ភ្នំពេញ ៖ សុវត្ថិភាពចំណីអាហារសំដៅលើការធានាថា ការរស់នៅរបស់មនុស្ស​ទទួលបានអាហារ​ដែលមាន​សុវត្ថិភាព និងជីវជាតិគ្រប់គ្រាន់ ដែល​បំពេញតម្រូវការរបបអាហារ និងចំណង់​អាហាររបស់ពួកគេសម្រាប់ជីវិតរស់នៅ និងមានសុខភាពល្អ។ វាជាតម្រូវការសំខាន់ បន្ទាប់ពី​មនុស្ស​មាន​អាហារបរិភោគ​គ្រប់គ្រាន់ហើយ។

បើតាមទិន្នន័យពីអង្គការស្បៀងអាហារ និងកសិកម្មនៃអង្គការសហប្រជាជាតិ (FAO) ​មនុស្សប្រមាណ ៦០០ លាននាក់​ក្នុងមួយឆ្នាំៗ​ធ្លាក់​ខ្លួន​ឈឺ​ដោយសារ​ការ​បរិភោគអាហារដែលមាន​មេរោគបាក់តេរី មេរោគ ជាតិពុល ឬសារធាតុគីមី ហើយជាង ៤០ម៉ឺននាក់ក្នុងចំណោម​ពួកគេបាន​ស្លាប់ ជាពិសេស នៅពេលដែលអាហារមិនមានសុវត្ថិភាព កុមារមិនអាចរៀនបាន ហើយមនុស្សពេញវ័យ​ក៏មិនអាច​ប្រកបការងារ​បានថែម​ទៀត។ ម្យ៉ាងទៀត ការ​ខ្វះ​លទ្ធភាព​ទទួល​បាន​អាហារ​សុវត្ថិភាព​គឺជារបាំងដែលរារាំង​ដល់​ការ​អភិវឌ្ឍ​មនុស្សជាតិ។

ក្នុងនាមជាអង្គការដែលធ្វើការលើវិស័យស្បៀងអាហារ FAO បានកំណត់ជាគោលការណ៍ក្នុងការ ផ្លាស់ប្ដូរប្រកបដោយនិរន្តរភាព​ចំពោះ​សុវត្ថិភាព​ស្បៀងអាហារ ដោយចាប់ផ្ដើមពីការចូលរួមរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា៖

ទី១គឺ ធានាថាអាហារមានសុវត្ថិភាព ដែលចំណុចនេះ​រដ្ឋាភិបាលជាតិមានតួនាទីសំខាន់ក្នុងការធានា​ចំណីអាហារមានសុវត្ថិភាព និងជីវជាតិ​សម្រាប់​ទាំងអស់គ្នា។ ចំណុចនេះ ពឹងផ្អែកសំខាន់លើ​អ្នកបង្កើត​គោល​នយោបាយ​ក្នុងការលើកកម្ពស់វិស័យកសិកម្ម និងអាហារប្រកបដោយ​និរន្តរភាព តាមរយៈ​ការ​ជំរុញកិច្ចសហ​ប្រតិបត្តិការក្នុងចំណោមវិស័យសុខាភិបាលសាធារណៈ សុខភាពសត្វ កសិកម្ម និងវិស័យផ្សេងៗទៀត។

ភាគីពាក់ព័ន្ធទី២ គឺកសិករដែលពួកគេមានតួនាទីក្នុងការចូលរួមដាំដុះបន្លែសុវត្ថិភាព។ ស្របទៅនឹងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន​នេះ​ ការដាំដុះបែបសុវត្ថិភាពច្រើនតែធ្វើឡើងនៅក្នុងផ្ទះសំណាញ់ និងមិនប្រើប្រាស់ជីគីមី។

ចំណុចទី៣ គឺការរក្សាសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ។ អ្នកដែលមានចំណែកក្នុងចំណុចនេះគឺ ប្រតិបត្តិករ អាជីវកម្ម ឬអ្នកលក់ម្ហូបអាហារ​ និងអ្នកច្នៃ​ម្ហូប​អាហារជាដើម។ ក្នុងន័យនេះ អង្គការ FAO លើកទឹកចិត្តអាជីវករឱ្យរក្សាទុក និងកែច្នៃម្ហូបអាហារដោយដើរតាមស្តង់ដារអនាម័យ មាន​ប្រព័ន្ធសម្រាប់កំណត់ វាយតម្លៃ ក៏ដូចជាត្រួតពិនិត្យសម្រាប់គ្រោះថ្នាក់សុវត្ថិភាពអាហារសំខាន់ៗ។

អ្នកពាក់ព័ន្ធបន្ទាប់ទៀតដែលទាមទារឱ្យមានការចូលរួមផងដែរ គឺអ្នកបរិភោគផ្ទាល់។ មានន័យថា អ្នកបរិភោគក៏ត្រូវចេះត្រួតពិនិត្យ​ចំណី​អាហាររបស់ខ្លួនដើម្បីសុវត្ថិភាពផ្ទាល់ខ្លួនឯងផងដែរ។ ក្នុងន័យនេះ អ្នកបរិភោគត្រូវជ្រើសរើសអាហារដែលមិនប៉ះពាល់ដល់សុខភាពពួកគេ និង​ស្វែងយល់អំពីព័ត៌មាននានាស្ដីពីការត្រួតពិនិត្យលើអាហារជាដើម។

ចំណុចចុងក្រោយ ដែលមិនអាចខ្វះបានផងដែរនោះគឺការសហការគ្នាដើម្បីសុវត្ថិភាពជារួម។ ដូច្នេះ សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ គឺជាការទទួល​ខុស​ត្រូវរួម ដែលរដ្ឋាភិបាល ស្ថាប័នសេដ្ឋកិច្ច​ក្នុងតំបន់ អង្គការអង្គការសហប្រជាជាតិ ទីភ្នាក់ងារអភិវឌ្ឍន៍ អង្គការពាណិជ្ជកម្ម ក្រុមអ្នកប្រើប្រាស់ និងអ្នកផលិត ស្ថាប័នសិក្សា និងស្រាវជ្រាវ និងអង្គភាពវិស័យឯកជនទាំងអស់ត្រូវតែធ្វើការ​រួមគ្នាលើបញ្ហាដែលប៉ះពាល់ ។ ជារួម សុវត្ថិភាពស្បៀងអាហារមានសារៈសំខាន់មិនត្រឹមតែសម្រាប់សុខភាព និងសន្តិសុខ​ស្បៀងកាន់តែប្រសើរប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំង​សម្រាប់​​ជីវភាពរស់នៅ ការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច ពាណិជ្ជកម្ម និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះអន្តរជាតិរបស់ប្រទេសនីមួយៗ ព្រោះជំងឺដែលបង្កឡើង​ដោយ​ចំណី​​អាហារបង្អាក់ការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចសង្គម ដោយការរឹតបន្តឹងប្រព័ន្ធថែទាំសុខភាព និងប៉ះពាល់ដល់​សេដ្ឋកិច្ចជាតិ ទេសចរណ៍ និង​ពាណិជ្ជកម្ម៕