បរទេស ៖ យោងទៅតាមទិន្នន័យដែលសិក្សាដោយធនាគារស្វីស Credit Suisse បានបង្ហាញថា អូស្ត្រាលី គឺជាប្រទេសមួយក្នុងចំណោមបណ្តាប្រទេសផ្សេងទៀតដែលមានជាងគេបំផុតនៅលើពិភភពលោក ដោយ ១ ក្នុងចំណោម ១០នាក់នៃជនជាតិអូស្ត្រាលី គឺជាមហាសេដ្ឋី និងជាប្រទេសធំជាងគេទី៦ របស់ពិភពលោកដែលមានផ្ទៃក្រឡាសរុប ៧ ