បរទេស ៖ បង់ក្លាដេស បានក្លាយទៅជាគោលដៅនៃការតាមដានព័ត៌មានដ៏គួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលបំផុតនៅអាស៊ីក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃចុងក្រោយនេះ។ ក្នុងពេលដែលមនុស្សជាច្រើននាំគ្នាក្រឡេកឃើញតែបញ្ហាអាក់អន់ចិត្តនៃការរៀបចំប្រព័ន្ធធ្វើការងាររដ្ឋពីសំណាក់បាតុករដែលជាក្រុមនិស្សិតនោះ គេអាចដឹងថា ភាពបរាជ័យរបស់រដ្ឋាភិបាលប្រទេសដ៏ធំក្នុងតំបន់អាស៊ីខាងត្បួងមួយនេះក៏មានឬសគល់ និងបញ្ហាកើតចេញពីវិបត្តិជាច្រើនផ្សេងទៀតផងដែរ។

លោកស្រីនាយករដ្ឋមន្ត្រី Sheikh Hasina បានបង្ខំចិត្តភៀសខ្លួនតាមឧទ្ធម្ភាគចក្រទាំងភ័យខ្លាចចេញពីប្រទេសជាមួយនឹងក្រុមគ្រួសារទៅកាន់ប្រទេសឥណ្ឌា ហើយបានប្រកាសលាលែងពីតំណែងផងដែរ។

ចុងក្រោយបំផុត ក្រុមពលរដ្ឋដែលភាគច្រើនសុទ្ធតែជាសិស្ស-និស្សិតបានបង្ហាញនូវការអាក់អន់ចិត្តយ៉ាងខ្លាំងទៅលើប្រព័ន្ធកូតាធ្វើការងារនៅក្នុងមុខតំណែងរដ្ឋាភិបាលដែលកំណត់ថា ៥៦ភាគរយត្រូវបានបម្រុងទុកសម្រាប់ក្រុមមកពីប្រភពផ្សេងៗជាច្រើន រួមទាំង ៣០ភាគរយសម្រាប់កូនចៅនៃក្រុមគ្រួសារដែលជាអតីតយោធាធ្លាប់ប្រយុទ្ធដើម្បីសេរីភាពនៅក្នុងសង្គ្រាមឯករាជ្យកាលពីឆ្នាំ១៩៧១។

ក្នុងពេលដំណាលគ្នានេះ ក្រុមសារព័ត៌មានលោកខាងលិចខ្លះបានប្រើប្រាស់ព្រឹត្តិការណ៍នេះផ្តោតសំខាន់តែទៅលើសារនយោបាយ និងបានហៅវាថាជា”បដិវត្តនៃក្រុមមនុស្សជំនាន់ Z ឬ Gen Z Revolution”ដែលអះអាងថាបាតុករភាគច្រើនជាក្រុមពលរដ្ឋវ័យក្មេង និងមានទំនោរប្រឆាំងទៅនឹងមេដឹកនាំវ័យ៧៦ឆ្នាំ លោកស្រីនាយករដ្ឋមន្ត្រី Sheikh Hasina។

ដូច្នេះ វិបត្តិអស្ថេរភាពនយោបាយក៏អាចចាត់ទុកបានថា ជាកត្តាជះឥទ្ធិពលដ៏សំខាន់មួយផ្សេងទៀតផងដែរ។ ទំនាក់ទំនងបង់ក្លាដេសជាមួយនឹងមហាអំណាចអាមេរិក មានភាពល្អូកល្អឺនជាយូរមកហើយ ប៉ុន្តែរហូតមកដល់ពេលដែលមានការកើនឡើងនៃក្រុមវិនិយោគចិន ជាពិសេសទៅលើវិស័យហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធនោះ វាបានធ្វើឲ្យមានភាពល្អក់កករជាច្រើនរវាងរដ្ឋាភិបាលទាំងពីរ។

អាមេរិក ក្រោមការដឹកនាំរបស់រដ្ឋបាល លោក Joe Biden បានចាប់ផ្តើមដាក់ទណ្ឌកម្មមិនផ្តល់វិសាជូនក្រុមមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលបង់ក្លាដេសជាមួយនឹងមូលហេតុជាច្រើន ប៉ុន្តែក៏ទទួលបានការរិះគន់ឆ្លើយតបពីសំណាក់មេដឹកនាំបង់ក្លាដេសវិញដែរ​ (Wikipedia)។

ក្រុមអ្នកជំនាញ និងវិភាគបានធ្វើការរិះគន់ និងចោទប្រកាន់អាមេរិកថា បានព្យាយាមជ្រៀតជ្រែតកិច្ចការងារផ្ទៃក្នុងរបស់បង់ក្លាដេស ហើយបន្ថែមថា រដ្ឋាភិបាលក្រុងវ៉ាស៊ិនតោនតែងតែប្រើប្រាស់ស្តង់ដា២ប្រភេទក្នុងពេលតែមួយមកលើប្រទេសបង់ក្លាដេស។

មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ អត្រាអត់ការងារធ្វើក៏បានចូលរួមចំណែកធ្វើឲ្យពលរដ្ឋដែលជាបាតុករកាន់តែមិនពេញចិត្តទៅនឹងដំណោះស្រាយរបស់រដ្ឋាភិបាលបង់ក្លាដេស បើទោះបីជាស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ចទាំងមូលបានត្រឡប់មករកភាពវិជ្ជមានបន្តិចក្តី ។ ជាក់ស្តែងចំនួនអ្នកអត់ការងារគិតតែជាពលរដ្ឋវ័យក្មេងប៉ុណ្ណោះមានប្រមាណជា ៣២លាននាក់នៅទូទាំងប្រទេស។ ម្យ៉ាងវិញទៀត គេអាចមើលឃើញចំណុចខ្សោយរបស់រដ្ឋាភិបាលបង់ក្លាដេសដែលមិនអាចគ្រប់គ្រងបាតុករបានល្អ និងធ្វើឲ្យការវាក្លាយទៅជាការប៉ះទង្គិចគ្នានៅស្ទើរទូទាំងប្រទេស ហើយថែមទាំងមានអ្នកស្លាប់ និងរបួសទាំងសងខាង។ ភ្លើងកំដៅកាន់តែផ្ទុះខ្លាំងឡើងនៅពេលដែលលោកស្រីនាយករដ្ឋមន្ត្រីបានចេញបញ្ជាឲ្យក្រុមប៉ូលីសបាញ់សម្លាប់ក្រុមបាតុករ និងបានចាត់ទុកថាសកម្មភាពរបស់ពួកគេទៅជាភេវរករទៀតផង។

ជនរងគ្រោះដំបូងដែលបានបាត់បង់ជីវិតគឺជាសិស្សសកលវិទ្យាល័យម្នាក់ដែលមានឈ្មោះថា Abu Sayeed ហើយវាជាពេលដែលបានធ្វើឲ្យមានការតវ៉ាប្រឆាំងឆេះកាន់តែខ្លាំង និងធ្វើឱ្យមានមនុស្សចូលរួមកាន់តែច្រើន។ ជាលទ្ធផលមនុស្សដល់ទៅ២៦៦នាក់ ដែលភាគច្រើនជានិសិ្សតបានបាត់បង់ជីវិត ក្នុងនោះមាន ៣២នាក់ទៀតជាកុមារ៕