលចំណេញដល់ប្រជាវារីវប្បករដែលជាអ្នកចិញ្ចឹម ក៏ដូចជាម្ចាស់អាជីវកម្ម និងបណ្តាសហគ្រិនដែលជាអ្នកកែច្នៃជាផលិតពាក់កណ្តាលសម្រេច និងជាផលិតផលសម្រេចនាំទៅកាន់ទីផ្សារក្នុងស្រុក និងពង្រីកលទ្ធភាពនាំចេញទៅទីផ្សារអន្តរជាតិផងដែរ។

លោក ថាយ សុមុនី ប្រធាននាយកដ្ឋានអភិវឌ្ឍន៍វារីវប្បកម្មនៃរដ្ឋបាលជលផល ក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ កាលពីពេលថ្មីៗនេះបានលើកឡើងថា ដោយមើលឃើញ និងយល់ច្បាស់ពីតម្រូវការក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍លើវិស័យវារីវប្បកម្មកម្ពុជាឱ្យស្របតាមស្តង់ដារទីផ្សារអន្តរជាតិ ក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាណ និងនេសាទ បានរៀបចំផែនការយុទ្ធសាស្ត្រសម្រាប់អនុវត្តន៍នាឆ្នាំ២០២៥ -ឆ្នាំ២០៣៤ ខាងមុខនេះ ដែលនឹងអាចឱ្យវិស័យវារីវប្បកម្មមានភាពរីកចម្រើនស្របតាមបរិបទជាតិ និងអន្តរជាតិ។

លោក ថាយ សុមុនី បានបញ្ជាក់ទៀតថា នៅពេលដែលវិស័យមួយនេះមានភាពរីកចម្រើន មានគុណភាពស្របតាមបទដ្ឋានដែលបានកំណត់ នោះវានឹងរួមចំណែកដល់ការបង្កើនប្រាក់ចំណូលដល់បងប្អូនប្រជាវារីវប្បករដែលជាអ្នកចិញ្ចឹម ផ្តល់ផលចំណេញដល់ពាណិជ្ជករ និងសហគ្រិនដែលជាអ្នកកែច្នៃ ព្រមទាំងបង្កើតឱកាសការងារជាច្រើនកន្លែងដល់ពលរដ្ឋនៅក្នុងតំបន់ក្រោយមានតម្រូវការទីផ្សារខ្ពស់។ ជាមួយគ្នានេះ លោកបានធ្វើការប៉ាន់ស្មានថា តម្លៃសេដ្ឋកិច្ចសរុបនៃវិស័យវារីវប្បកម្មនៅកម្ពុជា មានប្រមាណរង្វង់ ២០០លានដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំ និងបន្តកើនឡើង ៥ភាគរយរៀងរាល់ឆ្នាំ។

លោក រី វុទ្ធី ម្ចាស់កសិដ្ឋាន មាគ៌ាជលសា ដែលមានទីតាំងនៅ​ក្នុងភូមិដុំ ឃុំពានរោង ស្រុកស្វាយអន្ទរ ខេត្តព្រៃវែង បានប្រាប់ AMS ឱ្យដឹងថា បច្ចុប្បន្នកសិដ្ឋានមួយនេះកំពុងតែមមាញឹកក្នុងការចិញ្ចឹមសត្វកង្កែបយកសាច់ និងបង្កាត់ពូជយកកូនកង្កែបលក់ ក្រោមការយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើការពង្រឹងគុណភាព និងលទ្ធភាពក្នុងការចិញ្ចឹម ដើម្បីអាចប្រកួតប្រជែងនៅលើទីផ្សារបានពេញលេញ។ សម្រាប់ កសិដ្ឋានមាគ៌ាជលសា ជាមធ្យម ក្នុងមួយខែ អាចមានលទ្ធភាពផលិតកង្កែបសាច់បានចន្លោះពី ៥ ទៅ ៦តោន ហើយការភ្ញាស់កូនកង្កែបគឺអាស្រ័យទៅតាមការបញ្ជាទិញរបស់អតិថិជន ដោយជាទូទៅក្នុង១ខែអាចភ្ញាស់លក់ចេញពី ១០-១៥ ម៉ឺនក្បាល ប៉ុន្តែនៅខែខ្លះអាចកើនដល់ទៅ២០ម៉ឺនក្បាល ជាមួយនឹងអាងចិញ្ចឹមចំនួន ៧០អាង នៅលើផ្ទៃដីទំហំជិត៣ហិកតា។

