ភ្នំពេញ ៖ ប្រសិនបើយើងធ្វើដំណើរតាមដងផ្លូវ ហើយក្រឡេកភ្នែកទៅមើលឆ្វេង ឬស្ដាំដៃនោះ ច្បាស់ណាស់ថា នឹងឃើញមានរទេះរុញលក់ម្ហូបអាហារ បាយឆា លក់ឆា នំប៉័ងសាច់ ក៏ដូចជាប្រហិតចៀនជាដើម ដែលទាំងអស់នេះសុទ្ធតែជាអាជីវកម្មស្ថិតក្នុងវិស័យសេដ្ឋកិច្ចក្រៅប្រព័ន្ធ ប៉ុន្តែវាក៏ជាសរសៃរឈាមនៃសេដ្ឋកិច្ចសង្គមយ៉ាងសំខាន់ដែលអាចអនុញ្ញាតឱ្យអាជីវកររកចំណូលបានគួរសមសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពគ្រួសារ ជាពិសេសអាចផ្គត់ផ្គង់ដល់ការសិក្សារបស់កូនបានគ្រប់គ្រាន់។

លោក​ ម៉ម ណារិទ្ធ ជាអាជីវករលក់អាហារតាមរទេះរុញម្នាក់ក្នុងចំណោមអាជីវករដទៃទៀតនៅក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ ស្ថិតនៅតាមបណ្ដោយផ្លូវ ១៥៥ ទល់មុខផ្សារអង្គរ ម្ដុំផ្សារទួលទំពូងបានមានប្រសាសន៍ឱ្យដឹងថា លោកបានចាប់យកមុខលក់អាហារអាំងតាមរទេះនេះយូរឆ្នាំមកហើយ ដោយអាចរកបានគួរសម ដែលមួយយប់អាចលក់បានខ្ទង់ ៥០-៦០ម៉ឺនរៀល។

លោកបញ្ជាក់ថា

“អាហារដែលលោកលក់រួមមានដូចជា ងៀតគោ ត្រីប្រឡាក់ សាច់ក្រក ប្រហិត ស្លាបមាន់ គ្រឿងក្នុងមាន់ និងបន្លែ ដែលយើងដាក់អាំងភ្លាមៗសម្រាប់អ្នកមកទិញយកទៅធ្វើជាគ្រឿងក្លែមក៏បាន និងបរិភោគជាមួយបាយក៏បាន។”

សម្រាប់តម្លៃនៃមុខម្ហូបអាហារដែលអាជីវកររូបនេះលក់មានភាពខុសគ្នា អាស្រ័យតាមប្រភេទអាហារ ដូចជា ត្រីប្រឡាក់ធ្វើពីត្រីរស់ ត្រីប្រា និងត្រីកេសជាដើម មានតម្លៃចាប់ពី ៣០០០ពាន់រៀលឡើងទៅ។ ចំណែកងៀតគោ មានចាប់ពីតម្លៃ ៥០០០រៀល ហើយបន្លែអាំង ដូចជា ផ្សិត ពោតបារាំង មានតម្លៃ ១០០០រៀល។

ស្រដៀងគ្នានេះដែរ អ្នកស្រី ឈាង ស្រីប៉ុច ជាអាជីវករលក់បង្អែមតាមរទេះរុញចល័តនាពេលរាត្រីមួយរូបនៅម្ដុំបឹងកេងកង ខណ្ឌបឹងកេងកង រាជធានីភ្នំពេញ បានមានប្រសាសន៍ឱ្យដឹងដែរថា អ្នកស្រីបានប្រកបមុខរបរលក់បង្អែមតាមរទេះនេះច្រើនឆ្នាំមកហើយ ដែលមុខរបរនេះលក់តែពេលយប់ប៉ុណ្ណោះ ព្រោះការលក់ពេលយប់មិនសូវក្ដី ហើយមានម៉ូយច្រើនដែលបម្រើការងារនៅតាមហាងអាហារដ្ឋាន និងក្លិប ខណៈដែលចំណូលក៏ទទួលបានចន្លោះពី ១៥-២០ម៉ឺនរៀល។

ចំពោះមុខបង្អែមដែលមាននៅក្នុងរទេះរុញវិញ រួមមានដូចជាបង្អែមបបរសណ្ដែកខៀវ បបរពោត បបរត្នោត និងបង្អែមលតជាដើម ចំណែកប្រភេទភេសជ្ជៈវិញអ្នកស្រីមានលក់ទឹកសណ្ដែកស ទឹកសណ្ដែកខៀវ តែជ្រក់ក្រូចឆ្មារ និងមានលក់ណែមខ្លះៗ ដែលអ្នកស្រីទិញពីខេត្តបាត់ដំបងយកមកលក់បន្តផងដែរ។ ដោយឡែកចំពោះតម្លៃវិញ បង្អែមមួយចានលក់ត្រឹម ២០០០រៀល មានបន្ថែមខ្ទិះដូង ទឹកដោះគោ ដាក់ទឹកកកត្រជាក់ និងរសជាតិផ្អែមឈ្ងុយឆ្ងាញ់ជាប់មាត់តែម្ដង។ ​

