ធនាគារពិភពលោក (World Bank) កាលពីថ្ងៃទី ១ ខែកក្កដានេះ បានប្រកាសឈ្មោះប្រទេសចំនួន ៦ ថ្មីដែលនឹងត្រូវដំឡើងចំណាត់ថ្នាក់ទៅជាប្រទេសដែលមានចំណូលមធ្យមកម្រិតខ្ពស់ឬ upper-middle-income ក្នុងនោះមានហ្វីលីពីន និងវៀតណាមដែលស្ថិតនៅក្នុងតំបន់អាស៊ានផងដែរ។ ចំណាត់ថ្នាក់ថ្មីដែលត្រូវបានយកមកចេញផ្សាយដោយ Business Inquirerកាលពីដើមសប្តាហ៍នេះ។

កន្លងមកកាលពីឆ្នាំ ១៩៩២ ប្រទេសម៉ាឡេស៊ីគឺជាប្រទេសដំបូងគេនៅអាស៊ានដែលទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់នេះពីធនាគារពិភពលោកកាល និងបន្ទាប់មកគឺប្រទេសថៃកាលពីឆ្នាំ ២០១០ និងទី ៣ ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីកាលពីក្នុងឆ្នាំ ២០១៩ ទោះបីជាបានធ្លាក់ទៅចំណាត់ថ្នាក់ក្រោមវិញប៉ុន្មានឆ្នាំដោយសារកូវីដមុនពេលត្រឡប់មកចំណាត់ថ្នាក់ដើមវិញនៅក្នុងឆ្នាំ ២០២២។

ការខិតខំរបស់រដ្ឋាភិបាលហ្វីលីពីនដែលបានចំណាយពេលអស់រយៈពេលដល់ជិត ៤ ទសវត្សក្នុងនាមជាប្រទេសដែលមានចំណូលមធ្យមកម្រិតទាបlower-middle-incomeមុននឹងសម្រេចបានកម្រិតប្រាក់ចំណូលជាតិសរុប GNI ជាលើកដំបូងទៅដល់ ៤៨៥០ ដុល្លារកាលពីឆ្នាំ ២០២៥ នេះ។

ធនាគារពិភពលោកឬ World Bank បានបញ្ជាក់ថាលទ្ធផលដែលហ្វីលីពីនទទួលបានក្នុងឆ្នាំនេះ ដោយសារតែការរីកចម្រើនលើគ្រប់វិស័យឧស្សាហកម្មនិងបន្តបន្ទាប់ជាប់គ្នាអស់រយៈពេល ៥ ឆ្នាំចុងក្រោយដែលជាមធ្យមនៃកំណើនផលិតផលក្នុងស្រុកឬ GDPហ្វីលីពីនទទួលបានក្នុងអំឡុងពេលនេះមានប្រមាណជា ៥,៨ ភាគរយក្នុងមួយឆ្នាំគឺជាកត្តាសំខាន់ក្នុងការវាយតម្លៃថ្មី។

ដោយឡែកនៅវៀតណាមកម្រិតប្រាក់ចំណូលជាតិសរុប GNI បានទទួលកំណើនយ៉ាងច្រើនកាលពីឆ្នាំ២០២៥ប្រមាណជា៤៩៧០ដុល្លារធៀបទៅនឹងទំហំដែលទទួលបានកាលពីឆ្នាំ២០២៤ត្រឹមតែ៤៤៩០ដុល្លារ។

សម្រាប់វៀតណាមវិស័យនាំចេញគឺជាកត្តាជម្រុញដ៏ធំបំផុតដោយប្រទេសអាចសម្រេចបានទៅដល់កំណើនជាង ១៥ ភាគរយក្នុងរយៈពេល ២ ឆ្នាំចុងក្រោយជាប់គ្នាហើយកំណើនផលិតផលក្នុងស្រុកក៏រឹងម៉ាំខ្លាំងដល់ទៅ ៧ ភាគរយនិង ៨ ភាគរយរៀងគ្នាផងដែរក្នុងពេលវេលាដូចគ្នានេះ។

