បរទេស ៖ យោងទៅតាមប្រភពពី Weforum បានរាយការណ៍ថា កង្វះ​ទឹក​គឺជា​បញ្ហា​ដ៏​សំខាន់​មួយ​ដោយសារមានតែ ១ ភាគរយនៃទឹកលើផ្ទៃផែនដីប៉ុណ្ណោះដែលអាចទទួលទានបាន​។ កង្វះអនាម័យទឹកស្អាតមានផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមានដល់សុខភាពមនុស្ស និងប៉ះពាល់ដល់សមភាពយេនឌ័រ ជាពិសេសស្រ្តី និងកុមារី ដែលរស់នៅតំបន់ដាច់ស្រយាលមានភាពពិបាកក្នុងការទាញយកទឹកមកប្រើប្រាស់។

ការបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុកំពុងធ្វើឱ្យវិបត្តិទឹកស្អាតកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរនៅស្ទើរគ្រប់ទីកន្លែង ជាមួយនឹងការកើនឡើងនៃទឹកជំនន់ធ្វើឱ្យកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីកែលម្អអនាម័យទឹកស្តង់ដារ WASH កាន់តែពិបាក។ បញ្ហាទាំងនេះក៏ធ្វើឱ្យខូចផ្លូវពាណិជ្ជកម្មសំខាន់ៗ កំណើនសេដ្ឋកិច្ចយឺត និងរារាំងការផ្គត់ផ្គង់ទៅកាន់តំបន់ដែលខ្វះខាតទឹកខ្លាំង។ វាពិតជា​មាន​សារៈសំខាន់​ណាស់​ក្នុងការ​ធានា​សន្តិសុខ​ទឹក មិនមែន​គ្រាន់តែ​ការពារ​ផ្លូវទឹក​ដែល​ដើរតួ​ជា​ផ្លូវ​ដឹកជញ្ជូន​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ការពារ​ជីវិត​សហគមន៍ទាំងមូល​ ដោយសារទឹក និងសន្តិសុខជាតិមានទំនាក់ទំនងគ្នា។ នេះជាបញ្ហា ៣យ៉ាងដែលជះឥទ្ធិពលដល់បញ្ហាទឹក ៖

បញ្ហាកង្វះអាហារ គឺជាការខ្វះខាតស្បៀងអាហារដែលមានចំណែកក្នុងវិបត្តិទឹក។ ទឹកជំនន់រយៈពេលបីឆ្នាំចុងក្រោយនេះបានធ្វើឱ្យផ្ទៃដីកសិកម្មដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់នៅប្រទេសស៊ូដង់ភាគខាងត្បូងមិនអាចប្រើប្រាស់បាន ដែលធ្វើឱ្យប្រទេសនេះប្រឈមមុខនឹងអសន្តិសុខស្បៀងខ្ពស់បំផុតចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០១១ មកម្ល៉េះ។ ទឹកជំនន់ដែលមិនមានអនាម័យនេះក៏ជ្រៀតចូលធនធានទឹកសាប និងមានផលប៉ះពាល់ដល់សុខភាពយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរផងដែរ។ មួយវិញទៀត ប្រទេសស៊ូដង់ខាងត្បូងមិនត្រឹមតែជាប្រទេសតែមួយគត់ដែលរងផលប៉ះពាល់ដោយកង្វះស្បៀងអាហារនោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាប្រទេសមួយដែលក្រីក្របំផុតរបស់ពិភពលោកផងដែរ។ ប្រទេសក្រីក្រទាំងនេះត្រូវការការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចប្រកបដោយសមធម៌ ដើម្បីធានាអនាគត និងសុខភាពប្រជាជន។ ប្រសិនបើពិភពលោករួបរួមគ្នាក្នុងការបែងចែកសេដ្ឋកិច្ចដោយយុត្តិធម៌ក្នុងការជួយដល់ប្រទេសទាំងនេះ ដោយពួកគេត្រូវធ្វើការរួមគ្នាដើម្បីប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ និងយកចិត្តទុកដាក់លើបញ្ហាគ្រប់គ្រងទឹករបស់ពិភពលោក។

