ភ្នំពេញ៖ ម្ចាស់សិប្បកម្មកែច្នៃត្រីងៀត ប្រហុក ផ្អក ជាច្រើនប្រភេទ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាសិប្បកម្មកែឆ្នៃត្រីដ៏ និងល្បីឈ្មោះប្រចាំនៅក្នុងខេត្តកំពង់ចាម បានបង្ហាញពីមហិច្ឆតាចង់បង្កើនវិសាលភាពទីផ្សារ និងពង្រឹងគុណភាព រសជាតិ ផលិតផលស្របតាមស្តង់ដារ ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ទីផ្សារក្នុងស្រុក និងប្រកួតប្រជែងនៅលើទីផ្សារសេរីនាពេលបច្ចុប្បន្ន ក៏ដូចជាថ្ងៃអនាគត តាមរយៈការកែច្នៃផលិតផលត្រីទាំងនោះឱ្យទៅជាផលិផលស្តង់ដារ ដែលអាចលក់តាមផ្សារទំនើបនៅក្រុងភ្នំពេញ។

អ្នកស្រីធឿន ស្រីនី ជាម្ចាស់សិប្បកម្មកែច្នៃត្រីខាងលើនេះបានមានប្រសាសន៍ប្រាប់ឱ្យដឹងថា សិប្បកម្មមួយនជបានចាប់ផ្តើមធ្វើអាជីវកម្មជាលក្ខណៈគ្រួសារអស់រយៈពេលជាង១០ឆ្នាំមកហើយ ដែលកាលពីមុន ក្រោយពេលកែច្នៃរួច ត្រូវបានដាក់លក់នៅក្នុងផ្សារស្គន់ ស្រុកជើងព្រៃ ខេត្តកំពង់ចាម ខណៈដែលជំនាញកែច្នៃត្រីនេះ គឺចេះតពីម្ដាយ ហើយបានវិវត្តន៍ជាសិប្បកម្ម ដែលបានចុះបញ្ជីជាសហគ្រាសកាលពីជាង១ឆ្នាំមុន។

អ្នកស្រីបានឱ្យដឹងថា សិប្បកម្មកែច្នៃត្រីនេះគឺប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុក ដូចជា ត្រីអណ្ដែង ត្រីប្រា ត្រីឆ្តោ ដែលមានប្រភពពីស្រុកជើងព្រៃផ្ទាល់ ហើយសម្រាប់ការផលិតទៀតសោត គឺមានការសម្រិតសម្រាំងដោយយកតែប្រភេទត្រីស្រស់ៗល្អ និងព្យយាមធ្វើយ៉ាងណាអាចឱ្យសហគមន៍មានស្ថិតភាពក្នុងការផ្គត់ផ្គង់ត្រីសម្រាប់សិប្បកម្មកែច្នៃ និងអាចផ្តល់ផលចំណេញដល់ប្រជាសហគមន៍។

អ្នកស្រី ធឿន ស្រីនី បានឱ្យដឹងថា ៖

«សិប្បកម្មរបស់ខ្ញុំនេះ មានផលិតផលច្រើនប្រភេទ ដូចជា ប្រហុក ផ្អក ប្រហុកត្រីកំភ្លាញ ត្រីងៀតគ្រប់មុខ ត្រីប្រាសំយ៉ុង ត្រីប្រឡាក់ ត្រសក់ចាវ ឆៃប៉ូវ ដែលបានមកពីការខំប្រឹងប្រែងដោយខ្លួនឯងរហូតដល់មានការទទួលស្គាល់ពី Capfish Capture ហើយអតិថិជនដែលមកទិញ ភាគច្រើនជាជនជាតិជាតិខ្មែរ រស់នៅក្នុងស្រុក និងមានតម្រូវការប្រភេទត្រីងៀត ត្រីកែច្នៃចេញជាផលិតសុវត្ថិភាព»។

អ្នកស្រី ធឿន ស្រីនី បានបន្តទៀតថា បច្ចុប្បន្ននេះសហគ្រាសអ្នកស្រីមានលក់ទាំងត្រីស្រស់ និងត្រីកែច្នៃ ហើយចំពោះកសិករចិញ្ចឹមត្រី ដែលផ្គត់ផ្គង់មកឱ្យសិប្បកម្មភាគច្រើនក៏ជាអ្នកនៅក្នុងសហគមន៍នៃស្រុកជើងព្រៃដូចគ្នា ព្រោះថាត្រីចិញ្ចឹមនៅក្នុងសហគមន៍ទាំងនេះបានផ្ដោតសំខាន់លើគុណភាព មានអនាម័យល្អ។