អ្នកស្រីបន្តថា ជាធម្មតាអ្នកស្រីចេញលក់ចាប់ពីម៉ោង ៨ យប់ ដោយលក់រុញចេញពីម្ដុំបឹងកេងកង ៣ តាមផ្លូវ ៣៦០ ផ្លូវ៣១០​ រហូតដល់ម្ដុំវត្តលង្ការ ហើយត្រឡប់មកវិញតាមផ្លូវត្រសក់ផ្អែម ផ្លូវមុន្នីវង្ស បន្តទៅតាមផ្លូវ ៣៦០វិញ ដោយរុញលក់ជារឿយៗរហូតដល់អស់ទាល់តែម៉ោង ៥ព្រឹកទើបបានចូលផ្ទះសម្រាកវិញ។

ដោយឡែក អ្នកស្រី ឡាំ ចន្ថា ដែលជាអាជីវករលក់លត់ឆា បាយឆា នៅតាមបណ្តោយផ្លូវ OCIC ខណ្ឌជ្រោយចង្វារ រាជធានីភ្នំពេញក៏បានប្រាប់ឱ្យដឹងដែរថា អ្នកស្រីទើបតែបានចាប់យកមុខរបរមួយនេះប្រមាណ៥ឆ្នាំ បន្ទាប់ពីអ្នកស្រី និងគ្រួសារបានត្រឡប់ពីចំណាក់ស្រុកមកពីប្រទេសថៃវិញ។

អ្នកស្រីបានបន្តថា ចំពោះមុខរបរមួយនេះ អ្នកស្រីចេញលក់ចាប់ពីម៉ោង៤ល្ងាចរហូតដល់ម៉ោង៨យប់ ដោយមីឆាសាច់គោមួយចានមានតម្លៃ៣៥០០រៀល ហើយបើថែមពងទាមួយគ្រាប់តម្លៃ៥០០០រៀល។ ដោយឡែក សម្រាប់បាយឆាសាច់គោមួយចានតម្លៃ៥០០០រៀល ប៉ុន្តែបើថែមពងទាមួយគ្រាប់តម្លៃ៦០០០រៀល។

អ្នកស្រីបញ្ជាក់ឱ្យដឹងទៀតថា ការដាក់លក់នៅទីតាំងនេះ មិនមានអ្នកណាមកទាលុយថ្លៃទីតាំងនោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវជួយថែរក្សាអនាម័យឱ្យស្អាត ជៀសវាងបង្កសំរាម ហើយក្នុងមួយថ្ងៃអ្នកស្រីអាចលក់បានចន្លោះពី១៥ម៉ឺន ទៅ២០ម៉ឺនរៀល ឬលើសនេះអាស្រ័យតាមថ្ងៃមានមនុស្សតិច ឬច្រើន។

យ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកស្រី ឡាំ ចន្ថា បានអះអាងថា ត្បិតចំណូលទាំងនេះមិនច្រើន ឬអាចធ្វើជាអ្នកមានបាន ប៉ុន្តែយ៉ាងហោចណាស់អាចផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពគ្រួសារប្រចាំថ្ងៃបាន និងអាចផ្គត់ផ្គង់ការសិក្សារបស់កូនចំនួន២នាក់បាន ហើយអ្វីដែលសំខាន់បំផុតនោះ គឺអ្នកស្រីអាចរស់នៅជួបជុំក្រុមគ្រួសារបាន មិនចាំបាច់ចំណាក់ស្រុកធ្វើធ្វើការនៅស្រុកគេផ្សងព្រេងសំណាង ហើយបែកពីកូនទៀតនោះទេ៕ 

និយាយជារួមមក បើទោះបីការប្រកបអាជីវកម្មខ្នាតតូចទាំងនេះមានភាពនឿយហត់ក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែអាជីវករទាំងនេះសប្បាយចិត្តក្នុងការធ្វើជាប្រចាំ ព្រោះវាជាប្រភពចំណូលសម្រាប់គ្រួសារ ហើយណាមួយជាមុខរបរស្របច្បាប់ ប្រកបដោយភាពថ្លៃថ្នូរ និងអាចរកចំណូលបានច្រើនគួរសមផងដែរ៕