ភ្នំពេញ ៖ ភាពខុសគ្នាចម្បងរវាងមូលនិធិរូបិយវត្ថុអន្តរជាតិ (IMF) និងធនាគារពិភពលោក (World Bank) គឺស្ថិតលើគោលបំណង និងមុខងាររបស់ស្ថាប័នរៀងៗខ្លួន។ IMF មានតួនាទីត្រួតពិនិត្យស្ថិរភាពនៃប្រព័ន្ធរូបិយវត្ថុរបស់ពិភពលោក ខណៈគោលដៅចម្បងរបស់ World Bank គឺកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រដោយផ្តល់ជំនួយដល់ប្រទេសដែលមានប្រាក់ចំណូលមធ្យម និងទាប។

ស្ថាប័នអន្តរជាតិទាំងពីរនេះមានមូលដ្ឋាននៅទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន (Washington, D.C.) ត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងនាមជាផ្នែកមួយនៃកិច្ចព្រមព្រៀង Bretton Woods ក្នុងឆ្នាំ ១៩៤៥។ កិច្ចព្រមព្រៀង Bretton Woods គឺជាប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងរូបិយវត្ថុ និងអត្រាប្តូរប្រាក់ដែលជំរុញលើកទឹកចិត្តដល់កិច្ចសហប្រតិបត្តិការហិរញ្ញវត្ថុអន្តរជាតិតាមរយៈការដាក់ចេញនូប្រព័ន្ធបំប្លែងរូបិយប័ណ្ណនូវអត្រាប្តូរប្រាក់ថេរ ឧទាហរណ៍ ការជួញដូររវាងប្រាក់ដុល្លា និងមាស ក្នុងតម្លៃ ៣៥ ដុល្លារក្នុងមួយអោន នាសម័យនោះ។

មូលនិធិរូបិយវត្ថុអន្តរជាតិ (IMF)

IMF មានប្រទេសសមាជិកចំនួន ១៨៩ រួមទាំងសហរដ្ឋអាមេរិក និងមានបេសកកម្មចម្បងដើម្បីធានាស្ថិរភាពរូបិយវត្ថុជុំវិញពិភពលោក។ ប្រទេសសមាជិកធ្វើការរួមគ្នាដើម្បីជំរុញកិច្ចសហប្រតិបត្តិការរូបិយវត្ថុសកល ធានាស្ថិរភាពហិរញ្ញវត្ថុ សម្រួលពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិ និងលើកកម្ពស់ការងារនិងកំណើនសេដ្ឋកិច្ច។ IMF ក៏មានគោលបំណងកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រនៅជុំវិញពិភពលោកផងដែរ។

IMF ផ្តោតសំខាន់លើបេសកកម្មរបស់ខ្លួនចំនួន ៣ សំខាន់ៗ។ ទី១ តាមដានសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក និងប្រទេសជាសមាជិករបស់ខ្លួន។ IMF មានអ្នកសេដ្ឋកិច្ចជាច្រើន តាមដានសុខភាពសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសសមាជិក។ ជារៀងរាល់ឆ្នាំ IMF វាយតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចប្រទេសនីមួយៗ ដែលជាប្រជាសមាជិក។

ទី២ IMF ផ្តល់ជំនួយជាក់ស្តែងដល់សមាជិកដោយផ្តល់អ្នកបង្កើតគោលនយោបាយដើម្បីជួយរៀបចំផែនការគោលនយោបាយសារពើពន្ធ បង្កើតច្បាប់ស្តីពីសារពើពន្ធ និងសារពើពន្ធ រួមជាមួយនឹងការត្រួតពិនិត្យសេដ្ឋកិច្ចតាមរយៈការវិភាគ។ ទី៣ IMF ផ្តល់ប្រាក់កម្ចីដល់ប្រទេសសមាជិក និងផ្តល់ជំនួយហិរញ្ញវត្ថុនេះ ដរាបណាប្រទេសដែលខ្ចីប្រាក់អនុវត្តគំនិតផ្តួចផ្តើមដែលស្នើដោយ IMF ។

ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ កម្មវិធីប្រាក់កម្ចីរបស់ស្ថាប័ននេះ មិនមែនផ្តល់ឱ្យដោយគ្មានការរិះគន់ស្ថាបនានោះទេ។ តាមរយៈការផ្តល់ប្រាក់កម្ចី IMF ជួយប្រទេសទាំងនោះបង្កើតកម្មវិធីគោលនយោបាយដែលដោះស្រាយបញ្ហាតុល្យភាពនៃការទូទាត់។ ប្រាក់កម្ចីទាំងនេះមានលក្ខខណ្ឌជាច្រើន។ ប្រាក់កម្ចីដែលផ្តល់ដោយ IMF ជាទម្រង់នៃការសង្គ្រោះមួយសម្រាប់ប្រទេស ដើម្បីធ្វើឱ្យពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិរបស់ប្រទេសនោះមានស្ថិរភាព ហើយមានលទ្ធភាពសងត្រឡប់ក្នុងអត្រាការប្រាក់សម្បទាន។

ធនាគារពិភពលោក (World Bank)

គោលបំណងរបស់ World Bank គឺដើម្បីជួយដល់ការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចរយៈពេលវែង និងកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រនៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច។ ការកិច្ចការងារនេះសម្រេចទៅគឺតាមរយៈជំនួយផ្នែកបច្ចេកទេស និងហិរញ្ញវត្ថុ។ ដំបូងឡើយ World Bank បានផ្តោតលើការកសាងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធឡើងវិញនៅអឺរ៉ុបខាងលិច បន្ទាប់ពីសង្គ្រាមលោកលើកទី ២ ហើយបន្ទាប់មកបានកែប្រែប្រតិបត្តិការរបស់ខ្លួនទៅកាន់ប្រទេសដែលមិនទាន់បានអភិវឌ្ឍ។

ជំនួយរបស់ World Bank ជួយប្រទេសនានាក្នុងការកែទម្រង់វិស័យសេដ្ឋកិច្ចដែលគ្មានប្រសិទ្ធភាព និងអនុវត្តគម្រោងជាក់លាក់ ដូចជាការកសាងមណ្ឌលសុខភាព និងសាលារៀន ឬទឹកស្អាត និងអគ្គិសនីប្រើប្រាស់កាន់តែទូលំទូលាយ។

រចនាសម្ព័ន្ធអង្គការរបស់ World Bank

World Bank មានអង្គការចំនួន ៥ ផ្សេងគ្នា ដែលរង់ចាំឆ្លើយតបនឹងបេសកកម្មរបស់ខ្លួន។

• ធនាគារអន្តរជាតិសម្រាប់ការកសាងឡើងវិញ និងអភិវឌ្ឍន៍ (IBRD) ផ្តល់ប្រាក់កម្ចីដល់រដ្ឋាភិបាលដែលមានចំណូលមធ្យម និងឥណទានសមរម្យ។ មានសមាជិក ១៨៩ ប្រទេស នៃ ធនាគារនេះ។

• សមាគមអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិ (IDA) ផ្តល់ប្រាក់កម្ចី និងជំនួយឥតការប្រាក់ដល់ប្រទេសក្រីក្របំផុតរបស់ពិភពលោក។

• សាជីវកម្មហិរញ្ញវត្ថុអន្តរជាតិ (IFC) ផ្តល់ហិរញ្ញប្បទានដល់ការវិនិយោគ ការកៀរគរមូលធន និងផ្តល់សេវាប្រឹក្សាដល់ធុរកិច្ច និងរដ្ឋាភិបាលក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច។

• ទីភ្នាក់ងារធានាការវិនិយោគពហុភាគី (MIGA) ជំរុញការវិនិយោគផ្ទាល់ពីបរទេសនៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច។

• មជ្ឈមណ្ឌលអន្តរជាតិសម្រាប់ការដោះស្រាយវិវាទវិនិយោគ (ICSID) ផ្តល់ការផ្សះផ្សាវិវាទវិនិយោគ និងអាជ្ញាកណ្តាល។

ជំនួយរបស់ World Bank ជាធម្មតាមានរយៈពេលវែង ផ្តល់មូលនិធិដោយប្រទេសនានា ដែលភាគច្រើនជាប្រទេសអ្នកមានបំផុតរបស់ពិភពលោក ដែលជាសមាជិករបស់ធនាគារ តាមរយៈការចេញមូលបត្របំណុល។ ប្រាក់កម្ចីរបស់ធនាគារមិនត្រូវបានប្រើជាប្រភេទនៃមូលនិធិសង្គ្រោះ ដូចករណីរបស់ IMF ទេ ប៉ុន្តែជាមូលនិធិសម្រាប់គម្រោងដែលជួយអភិវឌ្ឍន៍ប្រទេសដែលមិនទាន់មានការអភិវឌ្ឍ ឬទីផ្សារដែលកំពុងរីកចម្រើន និងធ្វើឱ្យវាកាន់តែមានផលិតភាពសេដ្ឋកិច្ច៕