​ទាក់ទងនឹងការផលិតកែច្នៃត្រីវិញ អ្នកស្រីបានឱ្យដឹងថា ការផលិតក្នុងមួយថ្ងៃ សិប្បកម្មនាំចូលត្រីស្រស់ចំនួនមួយតោន ក្រោយពីសម្អាតរួច និងប្រឡាក់ជាផលិតផលសម្រេច រួចបញ្ចូលក្នុងផ្ទះសូឡា( Solar home) ឬ (ផ្ទះសម្ងួតសុវត្ថិភាព) ហើយក្រោយពេលស្ងួតអាចទទួលបានត្រីប្រមាណ ៣00 គីឡូក្រាម ។

អ្នកស្រី ធឿន ស្រីនីបានបញ្ជាក់ថា ៖ «សម្រាប់ទំហំនៃការផលិតនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះគឺមានការធ្លាក់ចុះបន្តិចដោយសារកត្តាសេដ្ឋកិច្ច ខណៈដែលកាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន ការផលិតមានចំនួនច្រើជាងសព្វថ្ងៃ ហើយមានច្រើនផលិតផលកែច្នៃច្រើនប្រភេទ។

អ្នកស្រីបានបន្តថា ៖

«ពីមុនសិប្បកម្មយើង ប្រើបុគ្គលិកជាង ១០ នាក់ឥឡូវមានតែ ៦នាក់ប៉ុណ្ណោះ ដោយសារយើងមានសំណាញ់សុវត្ថិភាព (ផ្ទះសម្ងួតសុវត្ថិភាព )សម្រាប់ហាលត្រី។ យើងមិនបារម្ភពីការអូសចេញចូលធ្នើហាលត្រី ឬដាក់មុង ដូចមុនទៀតទេ ហើយចំណេញពេលវេលា (ដែលផ្ទះសម្ងួតនេះវាមានទំហំ៦គុណ៨ម៉ែត្រ) ដោយយើងហាលម្ដងបាន៣០០ ទៅ៤០០គីឡូក្រាម»។

ផ្ទះសម្ងួតសុវត្ថិភាពរបស់សិប្បកម្មកែច្នៃត្រីមួយនេះ ជាការគាំទ្ររបស់គម្រោងកម្មវិធី Capfish Capture តាមរយៈកម្មវិធីជំរុញកំណើនជលផលប្រកបដោយចីរភាព និងបរិយាបន្ន ក្រោមសហហិរញ្ញប្បទានដោយសហភាពអឺរ៉ុប។ ការអនុវត្តន៍ គម្រោង Capfish Capture គឺត្រូវយកទឹកសុទ្ធ មកប្រើដើម្បីសម្អាតត្រីដែលកែឆ្នៃ និងត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាប្រភេទអាហារមានសុវត្ថិភាព ។ នេះបើតាមការបញ្ជាក់របស់អ្នកស្រី ធឿន ស្រីនី។

អ្នកស្រី ធឿន ស្រីនី បានបញ្ជាក់ដែរថា ៖

«ទៅថ្ងៃមុខ ក្រៅពីជួយសហគមន៍ ខ្ញុំមានគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍បន្ថែមទៀតទៅលើការវេចខ្ចប់តម្រូវស្តង់ដារ មិនថាបន្លែ ផ្លែឈើ ឬត្រីកែឆ្នៃទេ គឺចង់ឱ្យបានល្អដូចគេ ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការទីផ្សារ។ ដោយឡែក សម្រាប់កសិករដែលរួចរាល់ដៃពីការធ្វើស្រែចម្ការ ក៏អាចមកធ្វើការនៅកន្លែងកែច្នៃនៃសិប្បកម្មរបស់ខ្ញុំបាន ដើម្បីអាចទទួលបានប្រាក់ខែ ឬប្រាក់កម្រៃបន្ថែម»។

នៅក្នុងឱកាសជាមួយគ្នានេះ អ្នកស្រី ធឿន ស្រីនី ក៏បានបង្ហាញពីមហិច្ឆតាចង់ឱ្យពង្រីកវិសាលភាពកេរ្តិ៍របស់សិប្បកម្មឱ្យកាន់តែទូលំទូលាយពាសពេញប្រទេស ហើយនឹងការឈានទៅដល់ការនាំចេញផលិតផលកែច្នៃក្នុងស្រុកទៅកាន់ទីផ្សារក្រៅប្រទេសផងដែរ៕