បរទេស ៖ ស្ថិតនៅក្នុងចំណោមបណ្តាទីក្រុងកំពូលៗរបស់ពិភពលោកដែលមានភាពរីកចម្រើនលើសលប់លើគ្រប់វិស័យ បូករួមទាំងសុវត្ថិភាព និងការគោរពច្បាប់ផងដែរ ប៉ុន្តែសម្រាប់ទីក្រុងឡុង ដែលជារដ្ឋធានីរបស់ប្រទេសអង់គ្លេសត្រូវបានគេបង្ហាញមុខមាត់ពិតពាក់ព័ន្ធទៅនឹងករណីរំលោភបំពានផ្លូវភេទលើស្ត្រី និងកុមារដែលបច្ចុប្បន្នកំពុងមានស្ថានភាពអាក្រក់បំផុតមិនគួរឲ្យជឿធៀបទៅនឹងតំបន់ផ្សេងទៀតក្នុងប្រទេស ឬសូម្បីប្រទេសផ្សេងទៀតលើពិភពលោក។

ផ្អែកតាមទិន្នន័យជាផ្លូវការដែលត្រូវបានរាយការណ៍ដោយអង្គភាពប៉ូលីសកាលពីថ្ងៃសុក្រសប្តាហ៍មុននេះបានបង្ហាញថា កាលពីឆ្នាំ២០២៣ នៅក្នុងក្រុងមួយនេះកើតមានករណីរំលោភបំពានផ្លុវភេទស្ទើររាល់ម៉ោង ដែលគិតជាមធ្យមស្មើនឹង ២៤ដងក្នុងមួយថ្ងៃ ឬត្រូវជា ៨ ៨០០ករណីសរុបពេញមួយឆ្នាំ។

ទោះជាយ៉ាងណាក្តី បើគេក្រឡេកទៅមើលតួលេខដែលត្រូវបានស្រាវជ្រាវដោយក្រុមការងារទូរទស្សន៍ BBC វិញបានបង្ហាញថា តួលេខនៃការរំលោភបំពានផ្លូវភេទជាក់ស្តែងអាចមានចំនួនអាក្រក់ខ្លាំងជាងការបង្ហាញខាងលើនេះទៀត ឬប្រហែល ១១ ០០០ករណីផ្សេងទៀតដែលមិនត្រូវបានរាប់បញ្ចូលនោះទេកាលពីក្នុងឆ្នាំ២០២៣។ មានន័យថា ករណីរំលោភផ្លូវភេទអាចមានទៅដល៉ជាង ២០ ០០០នាក់កាលពីឆ្នាំកន្លងទៅ ដែលស្ថិតនៅក្នុងអត្រាកើនឡើងជាង ១៤ភាគរយធៀបទៅនឹងតួលេខសរុបកាលពីរយៈពេល៥ឆ្នាំចុងក្រោយ ឬស្មើនឹងមួយករណីជារៀងរាល់ពេល ២៦,៥នាទីជាមធ្យម។

របាយការណ៍ស្រាវជ្រាវថ្មីនេះក៏បានរកឃើញដែរថា ករណីស្ត្រីដែលត្រូវបានរំលោភបំពានមានតែមួយករណីប៉ុណ្ណោះក្នុងចំណោម៦ករណីដែលពួកគេហ៊ានរាយការណ៍ ហើយករណីបុរសមានតែ១ករណីប៉ុណ្ណោះក្នុងចំណោម៥ករណីដែលបានរាយការណ៍ជូនសមត្ថកិច្ច ហើយក្នុងនោះមានករណីរំលោភបំពានទៅលើកុមារ និងអនិតិជនសរុបដល់ទៅជាង ៤ ៣០០ករណីផងដែរក្នុងចំណោមករណីទាំងអស់។

មជ្ឈមណ្ឌលទទួលបន្ទុកិច្ចការងារបញ្ហារំលោភផ្លូវភេទដែលមានមូលដ្ឋាននៅក្នុងទីក្រុងឡុងបានបង្ហាញនូវការព្រួយបារម្ភថា តួលេខពិតអាចមានចំនួនច្រើនជាងតួលេខផ្លូវការ ហើយជឿជាក់ថាប្រសិទ្ធភាពនៃកិច្ចការងារគាំពារការពារជូនជនរងគ្រោះនៅពុំទាន់ល្អប្រសើរនៅឡើយ។

ថ្លែងប្រាប់ទៅកាន់ក្រុមអ្នកព៍ត៌មានរបស់ទូរទស្សន៍ BBC មជ្ឈមណ្ឌលនេះបានហៅរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវរកឃើញថ្មីនេះជារឿងគួរឲ្យរន្ធត់បំផុត ហើយទីក្រុងឡុង ចាំបាច់ត្រូវតែធ្វើការកែប្រែចំពោះចំណាត់ការថ្មីៗនាពេលខាងមុខ។

គួរឲ្យដឹងដែរថា ក្រៅតែពីបញ្ហាចំណាត់ការលើកិច្ចការពារករណីរំលោភផ្លូវភេទគ្មានប្រសិទ្ធភាពហើយនោះ ការិយាល័យទទួលបន្ទុកកិច្ចការងារឧក្រិដ្ឋកម្មរបស់អង់គ្លេស Home Office ​ក៏បានទទួលស្គាល់ដែរថា ដំណើរការនៃការកាត់ទោសលើបទល្មើសរំលោភផ្លូវភេទក៏មានភាពយឺតយ៉ាវគួរឲ្យបារម្ភផងដែរ។ គិតជាមធ្យម ករណីដាក់ទោសនឹងចំណាយពេលដល់ទៅ ៤២៣ថ្ងៃទើបអាចសម្រេចបាននូវសាលក្រម ខណៈដែលករណីអំពើហិង្សាប្រើពេលជាមធ្យមត្រឹមតែ៥៥ថ្ងៃ ហើយករណីដាក់ទោសចោរកម្មគ្រប់ប្រភេទមានត្រឹមតែ២៨ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ៕