កំពង់ធំ ៖ ជាការចូលរួមចំណែកដោះស្រាយបញ្ហាផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុដល់ប្រជាកសិករ និងអាជីវករ ក្រុមការងារអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋាន និងទីផ្សារផលិតផលខ្មែរប្រចាំខេត្តកំពង់ធំ បានរៀបចំវេទិកាសាធារណៈស្តីពី «ដំណោះស្រាយហិរញ្ញវត្ថុក្នុងវិស័យកសិកម្ម សិប្បកម្ម និងពាណិជ្ជកម្ម» នាថ្ងៃចុងសប្ដាហ៍កន្លងទៅនេះ នៅសាលប្រជុំនៃសាលាខេត្តកំពង់ធំ។

ក្នុងវេទិកាដ៏មានប្រយោជន៍នេះ មិនត្រឹមតែមានការចូលរួមពីអភិបាលរងខេត្តកំពង់ធំ អនុប្រធានគណៈកម្មធិការខេត្តកំពង់ធំជំរុញចលនាភូមិមួយផលិតផលមួយប៉ុណ្ណោះទេ ក៏មាននូវវត្តមានដៃគូពាក់ព័ន្ធដើម្បីពិភាក្សា រួមមានដូចជាថ្នាក់ដឹកនាំតំណាងធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា ថ្នាក់ដឹកនាំតំណាងក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ អ្នកតំណាងមន្ទីរកសិកម្ម តំណាងធនាគារ (ARDB, SMEB, Sathapana Bank) សហគ្រិនខ្មែរ និងតំណាងសហគមន៍កសិកម្ម ម្ចាស់សហគ្រាសជាសមាជិកភូមិមួយផលិតផលមួយ សិប្បករ ពាណិជ្ជករ អាជីវករ ក្នុងខេត្តកំពង់ធំ សរុប ១៥៤រូប។

តាមរយៈវេទិកានេះផងដែរ គ្រប់ភាគីបានចូលរួម និងជជែកជាក្រុមដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈម ដែលផ្ដោតលើហិរញ្ញប្បទាន (Loan) និងលទ្ធភាពទទួលបានហិរញ្ញវត្ថុ (Access to Finance) ដោយផ្ដោតទៅលើ ៥ចំណុចសំខាន់ៗគឺ ឥណទានមានរយៈពេលកំណត់ Term Loan (TL) ឥណទានវិបារូបរ៍ (Overdraft  ឬ OD) ការផ្តល់ប្រាក់កម្ចីឡើងវិញ (Loan Refinance) ការប្ដូរលក្ខខណ្ឌឥណទាន(Restructuring Loan) និងថវិការជំនួយឥតសំណង(សហគ្រិនខ្មែរ KE)។

ទន្ទឹមនឹងនេះ ឯកឧត្តមបណ្ឌិត សួង ណយ អនុប្រធានគណៈកម្មាធិការជាតិជំរុញចលនាភូមិមួយផលិតផលមួយនៃទីស្ដីការគណៈរដ្ឋមន្ដ្រី បានថ្លែងពីយុទ្ធសាស្ត្ររបស់លោក និងក្រុមការងារអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋាន និងទីផ្សារផលិតផលខ្មែរខេត្តកំពង់ធំ៖

១- បង្កើតផ្សារកសិករ ផ្សារចុងសប្តាហ៍ ផ្សាររាត្រី បណ្ដុំអ្នកផលិត សួនកសិ-ឧស្សាហកម្ម និងកសិទេសចរណ៍

២- បង្កើតផលិតផលមានសក្ដានុពល ទាំងវត្ថុធាតុដើម ទាំងការអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្ស និងផលិតផល

៣-ត្រូវចេះស្វែងរកប្រភពថវិការ តាមរយៈស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុ ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ និងពង្រីកអាជីវកម្ម

៤-ការរកថវិការ អាចខ្ចីពីប្រភពណាមួយ ចូលហ៊ុនគ្នាជាមួយដៃគូ ឬត្រូវស្នើរសុំ

៥- ក្នុងករណីខ្ចីគេ ឬចូលហ៊ុន ត្រូវមានផែនការដើម្បីសងគេវិញ

៦- ដើម្បីសងគេវិញបាន ត្រូវខំរកប្រាក់ចំណេញតាមរយៈការបង្កើនការផលិត កាត់បន្ថយចំណាយ និងត្រូវចេះកែច្នៃទាំងការវេចខ្ចប់ និងរកទីផ្សារបន្ថែម

៧- ដើម្បីពង្រីកទីផ្សារ ត្រូវផ្ដល់ជូននូវសេវាកម្មល្អ ផលិតផលមានសោភ័ណភាព សុវត្ថិភាព និរន្តរភាព សក្ដានុពល និងតម្លៃសមរម្យ

៨-ដើម្បីទទួលបានចំណុចទី៦ និងទី៧ ត្រួវរួមគ្នាជាសហគមន៍ សហគ្រាស ក្រុមហ៊ុន ឬបណ្ដុំផលិតទើបអាចអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្សតាមជំនាញ ដែលមានស្រាប់នៅនឹងកន្លែង។

ជាចុងក្រោយ អាជ្ញាធរក្នុងតំបន់ក៏មានសំណូមពរមួយចំនួនទាក់ទងនឹងការស្នើរសុំឱ្យមានវេទិកាដើម្បីដោះស្រាយវិបត្តហិរញ្ញវត្ថុតាមមូលដ្ឋានរបស់ខ្លួនបន្ថែមទៀត ធ្វើយ៉ាងណាឱ្យកសិករ ពាណិជ្ជករមានចំណេះដឹងកាន់តែច្រើនអំពីលក្ខខណ្ឌ ក៏ដូចជាការស្នើរកម្ចីផ្សេងៗ និងចង់ឱ្យមានជនបង្គោលដែលអាចចែករំលែកនូវបទពិសោធដែលធ្លាប់ទទួលថវិការបានពី សហគ្រិនខ្មែរ ឬធនាគារ SME, ARDB, Sathapana ដើម្បីជួយសម្រួលដល់អ្នកដែលមានបំណងចង់ទទួលបានហិរញ្ញប្រទាន ឬជំនួយទាំងនេះផងដែរ៕