ភ្នំពេញ ៖ អ្នកជំនាញសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុបានណែនាំឱ្យមានការរៀបចំហិរញ្ញវត្ថុឱ្យបានរៀបរយ និងច្បាស់លាស់ មុននឹងសម្រេចចិត្តដាក់ទុនវិនិយោគលើអ្វីមួយ ដើម្បីបង្កើននូវលទ្ធភាពទទួលបានប្រាក់ចំណេញ និងបន្ថយនូវហានិភ័យ។

លោក ង៉ែត ជូ អ្នកជំនាញសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ បានឱ្យដឹងថា ដើម្បីបង្កើននូវលទ្ធភាពទទួលបានប្រាក់ចំណេញ និងបន្ថយនូវហានិភ័យ អ្នកវិនិយោគគប្បីមានចំណេះដឹង ចេះគ្រប់គ្រងហានិភ័យ និងធ្វើផែនការវិនិយោគរយៈពេលវែង។

លោកបានបន្តថា ទោះជាការវិនិយោគលើអាជីវកម្មបង្កើតថ្មី ភាគហ៊ុនរបស់ក្រុមហ៊ុនដែលចុះបញ្ជីលើផ្សារហ៊ុន ឬអចលនទ្រព្យក្តី ការវិនិយោគទាំងនោះត្រូវការពេលវេលាយ៉ាងតិច៣ឆ្នាំទៅ៥ឆ្នាំដើម្បីមានលទ្ធភាពបង្កើតជាផលចំណេញ ហើយជួនកាលបើទោះជាក្នុងរយៈពេលវែងក៏អាចខាតបង់ផងដែរ។ ដូច្នេះហើយមុននឹងសំរេចចិត្តវិនិយោគ អ្នកគប្បីរៀបចំហិរញ្ញវត្ថុឱ្យបានរៀបរយសំដៅកាត់បន្ថយនូវហានិភ័យឱ្យនៅទាបបំផុតតាមដែលអាចធ្វើទៅបានតាមគន្លឹះខាងក្រោម៖

១) មានទុនបម្រុងសម្រាប់វិនិយោគគ្រប់គ្រាន់ ឬខ្វះខាតតិចតួច៖ អ្នកគប្បីមានទុនសំរាប់វិនិយោគគ្រប់គ្រាន់។ ទុនទាំងនោះអាចបានមកពីការសន្សំផលចំណេញពីអាជីវកម្ម លក់អចលនទ្រព្យ ឬទ្រព្យដទៃទៀតដែលអ្នកយល់ថាទុកមិនចំណេញ។ ក្នុងករណីដែលអ្នកមិនមានទុនគ្រប់គ្រាន់ អ្នកអាចខ្ចីបុលពីប្រភពខាងក្រៅខ្លះដើម្បីបំពេញបន្ថែម។

២) ការខ្ចីទុនបង្រ្គប់ពីប្រភពខាងក្រៅ ៖ ទំហំនៃការខ្ចីបុលបន្ថែមពីប្រភពខាងក្រៅមិនគួរហួសពីកម្រិតបំណុលដែលផ្តល់ដោយគ្រឹះស្ថានផ្តល់កម្ចីផ្លូវការ (ធនាគារ ឬគ្រឹះស្ថានមីក្រូហិរញ្ញវត្ថុ) នោះទេ។ គួរចៀសវាងពីការខ្ចីបុលកម្ចីក្រៅផ្លូវការ ឬតុងទីនដែលមានការប្រាក់ខ្ពស់។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ការសងត្រឡប់ទាំងប្រាក់ដើម និងការប្រាក់គួរពឹងផ្អែកលើចំណូលដែលអ្នកកំពុងមានស្រាប់ ដោយចៀសវាងនូវការរំពឹងលើចំណូលនាពេលអនាគតដែលជាទូទៅមិនមានភាពប្រាកដប្រជានោះទេ។

៣) ការបង្វិលសាច់ប្រាក់ពីអាជីវកម្មដទៃដើម្បីបង្រ្គប់ ៖ ការបង្វិលសាច់ប្រាក់ពីអាជីវកម្មដទៃជាបណ្តោះអាសន្នដើម្បីបង្រ្គប់ទុនវិនិយោគមានហានិភ័យខ្ពស់ណាស់។ ព្រោះអាជីវកម្មនីមួយៗត្រូវការលំហូរសាច់ប្រាក់ និងប្រាក់បម្រុងគ្រប់គ្រាន់សំរាប់ទ្រទ្រង់ចំណាយប្រតិបត្តិការ និងចំណាយដទៃទៀត។ ប្រាក់ដែលអ្នកអាចដកពីអាជីវកម្មមួយទៅវិនិយោគលើអ្វីមួយទៀតគួរតែជាភាគលាភ (ប្រាក់ចំណេញដែលបែងចែកឱ្យអ្នកវិនិយោគ) ពីអាជីវកម្មបន្ទាប់ពីមានការបិទបញ្ជីបានត្រឹមត្រូវតាបបទដ្ឋានគណនេយ្យ (ប្រសិនបើមានការធ្វើសវនកម្មពីក្រុមហ៊ុនសវនកម្មឯករាជ្យទៀតនោះកាន់តែប្រសើរ)។

៤) ទំហំនៃការវិនិយោគ និងការដាក់ទុនវិនិយោគជាដំណាក់កាល ៖ សម្រាប់ការវិនិយោគនីមួយៗ ទំហំវិនិយោគមិនគួរមានទំហំធំពេកនោះទេ។ ដើម្បីកាត់បន្ថយកម្រិតនៃហានិភ័យ ទំហំនៃការវិនិយោគគួរតែធំបំផុតត្រឹម១០%នៃទ្រព្យសម្បត្តិដែលអ្នកមាន។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិ១លានដុល្លា អ្នកគួរវិនិយោគលើអ្វីមួយត្រឹមតែ១០ម៉ឺនដុល្លាបានហើយ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត បើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យ អ្នកគួរចាក់ទុនបញ្ចូលជាដំណាក់កាល ហើយមានជាលក្ខខណ្ឌភ្ជាប់ជាមួយ។ ឧទាហរណ៍ បើអ្នកវិនិយោគ១០ម៉ឺនដុល្លា អ្នកគួរចរចារផ្តល់ជាកម្ចីដែលអាចបង្វែរជាដើមទុនក្នុងដំណាក់កាលទី១ ត្រឹមចំនួន៣ម៉ឺនដុល្លាអីសិន។ អាចថា ៦ខែក្រោយប្រសិនបើអាជីវកម្មនោះល្អ អ្នកអាចបង្វែរកម្ចីទៅជាភាគហ៊ុន និងពិចារណាបន្ថែមទុនវិនិយោគជាបន្តបន្ទាប់៕