បញ្ហាការធ្វើចំណាកស្រុក ដោយសារសន្តិសុខទឹកគំរាមកំហែងដល់អាយុជីវិតមនុស្ស និងបានជះឥទ្ធិពលទៅលើភូមិសាស្ត្រដែលពួកគេរស់នៅ។ នៅពេលដែលមនុស្សរត់គេចពីទឹកជំនន់ និងគ្រោះរាំងស្ងួត ពួកគេច្រើនតែគ្មានជម្រើសក្រៅពីការឆ្លងព្រំដែនទៅកាន់ទីកន្លែងថ្មីដែលមានសុវត្ថិភាពជាង ដែលបញ្ហានេះធ្វើឱ្យមានអស្ថិរភាពក្នុងតំបន់ និងអតុល្យភាពនៃធនធានសំខាន់ៗ។

របាយការណ៍ Groundswell របស់ធនាគារពិភពលោកបានព្យាករណ៍ថា គ្រោះមហន្តរាយដែលបង្កពីបញ្ហាប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ដូចជាទឹកជំនន់ និងគ្រោះរាំងស្ងួតអាចបណ្តាលឱ្យមនុស្សរហូតដល់ ២១៦ លាននាក់ផ្លាស់ទីលំនៅចេញពីប្រទេសរបស់ពួកគេនៅត្រឹមឆ្នាំ២០៥០។ ជាកស្តែង ទឹកជំនន់របស់ប្រទេសប៉ាគីស្ថាននៅឆ្នាំនេះ បានបង្ហាញឲ្យឃើញពីបញ្ហានេះ ដោយសារមនុស្សរាប់លាននាក់បានរត់ចេញទៅតំបន់ជិតខាងង។ ព្រឹត្តិការណ៍​ដែលរង​​ឥទ្ធិពលពី​អាកាសធាតុ​បែប​នេះ​នឹង​បន្ត​កើត​ឡើង​ទៀត​ហើយ ​ប្រសិន​បើបិភពលោក​មិនភាពយឺតយ៉ាវក្នុងការរក​យុទ្ធសាស្ត្រ​ដើម្បី​ឆ្លើយ​តប​ទៅនឹងបញ្ហានេះ។ បញ្ហាតានតឹងនៅលើឆាកអន្តរជាតិ ពីព្រោះការផ្លាស់ទីលំនៅទៅប្រទេសផ្សេងៗអាចបង្កើនភាពតានតឹងលើឆាកអន្តរជាតិ ចំពេលមានភាពតានតឹងផ្នែកភូមិសាស្ត្រនយោបាយដែលកំពុងកើនឡើងក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន នោះគឺសេដ្ឋកិច្ចជាតិអាចរងសម្ពាធបន្ថែមទៀត។ បញ្ហាខ្វះខាតទឹកបានបង្ខំមនុស្សឱ្យស្វែងរកធនធាននៅកន្លែងផ្សេងៗ ដែលធ្វើឲ្យប្រទេសដែលពួកគេធ្វើចំណាកស្រុកមានប្រតិកម្មចំពោះលំហូរជនចំណាកស្រុកកើនឡើង។ ពួកគេមិនសប្បាយចិត្តនឹងការបាត់បង់ធនធានក្នុងស្រុកដោយសារកំណើននៃជនចំណាកស្រុក។ មិនត្រឹមតេប៉ុណ្ណោះ មានប្រទេសដែលខ្វះខាតទឹកមួយចំនួនមានជម្លោះលើបញ្ហាទឹក ហើយក៏ជាតំបន់ដែលប្រឈមនឹងបញ្ហាអាកាសធាតុខ្លាំងផងដែរ។ ដូច្នោះហើយ ពិភពលោកគួររួមគ្នាធ្វើសកម្មភាព និង​រកយុទ្ធសាស្ត្រានានា ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាទាំងនេះ មុនពេលដែលស្ថានភាពកាន់តែអាក្រក់ទៅៗ៕