សេដ្ឋកិច្ច
ហិរញ្ញវត្ថុ
អចលនទ្រព្យ
ជំនួញ
អត្ថបទពាណិជ្ជកម្ម
អាជីវកម្មថ្មី និងនវានុវត្ត
មាតិកាឌីជីថល
Khmer Insider
មរតកគំនិត
កម្ពុជា 360°
វិថីហិរញ្ញវត្ថុ
សម្ភារប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ ជាពិសេសសម្រាប់អ្នករស់នៅតាមទីជនបទ ឬធ្វើស្រែចម្ការ ដូចជា កាំបិត ពូថៅ កណ្ដៀវ ជាដើម សុទ្ធសឹងជាគ្រឿងចាំបាច់ប្រើប្រាស់នៅក្នុងជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ ដែលជួយជំរុញឱ្យអាជីវកម្មផលិតកាំបិតបែបប្រពៃណី និងបន្តពីជំនាន់មុនរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន នៅតែមានដំណើរការ ហើយថែមទាំងផ្គត់ផ្គង់នៅលើទីផ្សារក្រៅតំបន់ទៀតផង។
ជាក់ស្ដែង លោក មីត រ៉ាហ្គែល ជាម្ចាស់សិប្បកម្មផលិតកាំបិតក្រោមយីហោ អ៊ិត យូសុស ដែលមានត្រាសម្គាល់សញ្ញាស្លឹកដូង មានទីតាំងស្ថិតនៅភូមិព្រែកបិ ឃុំកោះធំ ស្រុកកោះធំ ខេត្តកណ្តាល នៅតែមានសកម្មភាពយ៉ាងមមាញឹកក្នុងការផលិតកាំបិត ពូថៅ ចប និងសម្ភារៈផ្សេងៗទៀតដែលមានភាពចាំបាច់សម្រាប់អ្នករស់នៅជនបទ និងអ្នកធ្វើចម្ការ។
ម្ចាស់សិប្បកម្មខាងលើនេះបានមានប្រសាសន៍ប្រាប់ AMS Economy ថា ៖
«សម្រាប់អាជីវកម្មមួយនេះមានតាំងពីជំនាន់ដូនតាខ្ញុំមក២ ទៅ ៣ ជំនាន់ហើយ ព្រោះតែចិត្តស្រលាញ់ ទើប អត់ចង់អោយបាត់បង់មុខរបរបន្តវេនមួយនេះ ណាមួយខ្ញុំគិតថា វាក៏ជាមុខរបរដែលអាចផលិតបាននូវផលិតផលក្នុងស្រុកយើងផង និងចង់ពង្រីកឱ្យកាន់តែធំ រីកចម្រើនថែមទៀត»។
លោកបន្តថា៖
«ចំពោះជំនាញក្នុងការផលិត ខ្ញុំចេះពីជីតា និងលោកពុកខ្ញុំ ដែលបានបង្ហាត់បង្រៀនឱ្យយល់ពីបច្ចេកទេសក្នុងការធ្វើកាំបិតនេះតាំងពីខ្ញុំនៅក្មេងៗ ហើយសិប្បកម្មយើងអាចផលិតបានច្រើនមិនថា កាំបិត ពូថៅ កណ្ដៀវ ពោល គឺពាក់ព័ន្ធនឹងវិស័យកសិកម្ម ដែលយើងចែកចាយស្ទើរគ្រប់ខេត្តក្រុង ក្នុងតម្លៃគិតទៅតាមទំហំ និងចំនួនដែលភ្ញៀវបានទិញ និយាយរួម ជាទូទៅមានចាប់ពី ២ម៉ឺនរៀលឡើងទៅ»។
សម្រាប់វត្ថុធាតុដើមវិញ លោក រ៉ាហ្គែល បានរៀបរាប់ទៀតថា ៖
«យើងទិញដែកជន្ទៀសឡានដែលគេប្រើការលែងបាន ឬក៏ទិញពីអេតចាយ ដើម្បីយកមកកែច្នៃចេញជាកាំបិត ដែលជាការកែច្នៃដែកឡើងវិញផង និងអាចផ្ដល់ការងារដល់អ្នកក្នុងតំបន់បានចំនួន ៦នាក់ ដែលអាចជួយឱ្យពួកគាត់ទទួលបានជំនាញ និងចំណូលប្រចាំថ្ងៃយកទៅផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារ ក៏ដូចជាជួយឱ្យប្រជាកសិករគាត់ទទួលបានផលិតផលល្អយកទៅប្រើប្រាស់ដែលចំណាយលុយតិច ហើយប្រើបានយូរ»។
ទាក់ទងនឹងបច្ចេកទេសនៃការផលិតវិញ ម្ចាស់សិប្បកម្មខាងលើប្រាប់ឱ្យដឹងថា មុនពេលទទួលបានផលិតផលសម្រេចគេត្រូវឆ្លងកាត់ច្រើនដំណាក់កាលណាស់ និងត្រូវមានភាពអំណត់ជាមួយនឹងកំដៅភ្លើងទើបអាចផលិតចេញជាផ្លែកាំបិតនីមួយៗបាន រាប់ទាំងការយកដុំដែកទៅដុត ហើយកាត់ និងវាយហូតចេញជារូបរាងកាំបិត ទើបធ្វើការឆាបយកមុខ និងលុត (ដុត) ដែលជាទូទៅក្នុងមួយថ្ងៃកម្មករ ៦នាក់អាចផលិតបានចន្លោះពី ២០-៤០ផ្លែ អាស្រ័យទៅតាមមុខទំនិញដែលត្រូវធ្វើជូនភ្ញៀវ។
លោកបញ្ជាក់ថា នៅក្នុងដំណើរការអាជីវកម្មនេះក៏ជួបផលពិបាកច្រើនដែរ ជាពិសេសក្នុងដំណាក់កាលផលិតតែម្ដង ប្រសិនបើមានការធ្វេសប្រហែស ឬធ្វើខុសបច្ចេកទេសគឺអាចមានគ្រោះថ្នាក់ផ្សេងៗកើតឡើង ម្យ៉ាងវិញទៀតត្រូវធ្វើការប្រឈមមុខនឹងកម្ដៅភ្លើងក្តៅខ្លាំង។ យ៉ាងណាមិញ លោក មីត រ៉ាហ្គែល ក៏នៅតែមានបំណងចង់ពង្រីកមុខរបរមួយនេះឱ្យកាន់តែរីកចម្រើនខ្លាំងជាងនេះបន្ថែមទៀត៕
Account
Security
Favourite Content