បរទេស៖ យោងទៅតាមប្រភពព័ត៌មានពីរ៉យទ័រ ដែលបានដកស្រង់់សម្តីពីមូលនិធិរូបិយវត្ថុអន្តរជាតិ IMF បានព្រមានថា ការបែកបាក់នៃសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ បន្ទាប់ពីកំណើននៃសមាហរណកម្មសេដ្ឋកិច្ចជាអស់ជាច្រើនទសវត្សរ៍កន្លងមក នឹងអាចកាត់បន្ថយកំណើនសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកបានដល់ទៅ ៧ ភាគរយ ប៉ុន្តែការខាតបង់អាចឈានដល់ ៨-១២ ភាគរយនៅក្នុងប្រទេសមួយចំនួន។

IMF បានបន្ថែមផងដែរថា សូម្បីតែការបែកបាក់សេដ្ឋកិច្ចសកល ដែលត្រូវបានប៉ាន់ប្រមាណថាស្ថិតក្នុងកម្រិតគ្រប់គ្រងបាន ក៏អាចកាត់បន្ថយ ០,២ ភាគរយនៃផលិតផលសរុប GDP សកលផងដែរ ហើយត្រូវចាំបាច់មានវិធានការបន្ថែមទៀត ដើម្បីវាយតម្លៃដល់ស្ថានភាពប្រព័ន្ធរូបិយវត្ថុអន្តរជាតិ និងបណ្តាញសុវត្ថិភាពហិរញ្ញវត្ថុសកល (GFSN)។

បន្ទាប់ពីវិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុសកលលោកឆ្នាំ ២០០៨ និង ២០០៩ គេសម្គាល់ឃើញថា លំហូរទំនិញ និងមូលធនសកលបានធ្លាក់ចុះ ខណៈពេលដែលមានការកើនឡើងនៃការរឹតបន្តឹងពាណិជ្ជកម្មនៅក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំបន្តបន្ទាប់ទៀត។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ការរាតត្បាតនៃកូវីដ-១៩ និងជម្លោះរវាងរុស្ស៊ី-អ៊ុយក្រែនបានប៉ះពាល់ដល់ទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិជាខ្លាំង និងបង្កើនភាពមិនប្រក្រតីនៃសកលភាវូបនីយកម្ម។

យោងទៅតាមប្រភពដដែល បានលើកឡើងថា ការរង្គោះរង្គើរនៃទំនាក់ទំនងពាណិជ្ជកម្មអាចនឹងប៉ះពាល់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់ប្រទេសមានចំណូលទាប និងអ្នកប្រើប្រាស់នៅក្នុងសេដ្ឋកិច្ចជឿនលឿន។ ការដាក់កំហិតលើការធ្វើចំណាកស្រុកឆ្លងដែននឹងប៉ះពាល់សេដ្ឋកិច្ចប្រទេសជាម្ចាស់ផ្ទះ ដោយសារវាបានកាត់បន្ថយការផ្ទេរប្រាក់នៅក្នុងសេដ្ឋកិច្ចរបស់ពួកគេ។ ការធ្លាក់ចុះនៃកិច្ចសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិនឹងធ្វើឱ្យការផ្តល់ទំនិញសាធារណៈសំខាន់ៗជាសកលប្រឈមនឹងហានិភ័យ ខណៈដែលការធ្លាក់ចុះនៃលំហូរមូលធននឹងកាត់បន្ថយការវិនិយោគផ្ទាល់ពីបរទេស។

ការបែកបាក់សេដ្ឋកិច្ចកាន់តែខ្លាំង​នឹងបណ្តាលឱ្យមានការចំណាយកាន់តែច្រើនដូចគ្នា ខណៈការធ្លាក់ចុះនៃការវិនិយោគក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យាបានបង្កើតជាការខាតបង់យ៉ាងច្រើន ដោយសារការរឹតបន្តឹងពាណិជ្ជកម្ម។ លើសពីនេះ សេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកបានផ្លាស់ប្តូរទៅរកការវិនិយោគហិរញ្ញវត្ថុនៅតំបន់រៀងៗខ្លួន នោះវានឹងនាំឱ្យប្រព័ន្ធទូទាត់សកលដែលបែកខ្ញែកគ្នាផងដែរ ហើយសេដ្ឋកិច្ចទីផ្សារកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ និងប្រទេសដែលមានប្រាក់ចំណូលទាបប្រឈមនឹងហានិភ័យខ្ពស់ជាងគេ។ ការចុះខ្សោយនៃទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិខាងផ្នែកពាណិជ្ជកម្ម ក៏អាចនាំឱ្យមានការប្រែប្រួលម៉ាក្រូសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់ វិបត្តិកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ និងសម្ពាធកាន់តែខ្លាំងលើប្រទេសនីមួយៗ។ ការធ្លាក់ចុះនៃប្រទេសសេដ្ឋកិច្ចធំៗលើពិភពលោកធ្វើឱ្យពួកគេពិបាកក្នុងការជួយដល់ប្រទេសដែលមានវិបត្តិ ឬប្រទេសក្រីក្រ និងធ្វើឱ្យមានភាពស្មុគស្មាញដល់ការដោះស្រាយវិបត្តិបំណុល នាពេលអនាគតផងដែរ៕