ត្បូងឃ្មុំ ៖ អ្នកជំនាញកសិកម្ម និងសេដ្ឋកិច្ចក្រៅប្រព័ន្ធបាននិយាយថា និន្នាការនៃការដាំដំណាំលក់វិលជុំក្នុងស្រុកហាក់មានចំនួនកើនឡើង ប៉ុន្តែកសិករមួយចំនួននៅតែមិនទាន់ចេះសង្កេតមើលពីតម្រូវការទីផ្សារនៅឡើយ ពោលគឺដាំប្រភេទដំណាំផ្អែកតាមចំណង់ចំណូលចិត្ត ឬដាំទៅតាមទម្លាប់របស់ខ្លួនដែលធ្វើតៗគ្នាតែប៉ុណ្ណោះ។

លោក ប៉ត សុផល ប្រធានអង្គការបណ្តុះបណ្តាលថ្នាក់មូលដ្ឋាន ដែលមានទីតាំងនៅក្នុងឃុំជីរោ ស្រុកត្បូងឃ្មុំ ខេត្តត្បូងឃ្មុំ បានឱ្យដឹងថា ប្រជាពលរដ្ឋភាគច្រើននៅក្នុងសហគមន៍ដាំដំណាំទៅតាមទម្លាប់ ដូចជា ពោត សណ្តែក ឬថ្នាំជក់ នៅមិនទាន់មានការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់នៅឡើយបើទោះដឹងថា ដំណាំទាំងនោះនៅមិនទាន់មានទីផ្សារច្បាស់លាស់ក៏ដោយ។ ទីផ្សារមិនទាន់ច្បាស់លាស់នៅត្រង់ថា នៅពេលដែលពួកគាត់ដាំបានផល ពេលខ្លះឈ្មួញទិញថ្លៃ ពេលខ្លះឈ្មួញទិញថោក ហើយទោះតម្លៃថោក ឬថ្លៃមិនសំខាន់ សំខាន់គាត់ត្រូវតែលក់ ព្រោះថាពួកគាត់មានតម្រូវការយកប្រាក់សងគេថ្លៃទិញវត្ថុធាតុដើម ដូចជា ត្រូវសងថ្លៃទិញគ្រាប់ពូជ ទិញជីកសិកម្ម ប្រេងសាំង ឬប្រេងម៉ាស៊ូតជាដើម។

លោក ប៉ត សុផល បានបញ្ជាក់ថា ៖ «តាមការសង្កេតរបស់ខ្ញុំ បច្ចុប្បន្ននេះ នៅក្នុងសហគមន៍ឃុំជីរោ ឃើញថា មានប្រជាពលរដ្ឋ ក៏ដូចជាកសិករមួយចំនួនបានចាប់ផ្តើមផ្លាស់ប្តូរ ទម្លាប់ដាំដុះខ្លះៗហើយ ដោយពួកគាត់ងាកកមកដាំដំណាំមានតម្រូវការហូបចុកប្រចាំថ្ងៃ ឬតម្រូវការចំបាច់នៅលើទីផ្សារ ដូចជា ល្ហុង សណ្តែក ត្រប់ ត្រសក់ ននោង ត្រឡាច ប៉េងប៉ោះ ត្រឡាចជាដើម ដើម្បីដាក់លក់នៅក្នុងសហគមន៍ជាប្រចាំមិនដែលដាច់ទេ។ ផលដំណាំទាំងនេះ មិនត្រឹមតែប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងមូលដ្ឋាននោះទេដែលមានតម្រូវការយកទៅធ្វើម្ហូបហូបចុកប្រចាំថ្ងៃ សូម្បីអ្នកដំណើរឆ្លងកាត់ក៏យានយន្តទិញយកទៅផ្ទះផងដែរ ជាពិសេសអ្នកភ្នំពេញពេលធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ទៅនោះ គឺទិញបន្លែទុកហូបច្រើនៗតែម្តង»។

លោក សេង ហឿន ម្ចាស់ចំការត្រប់នៅក្នុងសហគមន៍ជីរោបានឱ្យដឹងថា ចំការរបស់លោកគឺផ្តោតលើការដាំដំណាំត្រប់វែង ឬត្រប់សណ្តាយ ដើម្បីលក់ឱ្យឈ្មួញយកទៅលក់បន្តនៅក្នុងសហគមន៍ ឬយកទៅលក់នៅផ្សារក្នុងតំបន់ជិតៗផ្ទះ ដោយក្នុងមួយថ្ងៃប្រមាណ ៣០០ ទៅ ៤០០គីឡូក្រាម ជាមួយតម្លៃបោះដុំចន្លោះពី ៥០០ ទៅ ៧០០រៀលក្នុងមួយគីឡូក្រាម។ ប៉ុន្តែតម្លៃនៅលើទីផ្សារលក់រាយ អាចមានតម្លៃថ្លៃជាង១០០០រៀល ឬឈានទៅជិតដល់២០០០រៀលក៏មាន អាស្រ័យតាមទិន្នផលនៅលើទីផ្សារជន់ជោរ ឬអត់តែប៉ុណ្ណោះ។

យ៉ាងណាក៏ដោយ ម្ចាស់ចំការរូបនេះបានបញ្ជាក់ថា ទោះជាតម្លៃលក់ចេញពីចំការត្រូវបានឈ្មួញកណ្តាលឱ្យទាបបន្តិចបើប្រៀបធៀបទៅនឹងតម្លៃលក់រាយ ប៉ុន្តែអ្នកដាំដុះនៅតែអាចទទួលបានប្រាក់ចំណេញ ហើយអ្វីដែលសំខាន់គឺផ្លែត្រប់មានតម្រូវការច្រើន។ ទោះចំណេញតិច ប៉ុន្តែលក់បានច្រើន ហើយមិនបារម្ភពីរឿងគ្មានទីផ្សារ។

សូមជម្រាបថា កសិករដាំដំណាំកសិកម្មនៅក្នុងសហគមន៍ជីរោខាងលើ នៅពេលប្រមូលផលម្ដងៗ ពួកគាត់បានយកទៅលក់ឱ្យឈ្មួញកណ្តាលនៅក្នុងសហគមន៍ផង យកទៅលក់នៅផ្សារទីរួមខេត្តត្បូងឃ្មុំ និងផ្សារកំពង់ចាមផង ខណៈដែលឈ្មួញកណ្តាលក៏មានការដឹកជញ្ជូនមកលក់នៅតាមបណ្តាផ្សារក្នុងរាជធានីភ្នំពេញផងដែរ៕ វិន ឈុនហ៊ាត

​​