មហាអំណាចអាមេរិក និងចិន ក្នុងនាមជាអ្នកនាំមុខគេទាំងសេដ្ឋកិច្ច និងយោធា ដាច់ខាតមិនមែនកើតឡើងដោយចៃដន្យនោះទេ ពោលគឺបានមកពីកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងប្រកួតប្រជែងនឹងខ្លួនឯងផង និងការប្រកួតក្នុងទីផ្សារផង។

សហរដ្ឋអាមេរិកដែលមាន GDP ប្រមាណជា ២៥៤​ ៦០០ពាន់លានដុល្លារ ហើយចិនមាន GDP ប្រមានជា ១២១ ០២០ពាន់លានដុល្លារត្រូវបានគេទទួលស្គាល់ថា គឺជាប្រទេសដែលមានសេដ្ឋកិច្ចធំជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោក ទាំងវិធីសាស្រ្តគណនាតាមបែប Nominal និង PPP  ខណៈដែលអាមេរិកស្ថិតនៅលំដាប់កំពូលក្នុងបញ្ជីសម្រាប់ការគណនាបែប Nominal  ចំណែកចិនស្ថិតនៅលំដាប់កំពូលតាមបែប PPP ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០១៧មកម្ល៉េះ។

មានកត្តាជាច្រើនណាស់ដែលជំរុញឲ្យសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសទាំងពីរមកដល់ចំណុចកំពូលនេះ ដែលក្នុងនោះកត្តាមនុស្ស ឬពលរដ្ឋរបស់ពួកគេរៀងខ្លួនគឺមានឥទ្ធិពលដ៏ធំបំផុតមួយ។ ពលរដ្ឋដែលប្រកបដោយចំណេះដឹងមានទំលាប់ធ្វើការងារខ្លាំង មានសមត្ថភាពដឹកនាំអាជីវកម្មធំៗព្រមទាំងរបៀបរស់នៅដ៏ល្អប្រសើរ គឺជាធាតុដ៏សំខាន់នៅក្នុងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់រដ្ឋាភិបាលនៃប្រទេសទាំងពីរ។

ពលរដ្ឋដែលមានជីវិតរស់នៅប្រកបដោយភាពថ្លៃថ្នូ និងមានទំលាប់ល្អក្នុងសង្គម គឺជាភាពចាំបាច់បំផុតក្នុងការទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីការប្រកួតប្រជែងសេដ្ឋកិច្ចនៅក្នុងពិភពលោក។ ការធ្វើឲ្យប្រសើរឡើងនៃប្រព័ន្ធអប់រំ សុខភាព និងការបង្កើនទំលាប់នៃការអត់ឱនឱ្យគ្នា ការបង្កើតឱកាសដើម្បីធ្វើការជាសហគមន៍ នឹងធ្វើឲ្យវប្បធម៌ក្នុងសង្គមប្រកបដោយគុណភាពជីវិតព្រមទាំងអាចបង្កើនបាននូវសុខុមាលភាពទូទៅសម្រាប់ទាំងបុគ្គល និងសហគមន៍ទាំងមូលផងដែរ។

វប្បធម៌ជនជាតិអាមេរិក និងវប្បធម៌នៃជនជាតិចិនត្រូវបានគេយកមកប្រៀបធៀបលើចំណុចមួយចំនួន ដូចជាការប្រកបការងារ, ការប្រកបអាជីវកម្ម, ការប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នា ក៏ដូចជាពេលនៅជាមួយនឹងក្រុមគ្រួសារផងដែរ។

សម្រាប់ការងាររស់នៅក្នុងសង្គម ជនជាតិចិននិយមប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នាជាក្រុម ខណៈដែលជនជាតិអាមេរិកចូលចិត្តប្រើប្រាស់ពេលវេលា និងជីវិតដោយខ្លួនឯងដែលមានសេរីភាព ហើយវាបានធ្វើឲ្យមានការជះឥទ្ធិពលទៅលើការបំពេញការងារផងដែរ ពីព្រោះថាជនជាតិចិននឹងគិតគូរដល់ក្រុមការងារទាំងមូលជាជាងការគិតគូរសម្រាប់តែលទ្ធផលផ្ទាល់ខ្លួន នេះបើយោងតាមការប្រៀបធៀបនៅក្នុងគេហទំព័រ Country Navigator ។

ជនជាតិចិនតែងគោរព និងឲ្យតម្លៃមនុស្សដែលមានឋានៈខ្ពស់ជាងខ្លួន ទាំងកន្លែងការងារ និងនៅក្នុងក្រុមគ្រួសារ។ ពលរដ្ឋចិនមួយចំនួននិយមការរស់នៅក្នុងដំបូលផ្ទះតែមួយជាមួយនឹងជីដូនជីតា និងបងប្អូនសាច់ញាតិ ខុសពីពលរដ្ឋអាមេរិកដែលចូលចិត្តរស់នៅដាច់ដោយឡែកពីគ្នា។ ពលរដ្ឋអាមេរិកឲ្យតម្លៃទៅលើការបញ្ចេញមតិ ជាពិសេសព័ត៌មានទាំងឡាយណាដែលពាក់ព័ន្ធទៅនឹងសិទ្ធិរបស់ពួកគេសូម្បីតែការប្រើប្រាស់វត្ថុ ឬប្រើប្រាស់បណ្តាញទំនាក់ទំនង ឬសូម្បីតែឧបករណ៍ស្មាតវ៉ៃផង។

សម្រាប់ក្នុងវិស័យការងារ និងការប្រកបអាជីវកម្មវិញជនជាតិទាំងពីរនេះគឺមានទំនោរផ្ទុយគ្នាស្ទើរតែទាំងស្រុង ដោយជនជាតិអាមេរិកចូលចិត្តគិតអ្វីភ្លាមធ្វើភ្លាមមិនរង់ចាំ តែចាំបាច់ត្រូវតែលឿន និងមានប្រសិទ្ធភាព ប៉ុន្តែខុសពីជនជាតិចិន ដែលនិយមលើការប្រាស្រ័យគ្នាជាមុន ប្រើប្រាស់ពេលវេលាឲ្យបានយូរដើម្បីស្គាល់ចិត្តគ្នាជាមុន មុននឹងធ្វើការសម្រេចចិត្តនានា ជាពិសេសទៅលើការចាប់ដៃគូគ្នារកស៊ីជាមួយគ្នា និងធ្វើការងារក្នុងក្រុមហ៊ុនជាមួយគ្នា។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក្តីពលរដ្ឋអាមេរិកក្តីពលរដ្ឋចិនក្តីគឺសុទ្ធតែទៅជាគំរូគួរឲ្យយកតំរាប់តាមពីព្រោះថាបច្ចុប្បន្នវប្បធម៍ទាំងពីរអាចបង្ហាញប្រាប់ពិភពលោកបានថាពួកគេបានខិតខំប្រឹងប្រែងអភិវឌ្ឍខ្លួនឯងផ្តោតសំខាន់ទៅលើការរីកចម្រើនក្នុងសង្គមជាធំដើម្បីធ្វើយ៉ាងណាឲ្យប្រទេសជាតិអាចទាញបានប្រយោជន៍បានច្រើនបំផុតតាមដែលអាចធ្វើបានពីសេដ្ឋកិច្ចសកល៕