ស្ទើរមិនគួរឱ្យជឿថា យុវជនជាកូនខ្មែរម្នាក់បានខិតខំកែច្នៃផលិតឥដ្ឋស៊ីម៉ង់ត៍ដោយខ្លួនឯង ហើយអាចរកទីផ្សារបានយ៉ាងទូលាយដោយមិនចាំបាច់ប្រឹងប្រជែងជាមួយសិប្បកម្មផលិតឥដ្ឋក្រហមដែលមានទីផ្សារស្រាប់នោះឡើយ ខណៈដែលបច្ចុប្បន្ននេះ មានអតិថិជនជាច្រើន ទាំងអ្នកសាងសង់សំណង់រាយតូចៗ ក៏ដូចជាអ្នកម៉ៅការសាងសង់សំណង់កម្រិតមធ្យម រហូតដល់ជំរុញដល់ការផលិតផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការស្ទើរមិនទាន់ទៀតផង។

យុវជន អន ធារត៍ ម្ចាស់សិប្បកម្មផលិតឥដ្ឋស៊ីម៉ង់ត៍មួយកន្លែងដែលមានយីហោ «រត៍ លក្ខណា» មានទីតាំងនៅក្នុងភូមិតាលឿ ឃុំឧត្តមសូរិយា ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ (ក្បែរផ្សារអង្គតាសោម) បានឱ្យដឹងថា សិប្បកម្មផលិតឥដ្ឋស៊ីម៉ង់ត៍ខាងលើនេះបានដំណើរការអស់រយៈពេល៤ឆ្នាំមកហើយ ហើយដោយសារការព្យាយាម ការប្រឹងប្រែងជំនះភាពលំបាកក្នុងការលក់ជាបន្តបន្ទាប់ ហើយជាលទ្ធផលរហូតមកទល់ពេលនេះមានអតិថិជនជាច្រើនដែលទទួលស្គាល់ និងគាំទ្រ ជាមួយនឹងការបញ្ជារទិញយកទៅប្រើច្រើនឡើងៗ រហូតផលិតស្ទើរមិនទាន់ ជាពិសេសនៅរដូវប្រាំងដែលមានតម្រូវការសាងសង់ច្រើន។

យុរជនរូបនេះបានឱ្យដឹងថា ៖

«កាលចេញលក់រយៈពេលមួយឆ្នាំដំបូង មិនមានអតិជនទិញប្រើសោះ រហូតព្យាយាមយកទៅដាក់ឱ្យដេប៉ូលក់ ទាក់ទងជាងឱ្យគាត់ជួយលក់មួយរយៈក្រោយមក ស្រាប់តែមានភ្ញៀវទាក់ទងមកទិញជាបន្តបន្ទប់ ដោយសារគេដឹងអំពីគុណភាព និងផលប្រយោជន៍នៃការប្រើប្រាស់ឥដ្ឋស៊ីម៉ង់ត៍នេះ»។

ម្ចាស់ប្បកម្មខាងលើបានឱ្យដឹងបន្ថែមទៀតថា ក្នុងមួយខែមានអតិថិជនកម្ម៉ង់ទិញ ចន្លោះ ២០,០០០ដុំទៅ៣០,០០០ដុំ ដែលក្នុងមួយដុំមានតម្លៃចន្លោះពី ៧០០រៀល ទៅដល់ ៩០០រៀល អាស្រ័យទៅលើការកម្ម៉ង់តិច ឬច្រើន ឬអាស្រ័យទៅលើការដឹកជញ្ចូនជូនអតិជិនតាមទីតាំងជិតឬឆ្ងាយ។ ឥដ្ឋស៊ីម៉ង់ត៍នេះក៍អាចសាងសង់ផ្ទះ សាងសង់ឃ្លាំង ឬធ្វើរបងបានដូចឥដ្ឋក្រហមធម្មតាផងដែរ។ កត្តាដែលអតិថិជនកម្ម៉ង់ប្រើកាន់តែច្រើនឡើងៗ ដោយសារការប្រើឥដ្ឋស៊ីម៉ង់ចំណេញជាងឥដ្ឋក្រហមច្រើន ដែលឥដ្ឋស៊ីម៉ង់មួយដុំ មានទំហុំស្មើឥដ្ឋក្រហម៤ដុំ ដូច្នេះជាងអាចរៀបជញ្ជាំងបានលឿន ចំណេញពេលវេលា ហើយការប្រើប្រាស់ស៊ីម៉ង់ត៍បូកជញ្ជាំងក៍ចំណេញច្រើនប្រមាណជា ៥០%ផងដែរ ធៀបនឹងឥដ្ឋក្រហម។​

