ឆៃថាវ ជារុក្ខជាតិមើមមួយប្រភេទដែលប្រជាជននិយមដាំ និងទទួលទាន ថែមទាំងច្នៃជាម្ហូបបានច្រើនមុខ ធ្វើជាជ្រក់ ឬអាហារក្រៀម ដូចជាឆៃប៉ូវជាដើម។ ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការនៃដំណាំឆៃថាវ កសិករត្រូវយល់ដឹងពីបច្ចេកទេសសំខាន់ៗជាមុនសិន ដើម្បីអាចដាំដុះឱ្យបានល្អ និងទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់ ។

ឆៃថាវ ជាប្រភេទដំណាំដែលអាចដាំបានស្ទើរពេញមួយឆ្នាំ ពិសេសនៅតំបន់ត្រូពិច ប៉ុន្តែនៅកម្ពុជា គេអាចដាំដុះល្អនៅរដូវទឹកស្រក ចាប់ពីខែតុលា ដល់ខែមករា ដែលជាមធ្យមគេអាចប្រមូលបានពី ២៨ ទៅ ៣២ តោនក្នុងមួយហិកតា។

ដើម្បីដាំឱ្យទទួលបានទិន្នផលល្អ កសិករត្រូវដឹងពីការជ្រើសរើសពូជក្នុងការដាំ តាមរយៈទិញពីក្រុមហ៊ុន ឬប្រេនណាដែលច្បាស់លាស់ និងគេនិយមដាំ។ ក្រៅពីនេះ គេក៏ត្រូវមើលទៅលើប្រភេទដី ដោយសារឆៃថាវជាដំណាំយកមើម ហេតុនេះ គេត្រូវការប្រភេទដីធូរ ជ្រាបទឹកបានល្អ ស្រទាប់ដាំដុះជ្រៅ ដូចជាដីល្បាយខ្សាច់ ដីល្បាប់មាត់ស្ទឹង ព្រែក ទន្លេ ឬដីក្រហមខ្ពង់រាបក៏បាន។

សម្រាប់កត្តាដីផងដែរ ឆៃថាវអាចលូតលាស់បានល្អ និងឱ្យផលខ្ពស់សម្រាប់ដីដែលមានកម្រិ pH ៦-៧.៥ ហើយកសិករត្រូវរាស់ប្រមូលស្មៅ ឬកាកសំណល់ផ្សេងៗចេញ ដោយភ្ជួរឱ្យជ្រៅហាលដីឱ្យស្ងួត និងរាស់បំបែកដីឱ្យល្អិត រួចកៀរឱ្យស្មើ។ ការភ្ជួររាស់នេះ គេត្រូវធ្វើឱ្យបាន ២ ទៅ ៣ ដង ដើម្បីឱ្យដីមានបន្ទុកខ្យល់គ្រប់គ្រាន់ ទើបគេអាចលើករងកម្ពស់ ២៥-៣០សង់ទីម៉ែត្រ ទទឹងរង ១០០-១២០ សង់ទីម៉ែត្រ ដោយបន្ថែមជី ១៥-១៥-១៥ ២០០គីឡូក្រាម ជីធម្មជាតិ ១៥-១៨ តោន លើផ្ទៃដី ១ ហិកតា បាច់លើរង និងរាស់លុប ហើយឱ្យស្មើទើបអាចដាំបាន។

ចំពោះការដាំដុះវិញ មុននឹងដាំ គេត្រូវយកគ្រាប់ឆៃថាវទៅដាក់ហាលថ្ងៃ ១-២ម៉ោងសិន ហើយដាក់ត្រាំទឹក ៣-៤ ម៉ោង ទើបលាងសម្អាតគ្រាប់ឱ្យបានច្រើនលើក ដោយលាយជាមួយថ្នាំការពារផ្សិតផងដែរ។ យកគ្រាប់ពូជទៅដាំលើថ្នាល ដោយមួយគុម្ពដាក់ ២ គ្រាប់ ចន្លោះជួរ នឹងគុម្ព ២០ សង់ទីម៉ែត្រ និងជម្រៅ ២ សង់ទីម៉ែត្រ ដោយយកចំបើងស្ងួតទៅពង្រាយលើរង ដើម្បីការពារសំណើម ហើយត្រូវស្រោចទឹកឱ្យជោគភ្លាម។

ពាក់ព័ន្ធនឹងការស្រោចស្រព ការផ្ដល់ទឹកឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ទៅតាមតម្រូវការរបស់វា ធ្វើឱ្យដំណាំដុះលូតលាស់លឿន ប៉ុន្តែគេត្រូវដឹងពីតម្រូវការទឹករបស់រុក្ខជាតិតាមវគ្គលូតលាស់ផងដែរ ដូចជាវគ្គដុះពន្លកដែលដំណាំត្រូវការទឹកខ្លាំង គេត្រូវស្រោចព្រឹកល្ងាច បន្ទាប់មកវគ្គលូតលាស់ស្លឹក ដែលជាវគ្គកូនឆៃថាវដុះស្លឹកបាន ២-៣ ស្លឹក វាត្រូវការទឹកកម្រិតមធ្យម លុះដល់វគ្គកំណកំណើត និងពង្រីកមើម ពោលគឺក្រោយពីដាំរយៈពេល ១៥-១៨ ថ្ងៃ ដែលឆៃថាវត្រូវការទឹក និងសារធាតុចិញ្ចឹមកាន់តែច្រើន ទើបអាចឱ្យទិន្នផលឆៃថាវកាន់តែកើនឡើង។

ចំណែកការថែទាំវិញ កសិករត្រូវដករំលស់កូនឆៃថាវចេញទុកតែមួយដើម ថែទាំសម្អាតស្មៅ និងជ្រុំដីដើម្បីឱ្យមើមឆៃថាវកាន់តែធំល្អ។ ក្រៅពីនេះ គេត្រូវបន្ថែមនូវជី ដែលមានសារធាតុអាសូត ផូស្វ័រ ប៉ូតាស្យ៉ូម និងកាល់ស្យូម ហើយអាចប្រើជីលាមកមាន់ ឬលាមកជ្រូកពុកផុយយូរឆ្នាំក៏បាន។ ជាមួយគ្នានេះដែរ ការដាំឆៃថាវក៏អាចជួបនឹងផលលំបាកផងដែរដូចជា បញ្ហាដង្កូវយោលទោង ដង្កូវស៊ីរូងកំពូល ដង្កូវកាត់ដើមជាដើម។

ចុងក្រោយគឺការប្រមូលផល ដែលគេអាចប្រមូលផលទៅតាមស្តង់ដារ គឺតាមរយៈការពិនិត្យមើលទៅលើពណ៌ស្លឹកទៅជាពណ៌បៃតងចាស់ កំពូលត្រួយរបស់វាលែងលូតលាស់ ដើមប្រែពណ៌ទៅជាពណ៌ប្រផេះ ហើយរលោងគ្មានជាប់ឫសនៅពេលដក មានន័យថាយើងអាចប្រមូលផលបានហើយ៕