ភ្នំពេញ៖ ការវាយតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជាត្រូវបានព្យាករណ៍ថានឹងសម្រេចបាននូវកំណើន ៥,២% ក្នុងឆ្នាំ២០២៥ ស្របពេលដែលផលិតផលសរុបក្នុងស្រុកសម្រាប់មនុស្សម្នាក់ៗត្រូវបានរំពឹងថានឹងកើនឡើងដល់ជាង ៣ ពាន់ដុល្លារ។ ដោយឡែក សម្រាប់ឆ្នាំ២០២៦ខាងមុខនេះ សេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជាត្រូវបានព្យាករណ៍ថាអាចនឹងបន្តរក្សាបាននូវកំណើនប្រមាណ ៥% គាំទ្រ ដោយវិស័យឧស្សាហកម្ម, វិស័យសេវាកម្ម និងវិស័យកសិកម្ម។

ឯកឧត្តមបណ្ឌិតសភាចារ្យ អ៊ុក រ៉ាប៊ុន ទេសរដ្ឋមន្ត្រី ប្រធានក្រុមប្រឹក្សាស្តារអភិវឌ្ឍន៍វិស័យកសិកម្ម និងជនបទ បានថ្លែងដូច្នេះនៅក្នុងពិធីបើកវេទិកា និងពិព័រណ៍កសិកម្មកម្ពុជា ឆ្នាំ២០២៥ ​(CAFE25)កាលពីសប្ដាហ៍កន្លងទៅ នៅមជ្ឈមណ្ឌលសន្និបាត និងពិព័រណ៍កោះពេជ្រ។

ឯកឧត្តមទេសរដ្ឋមន្ត្រី បានបន្តលើកឡើងថា៖ រាជរដ្ឋាភិបាលនីតិកាលទី៧នៃរដ្ឋសភា នៅតែបន្តផ្តល់អាទិភាពខ្ពស់ដល់វិស័យកសិកម្ម ដើម្បីធានាសន្តិសុខស្បៀង លើកកម្ពស់ជីវភាពប្រជាកសិករ ទ្រទ្រង់កំណើនសេដ្ឋកិច្ចសង្គមជាតិ។ ជាក់ស្តែង វិស័យកសិកម្មនៅតែបន្តរក្សាបាននូវតួនាទីដ៏សំខាន់បើទោះបីជាចំនួនប្រជាពលរដ្ឋប្រកបរបរកសិកម្ម បានថយចុះមកនៅត្រឹម ៥៤% ដោយសារមានជម្រើសជីវភាព មានការងារកាន់តែច្រើន និងប្រសើរជាងមុន។ យ៉ាងណាក៏ដោយ បើទោះជាការរួមចំណែករបស់វិស័យកសិកម្មក្នុងផលិតផលសរុបក្នុងស្រុកបាន​ថយមកនៅត្រឹមជាង១៦% ដោយសារការរីកចម្រើនដ៏ឆាប់រហ័សនៃវិស័យដទៃទៀតក្តី ប៉ុន្តែបរិមាណផលិតកម្ម និងតម្លៃបន្ថែមសរុបនៃវិស័យកសិកម្ម នៅតែបន្តកើនឡើងឥតឈប់ឈរពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ។

ឯកឧត្តមបានគូសបញ្ជាក់ថា៖ ក្នុងគោលបំណងលើកកម្ពស់ និងជំរុញការធ្វើពិពិធកម្មវិស័យកសិកម្ម រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាបានដាក់ចេញនូវគោលនយោបាយសំខាន់ៗជាច្រើនទៀតដូចជា៖

១-ការពង្រីកលទ្ធភាពទទួលបានហិរញ្ញប្បទាន និងឥណទាន តាមរយៈការបង្កើតធនាគារអភិវឌ្ឍន៍ ជនបទ និងកសិកម្ម(ARDB), ធនាគារសហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យមកម្ពុជា (SME Bank), និងសាជីវកម្ម ធានាឥណទានកម្ពុជា (CGCC) ព្រមទាំងបង្កើនកិច្ចសហការជាមួយធនាគារពាណិជ្ជផ្សេងៗ ដើម្បីបង្កើនលទ្ធភាពដល់សហគ្រាសក្នុងស្រុក ក៏ដូចជាសហគមន៍កសិកម្មទំនើប ក្នុងការទទួលបានកម្ចីក្នុងទំហំសមស្រប និងអត្រាការប្រាក់ទាប។

ទី២- ការជំរុញ និងលើកម្ពស់សហគ្រិនភាព, ការចាប់យកបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល តាមរយៈការបង្កើតមជ្ឈមណ្ឌលបណ្តុះធុរកិច្ចថ្មី “តេជោ” និងមូលនិធិអភិវឌ្ឍន៍សហគ្រិនភាព (EDF) និងសហគ្រិនខ្មែរ (KE) ដែលកំពុងដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់គាំទ្រដល់ការកសាងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីរបស់សហគ្រិនភាព និងផ្តល់ការគាំទ្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ និងមិនមែន​ហិរញ្ញវត្ថុ ដល់ធុរកិច្ចបង្កើតថ្មី និងសហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យម។

ទី៣- ការអភិវឌ្ឍស្តង់ដារជាតិ និងពង្រឹងការអនុវត្ត និងការប្រតិបត្តិតាមស្តង់ដារ ដើម្បីធានាបាននូវអនុលោមភាពរបស់ផលិតផលសម្រាប់ការប្រកួតប្រជែងលើទីផ្សារក្នុងស្រុក តំបន់ និងអន្តរជាតិ។

