ភ្នំពេញ ៖ ជាទូទៅ ធនាគារ និងគ្រឹះស្ថានមីក្រូហិរញ្ញវត្ថុនៅកម្ពុជាតែងតែងពិនិត្យ និងសិក្សាលក្ខខណ្ឌរបស់អតិថិជនច្បាស់លាស់ជាមុនសិន មុននឹងផ្តល់កម្ចី ឬឥណទាន ដើម្បីធានាបានថា ការផ្តល់កម្ចីត្រូវបានធ្វើឡើងជោគជ័យ និងមានប្រសិទ្ធភាព ដែលវាមានន័យថា ការផ្តល់កម្ចី ឬឥណទានពិតជាជួយជំរុញអាជីវកម្មរបស់អតិថិជនពង្រីកសមស្របទៅតាមផែនការរបស់គាត់។

លោក សុខ វឿន ប្រធានក្រុមប្រឹក្សាភិបាលសមាគមមីក្រូហិរញ្ញវត្ថុកម្ពុជា (CMA) បានថ្លែងថា ជាទូទៅតាមការសិក្សា និងមើលពីទិដ្ឋភាពទូទៅ អតិថិជនដែលទទួលបានឥណទានពីខាងមីក្រូហិរញ្ញវត្ថុផ្លូវការ ក៏ដូចជាធនាគារ ឃើញថា មានជីវភាពកាន់តែប្រសើរ។

ប្រធានក្រុមប្រឹក្សាភិបាលសមាគមមីក្រូហិរញ្ញវត្ថុកម្ពុជារូបនេះ បានបញ្ជាក់ថា ៖

“ប៉ុន្តែពាក្យមួយដែលថា ការទទួលបានឥណទានពីធនាគារ ឬគ្រឹះស្ថានមីក្រូហិរញ្ញវត្ថុ ដែលធ្វើឱ្យមានបន្ទុកធ្ងន់ធ្ងរនេះ គឺខ្ញុំគិតថា វាមិនត្រឹមត្រូវនោះទេ ព្រោះធនាគារ និងគ្រឹះស្ថានមីក្រូហិរញ្ញវត្ថុ ត្រូវវាយតម្លៃជាក់ច្បាស់ មុននឹងឱ្យអតិថិជនខ្ចី។ យើងមិនចេះតែឱ្យអតិថិជន ទៅតាមការចង់បានរបស់គាត់នោះទេ។ យើងមានការវិភាគគ្រប់ជ្រុងជ្រោយទៅលើចំណូល និងចំណាយ ប្រវត្តិសង លក្ខខណ្ឌតិកៈមួយចំនួនសំខាន់ៗផ្សេងទៀត និងអាជីវកម្ម បន្ទាប់មកយើងឱ្យខ្ចី។”

លោក សុខ វឿន បានថ្លែងបន្តថា  ពេលមានដែលសម្រេចយកឥណទានមកប្រើប្រាស់ យើងត្រូវមានផែនការអាជីវកម្មជាក់ច្បាស់ គឺថា យើងប្រើប្រាស់លើការពង្រីកអាជីវកម្ម ដើម្បីបង្កើនចំណូល។ ដូច្នេះវាមិនដែលខូចខាតនោះទេ។ អ្វីដែលយើងព្រួយបារម្ភគឺ យកឥណទានទៅ មិនបានប្រើប្រាស់ទៅតាមគោលដៅ ដែលគាត់បានរៀបរាប់ប្រាប់មន្ត្រីរបស់យើងថា យកទៅធ្វើអាជីវកម្ម តែមិនបានទៅធ្វើទេ តែយកទៅប្រើប្រាស់របស់របរដែលមិនបង្កើតចំណូល ឬរបស់បង្កើនចំណាយទៅវិញ។ 

លោកប​ន្តថា ឧទាហរណ៍ គាត់ប្រាប់ថា គាត់យកទៅប្រើប្រាស់លើការពង្រីកមុខរបររបស់គាត់ តាមរយៈទិញរបស់របរ ដើម្បីចូលថែមឱ្យមានឥវ៉ាន់លក់ច្រើន តែដល់ពេលជាក់ស្តែងគាត់មិនយកទៅអច្ចឹង ហើយដល់យើងតាមដានទៅ ឃើញថា គាត់យកទិញឡានទំនើបសម្រាប់គ្រួសារ និងហ៊ឺហា ក្រៅពីការពង្រីកអាជីវកម្ម វាធ្វើឱ្យមានការបង្កើនចំណាយ ដូចជាទៅដើរកម្សាន្ត និងចាក់សាំង។ នេះហើយគឺវាធ្វើឱ្យមានបញ្ហាកើតឡើង!។