VN Express បានសរសេរថាអត្រា GNI របស់វៀតណាមក្នុងអំឡុងពេលពីឆ្នាំ ២០២១ ដល់ឆ្នាំ ២០២៥ ទទួលបានកំណើនដល់ទៅ ១០ ភាគរយជាប្រចាំ និងត្រូវបានចាត់ទុកថាជាកំណើនដ៏ខ្ពស់បំផុតជាងបណ្ដាប្រទេសទាំងអស់នៅក្នុងតំបន់។

យ៉ាងណាក្ដីសម្រាប់អ្នកជំនាញសេដ្ឋកិច្ចមួយចំនួននៅហ្វីលីពីនមើលឃើញថា ទោះបីជាចំណាត់ថ្នាក់ថ្មីនេះគឺជាដំណឹងល្អសម្រាប់ប្រទេសក្តីប៉ុន្តែវាមិនបានបញ្ជាក់ថាពលរដ្ឋហ្វីលីពីនទាំងឡាយនឹងមានអារម្មណ៍ថា អាចទទួលបានចំណូលខ្ពស់ជាងមុននោះទេ ពីព្រោះថាចំណាត់ថ្នាក់នេះគឺមិនមែនជាការវាយតម្លៃថា តើពួកគេមានស្ថិរភាពហិរញ្ញវត្ថុដែលល្អប្រសើរជាងមុននោះឡើយ។

ជាក់ស្តែង សាស្ត្រាចារ្យនៃសាកលវិទ្យាល័យហ្វីលីពីន Diliman និងជាអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រទិន្នន័យ លោក Rogelio Alicor Panao បាននិយាយថា ចំណាត់ថ្នាក់ប្រាក់ចំណូលរបស់ធនាគារពិភពលោកគ្រាន់តែជាវិធីនៃការបែងចែកសេដ្ឋកិច្ចជាតិតាមចំណូលមធ្យមជាជាងការវាយតម្លៃគុណភាពជីវិតរបស់ប្រជាពលរដ្ឋរបស់ពួកគេ។

លោកបាននិយាយថា ការឡើងចំណាត់ថ្នាក់ចូលទៅក្នុងប្រទេសកម្រិតចំណូលខ្ពស់ជាងមុនមិនមានន័យថាប្រទេសមួយបានក្លាយជាអ្នកមាន នឹងធ្វើឱ្យពលរដ្ឋទូទៅស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ថាពួកគេនឹងមានចំណូលឬទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនជាងមុននោះដែរ។

គួរឱ្យដឹងដែរថា សម្រាប់ការចាត់ថ្នាក់ក្នុងឆ្នាំនេះ កម្រិតប្រាក់ចំណូលជាតិ GNI ដែលវាស់វែងចំណូលសម្រាប់ពលរដ្ឋម្នាក់ៗសម្រាប់សេដ្ឋកិច្ ចដែលមានចំណូលមធ្យមកម្រិតទាបគឺគិតចាប់ពី ១១៧៦ ដុល្លារដល់ ៤៦៣៥ ដុល្លារអាម៉េរិក ខណៈដែលប្រភេទចំណូលមធ្យមកម្រិតខ្ពស់មានចាប់ពី ៤៦៣៦ ដុល្លារដល់ ១៤៣៧៥ ដុល្លារ។

កម្រិតនេះត្រូវបានដំឡើងបន្តិចប៉ុណ្ណោះធៀបនឹងឆ្នាំមុនដោយសារតែបញ្ហាកំណើននៃអត្រាអតិផរណា។ ចំណាត់ថ្នាក់ទាំងពីរនឹងអាចកំណត់សិទ្ធិរបស់ប្រទេសទាំងឡាយសម្រាប់ទទួលបានហិរញ្ញប្បទានសម្បទាន និងជំនួយអភិវឌ្ឍន៍ក្នុងអត្រាការប្រាក់ទាបឬតាមស្ដង់ដារទីផ្សារ ដែលវាគឺជាគោលសម្រាប់តាមដាននិន្នាការសេដ្ឋកិច្ចសកល៕