ភ្នំពេញ៖ សម្ដេចធិបតី ហ៊ុន ម៉ាណែត នាយករដ្ឋមន្ដ្រីនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា នៅព្រឹកថ្ងៃទី២០ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៣ បានអញ្ជើញជាអធិ​បតីប្រកាសដាក់ឱ្យអនុវត្តជាផ្លូវការនូវកម្មវិធីគោលនយោបាយអាទិភាពទី៥ និងទី៦ របស់រាជរដ្ឋាភិបាល ដើម្បីលើក​ស្ទួយផលិតកម្មកសិកម្ម ។ នៅក្នុងឱកាសនោះ សម្តេចធិបតី បានចាត់ទុកការរកទីផ្សារ និងការរក្សាបានលំនឹងថ្លៃកសិផល រួមជាមួយនឹងប្រាក់ចំ​ណូលរបស់កសិករនៅពេលប្រមូលផលគឺជារឿងសំខាន់ជាងប្រភេទមុខដំណាំ ដែលត្រូវបានជ្រើសរើសយកមកដាំ ឬប្រភេទសត្វចិញ្ចឹមទៅទៀត។

សម្ដេចធិបតី ហ៊ុន ម៉ាណែត បានមានប្រសាសន៍ថា ៖ 

«សម្រាប់ខ្ញុំកសិកម្ម មិនសំខាន់លើអ្វីដែលយើងដាំទេ ឬមួយចិញ្ចឹមទេ។ សំខាន់អ្វីដែលយើងដាំ ឬចិញ្ចឹម បានប្រមូលផលច្រើន មានទីផ្សារ ហើយបានចំណូលច្រើនដល់កសិករ នេះគឺជាគោលដៅធំ។ នៅពេលកសិករទទួលបានចំណូលច្រើន ហើយក្លាយជាកម្លាំងរួមហើយនោះ ម្ល៉េះភាពប្រកួតប្រជែងជាមួយបណ្ដាប្រទេសផ្សេងៗទៀត ក៏មានឱកាសច្រើនទៅតាមនោះដែរ។ ទាំងអស់នេះគឺស្ថិតនៅក្នុងគោលនយោបាយអាទិភាពទី៥ និងទី៦ របស់រាជរដ្ឋាភិបាល ដើម្បីឆ្លើយតបបន្ទាន់ទៅនឹងបញ្ហាជីវភាពរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ និងស្របតាមរយៈកម្មវិធីហិរញ្ញប្បទាន ការដាក់ពង្រាយមន្ត្រីកសិកម្មឃុំ សង្កាត់ និងការអភិវឌ្ឍ​សហគមន៍កសិកម្មទំនើប»។

សម្ដេចធិបតីបានបន្ដទៀតថា ដើម្បីបំពេញទៅបាននូវប្រភេទកសិកម្មទំនើប ត្រូវតែទំនើបទាំងថវិកា ទាំងសម្ភារ និងទំនើបការគិតគូរថែមទៀត សំដៅដើរឲ្យទាន់សភាពការជាក់ស្ដែងនៅពេលបច្ចុប្បន្ន។ ដោយឡែក សម្រាប់ផលិតផលណាពិបាកក្នុងការប្រកួតប្រជែង ក្រុមការងារកសិកម្មត្រូវជួយដល់កសិករឲ្យអស់ពីលទ្ធភាព។

ក្នុងឱកាសនេះ សម្ដេចធិបតី ក៏បានណែនាំកុំឱ្យមានការបង្ខំប្រជាពលរដ្ឋឲ្យពួកគាត់ធ្វើការផ្លាស់ប្ដូរភ្លាមៗ ពោលទាមទារនូវការពន្យល់មួយច្បាស់លាស់ និងជាក់លាក់ ហើយឃើញនូវលទ្ធផលជាក់ស្ដែង។ ឧទាហរណ៍ថា ប្រ​សិនបើប្រជាពលរដ្ឋធ្លាប់តែធ្វើស្រែ ប៉ុន្ដែតំបន់នោះមានសក្ដានុពលសម្រាប់ដាំស្វាយចន្ទី ដូច្នេះត្រូវតែដាក់បង្ហាញឱ្យច្បាស់ទៅកាន់ពួកគាត់តែម្ដង ដើម្បីទទួលបានការសម្រេចចិត្តប្រកបដោយភាពវិជ្ជមាន។

បើតាមប្រសាសន៍របស់សម្ដេចធិបតី ហ៊ុន ម៉ាណែត នៅក្នុងនីតិកាលទី៧នេះ ក្រៅតែពីការដាក់ចេញនូវយុទ្ធសាស្ត្របញ្ចកោណ-ដំណាក់កាលទី១ ជាគោលនយោបាយស្នូល ​រាជរដ្ឋាភិបាល បានដាក់ចេញកម្មវិធី​នយោ​បាយ​អាទិភាពចំនួន៦ ដើម្បីឆ្លើយតបបន្ទាន់ទៅនឹងបញ្ហាជីវភាព​របស់ប្រជាពល​រដ្ឋ។

កម្មវិធីគោលនយោបាយអាទិភាពចំនួន ៦រួមមាន៖

១- ការពង្រីកសេវាថែទាំសុខភាពឆ្ពោះទៅរកការគ្របដណ្តប់សុខភាពជាសកល
២- ការបណ្តុះបណ្តាលជំនាញវិជ្ជាជីវៈ និងបច្ចេកទេស ជូនដល់យុវជនមកពី គ្រួសារ​ក្រីក្រ និង គ្រួសារងាយរងហានិភ័យ នៅទូទាំងប្រទេស
៣- ការធ្វើស្ថាបនូបនីយកម្មកម្មវិធីជាតិជំនួយសង្គម សម្រាប់គ្រួសារក្រីក្រ, ក្រុមជន ងាយរងគ្រោះនៅក្នុងគ្រួសារក្រីក្រ និង គ្រួសារងាយរងហានិភ័យ នៅក្នុងគ្រាមានវិបត្តិសេដ្ឋ- កិច្ច និង គ្រាមានគ្រោះអាសន្ន
៤- ការដាក់ចេញ និងការជំរុញ អនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចក្រៅប្រព័ន្ធ ឱ្យមានលទ្ធភាព​ចូល​រួមក្នុង​សេដ្ឋកិច្ចក្នុងប្រព័ន្ធ និង អាចទទួលបានផលប្រយោជន៍ពីប្រព័ន្ធ គាំពារសង្គមផ្លូវការ
៥- ការដាក់ចេញនូវយន្តការសម្របសម្រួល និងកម្មវិធីហិរញ្ញប្បទាន សំដៅលើកស្ទួយផលិត​កម្ម, រកទីផ្សារ និង រក្សាលំនឹងថ្លៃកសិផលសំខាន់ៗ ក្នុងកម្រិតសមរម្យ
៦- ការដាក់ពង្រាយមន្ត្រីបច្ចេកទេសកសិកម្មទៅគ្រប់ឃុំ-សង្កាត់ ដែលមានសកម្មភាព​កសិកម្ម នៅទូទាំងប្រទេស និង ការរៀបចំឱ្យមានសមាគមកសិករនៅតាមទីជនបទ៕