ជាធម្មតា ស្ថាប័នធនាគារត្រូវសិក្សា និងវិភាគការអនុវត្តន៍ឥណទាន ដែលរួមមាន ចរិត្តលក្ខណៈ សមត្ថភាព សាច់ប្រាក់ ទ្រព្យបញ្ចាំ លក្ខខណ្ឌ និងការត្រួតពិនិត្យ ដែលភាគច្រើនត្រូវបានគេហៅថាការវិភាគតាមវិធានហ្វាយស៊ី (5 Cs) ។

ការវិភាគតាមវិធានហ្វាយស៊ី (5Cs) មានដូចខាងក្រាម៖ ១. ចរិតលក្ខណៈ(Character)៖ មន្ដ្រីឥណទាន ត្រូវតែមានការជឿជាក់ថា អតិថិជនត្រូវមានគោលដៅច្បាស់លាស់ ក្នុងការស្នើសុំឥណទាន ហើយមានគោលបំណងសងត្រឡប់មកវិញយ៉ាងពិតប្រាកដ។ ២. សមត្ថភាព(Capacity) ៖ មន្ដ្រីឥណទានត្រូវតែច្បាស់លាស់ថា អតិថិ ជននោះមានសិទ្ធិសុំខ្ចីឥណទាន ហើយក៏មានសិទ្ធិជាផ្លូវច្បាប់ក្នុងការ ចុះហត្ថលេខាលើកិច្ចព្រមព្រៀងឥណទាន។

៣. សាច់ប្រាក់(Cash)៖ តើអ្នកខ្ចីអាចមានលទ្ធភាព ដើម្បីបង្កើតសាច់ ប្រាក់បានដែររឺទេក្នុងការសងឥណទានមកវិញ? ជាទូទៅអតិថិជនដែលស្នើសុំឥណទាន មានប្រភពសាច់ប្រាក់តែបីប៉ុណ្ណោះដើម្បីសងនូវឥណទានរបស់ពួកគេគឺ៖ សាច់ប្រាក់ដែលទទួលបានពីចំណូល និងការលក់ សាច់ប្រាក់ដែលកើតចេញពីការលក់ទ្រព្យសកម្ម មូលធនដែលបានមកពីការបោះពុម្ភនូវមូលបត្របំណុល

តើអ្វីជាលំហូរសាច់ប្រាក់ ? វាជាធម្មតាកំណត់ដូចខាងក្រោមៈ លំហូរសាច់ប្រាក់ =ប្រាក់ចំណេញសុទ្ធ + ចំណាយមិនមែនសាច់ប្រាក់

៤.លក្ខខណ្ឌ (Condition)៖ មន្ដ្រីឥណទាន និង អ្នកវិភាគត្រូវដឹងអំពី និន្នាការថ្មីនៃឧស្សាហកម្មរបស់អ្នកខ្ចី និងការផ្លាស់ប្ដូរស្ថានភាព សេដ្ឋកិច្ច ដែលជៈឥទ្ធិពលលើឥណទាន។ វាគួរយកចិត្ដទុកដាក់ លើ ឯកសាលិខិតស្នាម ការធ្លាក់ចុះនៃចំណូលឬការលក់របស់អតិថិជន។

៥. ទ្រព្យបញ្ចាំ(Collateral)៖ ក្នុងការវាយតម្លៃទ្រព្យបញ្ចាំរបស់ឥណទាន មន្ដ្រីឥណទានត្រូវសួរថា តើអ្នកខ្ចីមានលទ្ធភាព ចំពោះមូលធន របស់ខ្លួនគ្រាប់គ្រាន់ដែរឬទេ ឬក៏មានទ្រព្យសម្បត្តិដែលមានគុណភាពល្អគ្រាប់គ្រាន់ដែររឺទេ?

មន្រ្តីឥណទានត្រូវវិភាគយ៉ាងល្អិតល្អន់លើបញ្ហា ៖ -អាយុ -ស្ថានភាពអាជីវកម្ម ឬបរិស្ថានផ្សេងៗទៀត និង-កម្រិតនៃមុខជំនាញរបស់អ្នកខ្ចី៕