ទី៤- ការចរចាបើកទីផ្សារបន្ថែមជាមួយប្រទេសដៃគូ និងការសម្រួលពាណិជ្ជកម្ម ដើម្បីជំរុញការនាំចេញកសិផលកម្ពុជាឱ្យបានកាន់តែច្រើនថែមទៀត។

ទី៥- ការសហការជាមួយវិស័យឯកជន និងដៃគូអភិវឌ្ឍន៍ ក្នុងការពង្រឹងសមត្ថភាពផលិត ដើម្បីធានាបានទាំងបរិមាណ និងគុណភាព និងការកៀរគរវិនិយោគគាំទ្រខ្សែច្រវាក់តម្លៃកសិកម្មទាំងមូល។

ទី៦- ការដាក់ចេញកម្មវិធីពិសេសជំរុញការវិនិយោគក្នុងខេត្តទាំង៤ នៅភូមិភាគឦសាន ដោយផ្តោត លើវិស័យកសិកម្ម, កសិ-ឧស្សាហកម្ម និងទេសចរណ៍។ កម្មវិធីពិសេសនេះមានគោលដៅជំរុញការវិនិយោគ ឯកជនឱ្យកាន់តែសកម្ម, បង្កើតជាចរន្តសេដ្ឋកិច្ច, បង្កើតការងារនិងទាក់ទាញប្រមូលផ្តុំប្រជាជនឱ្យទៅតាំងទីលំនៅនិងប្រកបអាជីវកម្មកាន់តែច្រើនឡើងនៅតាមតំបន់ព្រំដែន។

ទី៧. ការកែលម្អបរិយាកាសធុរកិច្ច តាមរយៈការដាក់ចេញជាបន្តបន្ទាប់នូវវិធានការកែទម្រង់ជាក់លាក់ និងចំទិសដៅ ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមនានារបស់វិស័យឯកជន ជាពិសេស ការកាត់បន្ថយបន្ទុក ចំណាយរបស់សហគ្រាស។

ឯកឧត្តមបណ្ឌិតសភាចារ្យ អ៊ុក រ៉ាប៊ុន បានបន្ថែមថា៖ កាន់តែសំខាន់ជាងនេះទៀត រាជរដ្ឋាភិបាលតែងចាត់ទុកវិស័យឯកជន «ជាក្បាលម៉ាស៊ីននៃកំណើន និងជាដៃគូសំខាន់បំផុត» ក្នុងការបង្កើតការងារ គំនិតច្នៃប្រឌិត និងនវានុវត្តន៍, ការលើកកម្ពស់គុណភាព និងសុវត្ថិភាពស្បៀង និងការពង្រឹងសមត្ថភាពប្រកួតប្រជែងរបស់កម្ពុជានៅក្នុងទីផ្សារតំបន់ ក៏ដូចជាសកលលោក តាមរយៈការអនុវត្តកសិកម្មល្អ ប្រកបដោយគុណភាព និងមេត្រីភាពបរិស្ថាន។

ដំណាក់កាលមួយថ្មី ដែលផលិតកម្មកសិកម្មបន្តកើនឡើងឥតឈប់ឈរ ខណៈដែលទីផ្សារ និងការកែច្នៃនៅមានកម្រិត។ ឈរលើមូលដ្ឋានផលិតកម្មដ៏រឹងមាំនេះ កម្ពុជាមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការប្រែក្លាយជាតួអង្គដ៏សំខាន់នៅក្នុងទីផ្សារកសិកម្មពិភពលោក ជាពិសេស ការផ្គត់ផ្គង់ផលិតផលកែច្នៃហើយដើម្បីសម្រេច គោលដៅនេះ ទាមទារឱ្យមានប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីគ្រប់ជ្រុងជ្រោយនិងប្រទាក់ក្រឡាគ្នា,ការវិនិយោគក្នុងស្រុក ពីសំណាក់វិនិយោគិនជាតិ និងអន្តរជាតិ, ការពង្រឹងភាពជាដៃគូពាណិជ្ជកម្ម,ការផ្សារភ្ជាប់កសិករជាមួយទីផ្សារ, បច្ចេកវិទ្យា និងនវានុវត្តន៍, ហិរញ្ញវត្ថុ, ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងចំណេះដឹងជាដើម។

កម្ពុជាមានឧត្តមភាពប្រៀបធៀបជាច្រើនសម្រាប់ការវិនិយោគក្នុងវិស័យកសិ-ឧស្សាហកម្ម រួមមាន ទីតាំងភូមិសាស្ត្រល្អដែលអាចភ្ជាប់ទៅទីផ្សារតំបន់និងអន្តរជាតិ,លក្ខខណ្ឌក្សេត្របរិស្ថានសមស្របសម្រាប់ផលិត​កម្មកសិកម្ម, មូលដ្ឋានផលិតកម្មរឹងមាំ,កម្លាំងពលកម្មវ័យក្មេង,ការលើកទឹកចិត្តផ្នែកពន្ធ,ការសម្រួ​លពាណិជ្ជកម្ម និងការគាំទ្រផ្នែកហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធជាដើម ដែលបង្កើតបាននូវបរិយាកាសអំណោយផលសម្រាប់ការវិនិយោគ៕