ម្ចាស់កសិដ្ឋាន មាគ៌ាជលសា ដែលមានវ័យ ៣៣ឆ្នាំរូបនេះ បានប្រាប់ឱ្យដឹងទៀតថា ទីផ្សារកង្កែបក្នុងស្រុកនាពេល​បច្ចុប្បន្ននេះ កំពុងតែមានតម្រូវការខ្ពស់ ខណៈដែលការផ្គត់ផ្គង់ ហាក់នៅមិនទាន់អាចឆ្លើយតបបានគ្រាប់គ្រាន់នៅឡើយ។ ដូច្នេះហើយទើបលោកចង់បង្កើនការផលិតបន្ថែមទៀត ព្រោះទីផ្សារកង្កែបនៅទូលំទូលាយណាស់ ខណៈការផ្គត់ផ្គង់ក្នុងស្រុកនៅមានកម្រិត ដោយកង្កែបសាច់អាចមានតម្លៃ ៦៥០រៀល (បោះដុំ) និងអាចលក់រាយបានប្រមាណ ៧០០រៀលក្នុងមួយគីឡូក្រាម ហើយចំពោះកូនកង្កែបដែលគេទិញយកទៅចិញ្ចឹមបន្តមានតម្លៃចន្លោះពី ១៨០រៀល-២០០រៀលក្នុងមួយក្បាល អាស្រ័យទំហំ និងអាយុរបស់កង្កែប។

គួរឱ្យដឹងដែរថា កសិដ្ឋាន មាគ៌ាជលសា បានដំណើរការអស់រយៈពេល៩ឆ្នាំមកហើយ ដោយក្រៅពីចិញ្ចឹមកង្កែបយកសាច់ និងភ្ញាស់កូនកង្កែប ក៏មានការចិញ្ចឹមត្រីប្រា និងត្រីកន្ធរ ផងដែរ សម្រាប់លក់បោះដុំទៅកាន់ទីផ្សាររាជធានីភ្នំពេញ និងផ្សារនៅតាមបណ្តាខេត្តផ្សេងទៀតផងដែរ។ ដោយឡែក ចំពោះទីផ្សារនៃការលក់កូនកង្កែបយកទៅចិញ្ចឹមបន្ត ភាគច្រើនបញ្ជូនទៅខេត្តត្បូងឃ្មុំ ខេត្តស្វាយរៀង កំពង់ស្ពឺ តាកែវ កំពងចាម ជាដើម និងតាមស្រុកមួយចំនួននៅក្នុងខេត្តព្រៃវែង ដែលមកទិញកូនកង្កែបដល់កសិដ្ឋានផ្ទាល់តែម្ដង។

យ៉ាងណាក៏ដោយ លោក រី វុទ្ធី បានសង្កត់ធ្ងន់ថា ចំពោះវិស័យវារីវប្បកម្មនៅកម្ពុជានាពេលបច្ចុប្បន្នគឺមានភាពរីកចម្រើនជាងមុន ដោយបណ្តាអ្នកចិញ្ចឹមបានស្វែងយល់បន្ថែមពីចំណេះដឹង ជំនាញក្នុងការចិញ្ចឹម ខុសប្លែកកាលពីមុនដែលចិញ្ចឹមតាមទម្លាប់ ឬបែបប្រពៃណី ធ្វើឱ្យទិន្នផលទទួលបានមិនមានគុណភាព ខ្វះសុវត្ថិភាព ខុសស្ដង់ដារទីផ្សារ ឬមានពេលខ្លះមិនអាចប្រកួតប្រជែងជាមួយការនាំចូលពីក្រៅស្រុក។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើការចិញ្ចឹមត្រូវបានធ្វើឡើងស្របតាមបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ ទាំងការថែទាំ និងការផ្តល់ចំណី នោះគុណភាពសាច់កង្កែប ក៏ដូចជាសាច់ត្រីចិញ្ចឹមក្នុងស្រុកអាចមានគុណភាពល្អជាងការនាំចូលទៅទៀត៕