ភ្នំពេញ៖ ហ៊ីប៉ូតែក គឺជាសិទ្ធិប្រាតិភោគប្រត្យក្ស ដែលម្ចាស់បំណុលមិនផ្ទេរការកាន់កាប់អចលនវត្ថុដែលកូនបំណុល ឬតតិយជនបានដាក់ធានាកាតព្វកិច្ចដោយទុកឱ្យអ្នកបង្កើត ធ្វើការប្រើប្រាស់ និងអាស្រ័យផល ហើយអាចទទួលការបានសងដោយមានអាទិភាព ពីតម្លៃនៃការប្តូរអចលនវត្ថុនោះ ជាប្រាក់ក្នុងករណីដែលពុំមានការសងកាតព្វកិច្ច ។
ក្នុងន័យនេះ ហ៊ីប៉ូតែក គឺជារបបគតិយុត្តមួយដែលបង្កើតឡើងដើម្បីការពារនូវផលប្រយោជន៍របស់ម្ចាស់បំណុល ។ ហើយម្ចាស់បំណុលដែលមានសិទ្ធិ ហ៊ីប៉ូតែក ដើម្បីធានានូវបំណុលរបស់ខ្លួន មានអាទិភាពជាងម្ចាស់បំណុលផ្សេងទៀតដែលគ្មានសិទ្ធិហ៊ីប៉ូតែកទេ។ ដូច្នេះ សារសំខាន់នៃការដាក់ ហ៊ីប៉ូតែក គឺ កូនបំណុលមិនបាច់ផ្ទេរនូវការកាន់កាប់ទ្រព្យដែលជាកម្មវត្ថុនៃហ៊ីប៉តែកនោះ ទៅឱ្យម្ចាស់បំណុលឡើយ ។ តាមរយៈការដាក់ ហ៊ីប៉ូតែក កូនបំណុលនូវតែអាចបន្តការរស់នៅ ឬ ធ្វើអាជីវកម្មនៅលើអចលនវត្ថុនោះ បានជាធម្មតា។ មួយទៀត កូនបំណុលនូវតែអាចបង្កើតហ៊ីប៉ូតែកច្រើនលើទ្រព្យតែមួយនោះបាន ជាមួយនឹងម្ចាស់ច្រើនគ្នាផ្សេងទៀតបាន ដែលលំដាប់នៃការសងបំណុលអាស្រ័យលើពេលវានៃការចុះបញ្ជីសុរិយោដីនៃហ៊ីប៉ូតែកនោះ។
ប៉ូតែក ខុសគ្នាពីការបញ្ចាំ និងប្រាតិភោគដោយអនុប្បទានដែលមានចែងក្នុងរដ្ឋប្បវេណី ដែលតម្រូវឱ្យកូនបំណុលត្រូវតែផ្ទេរនូវការកាន់កាប់វត្ថុទៅឲ្យម្ចាស់បំណុល និងខុសប្លែកពីការធានាដោយវត្ថុ (ច្បាប់ភូមិបាល 2001) ដែលកូនបំណុលត្រូវតែផ្ទេរនូវប័ណ្ណកាន់កាប់វត្ថុទៅឱ្យម្ចាស់បំណុល ។ កម្មវត្ថុដែលអាចអនុវត្តន៍ ហ៊ីប៉ូតែក តែចំពោះអចលនវត្ថុ ជាប្រភេទប័ណ្ណកម្មសិទ្ធិមានចុះបញ្ជីនៅមន្ទីរសុរិយោដី សិទ្ធិជួលអចិន្រ្តៃយ៍ (រយៈពេលវែងចាប់ពី ១៥ ឆ្នាំឡើង) ផលុបភោគ (សិទ្ធិប្រើប្រាស់ ឬអាស្រ័យផលកើតលើទ្រព្យកម្មសិទ្ធិអ្នកដទៃ)។ នៅក្នុងក្រមស៊ីវិលគេហៅថាហ៊ីប៉ូតែក ចំណែកច្បាប់ភូមិបាលឆ្នាំ 2001 បានហៅថា ហ៊ីប៉ូតែក។

ហ៊ីប៉ូតែក ជារបបគតិយុត្តិមួយ ដែលបង្កើតដើម្បីការពានូវផលប្រយោជន៍របស់ម្ចាស់បំណុល ហើយម្ចាស់បំណុលដែលមានសិទ្ធិហ៊ីប៉ូតែកដើម្បីធានានូវបំណុលរបស់ខ្លួន មានអតិភាពជាងម្ចាស់បំណុលផ្សេងទៀតដែលគ្មានសិទ្ធិហ៊ីប៉ូតែក។ យោងមាត្រា 851 នៃក្រមរដ្ឋប្បវេណី អចលនវត្ថុមួយ អាចបង្កើតហ៊ីប៉ូតែកដើម្បីបានធានាសិទ្ធិលើបំណុលច្រើនគ្នាបាន ហើយលំដាប់នៃហ៊ីប៉ូតែកនោះត្រូវអនុឡោមតាមពេលវេលា ។
ហ៊ីប៉ូតែក ឬអ៊ីប៉ូតែកមានពីរប្រភេទទៀត ក្នុងនោះមាន ហ៊ីប៉ូតែក ឬអីប៉ូតែកធម្មតា ដែលជាការធានាកាតព្វកិច្ចមានកំណត់អាស្រ័យលើទំហំបំណុលកូនបំណុលទទួល។ ប្រភេទនេះ កូនបំណុលមិនបានប្រគល់អចលនវត្ថុនោះឱ្យទៅម្ចាស់បំណុលគ្រប់គ្រងដោយផ្ទាល់ទេ ដោយម្ចាស់បំណុលគ្រប់គ្រងតែប្លង់កម្មសិទ្ធិប៉ុណ្ណោះ។
ចំណែកហ៊ីប៉ូតែក ឬអ៊ីប៉ូតែកដើម្បីធានាបំណុលអណ្តែត ជាការធានាកាតព្វកិច្ចមិនកំណត់ ។ វាអាចកើតមានឡើងរវាងម្ចាស់បំណុល និងកូនបំណុល ដោយសារការជួញដូរជានិរន្តរ៍ដែលមានជាប្រភេទកំណត់ ក្នុងកម្រិតនៃចំនួនអតិបរមាបាន ។

យោងមាត្រា 867 នៃក្រមស៊ីវិល ចំពោះទំហំនៃសិទ្ធិលើបំណុលមិនកំណត់ ដែលត្រូវបានធានាដោយហ៊ីប៉ូតែកដើម្បីធានាបំណុលអណ្តែត ត្រូវកំណត់នៅក្នុងកិច្ចសន្យាបង្កើតហ៊ីប៉ូតែកដើម្បីធានាបំណុលអណ្តែត។
យោងមាត្រា 853 នៃក្រមស៊ីវិល ករណីកូនបំណុលមិនអនុវត្តន៍កាតព្វកិច្ចរបស់ខ្លួន ម្ចាស់បំណុលអាចដាក់ពាក្យទៅតុលាការសុំឱ្យលក់ដោយបង្ខំនូវអចលនវត្ថុដែលបានដាក់ហ៊ីប៉ូតែកនោះ ៕




វិថីហិរញ្ញវត្ថុ
























Account
Security
Favourite Content