បរទេស៖ យោងតាមប្រភពពីសារព័ត៌មានថៃ The Nation បានរាយការណ៍ថា ថៃប្រកាន់គោលជំហររបស់ខ្លួនយ៉ាងមុតមាំ ដោយមិនព្រមដាក់ពន្ធ ០% លើការនាំចូលទំនិញទាំងអស់របស់អាម៉េរិកនោះទេ ដោយលើកឡើងពីហេតុផលត្រូវការពារវិស័យកសិកម្ម និងអាជីវកម្មក្នុងស្រុករបស់ខ្លួន។

ប្រសិនបើកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មរវាងអាម៉េរិកមិនបានសម្រេចមុនថ្ងៃទី ១ ខែសីហានោះទេ ថៃនឹងប្រឈមអត្រាពន្ធ ៣៦% ដែលអាម៉េរិកដាក់លើការនាំចូលរបស់ខ្លួន ដែលជាតួលេខខ្ពស់ជាងដៃគូប្រកួតប្រជែងផ្សេងៗទៀតក្នុងតំបន់។ ថ្មីៗនេះ ក្រុមចរចារបស់ថៃបានចូលរួមក្នុងកិច្ចចរចាជុំទីពីររបស់ខ្លួនជាមួយការិយាល័យតំណាងពាណិជ្ជកម្មអាម៉េរិក (USTR) តាមទូរស័ព្ទកាលពីថ្ងៃទី១៧ ខែកក្កដា។ ក្នុងអំឡុងពេលប្រជុំនោះ ថៃបានដាក់សំណើថ្មី ដោយ​សង្ឃឹម​ថា​លទ្ធផល​ពន្ធ​របស់​ខ្លួន​ត្រូវ​បាន​កាត់​បន្ថយ​មក​ត្រឹម​កម្រិតដូចដៃគូប្រកួត​ប្រជែង​ផ្សេង​ទៀត​នៅ​អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ ពួកគេកំពុងរង់ចាំការឆ្លើយតបរបស់ទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន។

ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី និងជារដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងហិរញ្ញវត្ថុ លោក Pichai Chunhavajira បង្ហើបថា កិច្ចពិភាក្សាអំពីពន្ធគយជាមួយអាម៉េរិកកំពុងដំណើរការនៅឡើយ ដោយសំណើរបស់ពួកគេកំពុងស្ថិតក្រោមការត្រួតពិនិត្យ ហើយការ​កំណត់​ពេល​នៃ​ការ​ចរចា​លើក​ក្រោយ​នឹង​រង់ចាំការបញ្ជាក់ពី​អាម៉េរិក។ អនុរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងហិរញ្ញវត្ថុ Julapun Amornvivat បានគូសបញ្ជាក់អំពីយុទ្ធសាស្ត្រចរចាដែលមិនផ្លាស់ប្តូររបស់ថៃ ដោយបញ្ជាក់ថា ថៃនឹងមិនទទួលយកសំណើដែលបើកទីផ្សាររបស់ខ្លួនយ៉ាងពេញលេញចំពោះការនាំចូលរបស់អាម៉េរិកទាំងអស់នោះទេ ដោយលើកឡើងពីការ​ព្រួយ​បារម្ភ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ចំពោះ​ផល​ប៉ះពាល់​សេដ្ឋកិច្ច។ ជាក់ស្តែង វៀតណាម និងឥណ្ឌូណេស៊ី ទទួលបានជោគជ័យក្នុងការចរចាពាណិជ្ជកម្មជាមួយនឹងអាម៉េរិក ដោយប្រទេសទាំងពីរយល់ព្រមបើកចំហរទីផ្សាររបស់ពួកគេពេញលេញ និងបន្ទាបពន្ធមកត្រឹម ០% សម្រាប់ការនាំចូលពីអាម៉េរិក។

លោក Julapun បានលើកឡើងពីវៀតណាមជាឧទាហរណ៍មួយដែលត្រូវបានបន្ទាបពន្ធមកត្រឹម ២០% លើការនាំចេញរបស់ខ្លួនទៅកាន់អាម៉េរិក ដោយសារពួកគេយល់ព្រមដាក់ពន្ធសូន្យភាគរយលើការនាំចូលពីអាម៉េរិក។ យ៉ាងណាមិញ លោកបានព្រមានថា កិច្ចព្រមព្រៀងបែបនេះទាមទារឱ្យមានសេរីភាវូបនីយកម្មទីផ្សារធំទូលំទូលាយ ដោយសារតាមរយៈគោលការណ៍ប្រជាជាតិអនុគ្រោះបំផុត (MFN) តម្រូវឱ្យប្រទេសមួយពង្រីកសម្បទានរបស់ខ្លួនឲ្យស្រដៀងគ្នាទៅនឹងដៃគូទាំងអស់នៅក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរី (FTA)។

លោក Julapun បានពន្យល់ថា “ទំនិញជាច្រើននៅក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរីរបស់ថៃគឺស្ថិតនៅក្រោមការរឹតបន្តឹងសម្រាប់ការនាំចូល ដើម្បីការពារអាជីវកម្ម និងកសិករថៃ។ ប្រសិនបើយល់ព្រមដាក់ពន្ធ 0% សម្រាប់ប្រទេសណាមួយ នោះនឹងត្រូវពង្រីកការអនុម័តបែបនេះទៅដៃគូពាណិជ្ជកម្មផ្សេងទៀតដែលប្រទេសថៃមានកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មជាមួយ។ ជាលទ្ធផល វានឹងបណ្តាលឱ្យខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់អាជីវកម្មក្នុងស្រុក ជាពិសេសផលិតផលកសិកម្មដែលងាយរងគ្រោះ។ ការ​ចរចា​ពន្ធ​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​ឈរ​លើ​គោល​ការណ៍​ផលប្រយោជន៍​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ហើយប្រសិនបើ​ភាគី​តែម្ខាង​ទទួល​បាន​អត្ថប្រយោជន៍​ទាំងអស់ កិច្ច​ព្រមព្រៀង​នោះ​មិន​អាច​សម្រេច​បាន​នោះទេ៕