តាមពិតទៅយុវជនខាងលើ មិនបានទៅរៀនជំនាញផលិតឥដ្ឋស៊ីម៉ង់ត៍ពីសាលាបច្ចេក​ទេសណាមួយឡើយ ដោយគ្រាន់តែធ្លាប់ធ្វើការឱ្យគេបានត្រឹម២ខែប៉ុណ្ណោះ។

ម្ចាស់សិប្បកម្មខាងលើបញ្ជាក់ថា ៖

«ពេលធ្វើការឱ្យគេបានពីរខែរួចក៏មកសាកល្បងធ្វើខ្លួនឯង។ ដំបូងឡើយធ្វើមិនបានល្អទេ ដោយសារការលាយល្បាយស៊ីម៉ង់ត៍មិនបានជាប់ល្អ ហើយយកមកធ្វើតេស្ត៍មើលហើយក៍មិនហ៊ានដើរលក់ដែរ តែដោយការព្យាយាមខិតខំមិនបោះបង់ ជាលទ្ធផលដែលទទួលបានគឺលាយល្បាយស៊ីម៉ង់ត៍មានភាពរឹងមាំ ហើយក៏យកទៅឱ្យជាងសាកប្រើឃើញថាល្អ ហើយចំណេញបានច្រើន ទាំងពេលវេលាសាងសង់ ទាំងថវិកា ក៏សម្រេចចិត្តលក់ចេញតាមដេប៉ូខ្លះ លក់នៅទីតាំងសិប្បកម្មខ្លះ ហើយក៏ចេះតែមានជាងសំណង់ និងអ្នកដែលមានតម្រូវការសាងសង់មកបញ្ជារទិញជាបន្តបន្ទាប់រហូតមកទល់សព្វថ្ងៃ»។  

ដោយឡែក សម្រាប់បច្ចេកទេសលាយល្បាយស៊ីម៉ង់ត៍ក៏មិនមានអ្វីស្មុគស្មាញនោះទេ ដោយគ្រាន់តែយកស៊ីម៉ង់ត៍លាយជាមួយថ្មផេះ (កំទេចថ្មតូចៗដែលមានលក់នៅការដ្ឋានកិនថ្ម) លាយប៉ាន់ស្មានឱ្យខាប់សមល្មមរួចយកទៅចាក់ចូលក្នុងពុម្ព ទុកឱ្យរឹង ហើយយកពុម្ពដែកចេញជាការស្រេច ដោយមិនមានប្រើដែកសរសៃនោះឡើយ។ រហូតមកទល់ពេលនេះ សិប្បកម្មខាងលើក៏បានផ្តល់ការងារដល់អ្នកភូមិចំនួន៥នាក់ផងដែរ ដែលអាចសម្រួលឱ្យពួកគាត់អាចរកចំណូលចូលគ្រួសារបានប្រចាំខែជាររឿយៗ។

ជាមួយនឹងភាពជោគជ័យនេះ យុវជន អន ធារត៍ មានបំណងស្វែងរកដៃគូសហការនៅតាមតំបន់ទីប្រជុំជននៃបណ្តាខេត្តនានាដែលមានសុក្តានុពល ដើម្បីពង្រីកអាជីវកម្ម សិប្បកម្មផលិតឥដ្ឋស៊ីម៉ង់ត៍មួយនេះឱ្យកាន់តែបានច្រើន និងផ្តល់ឱ្យអតិថិជនបានប្រើប្រាស់កាន់តែទូលាយថែមមួយកម្រិតទៀត៕ វិន ឈុនហ៊ាត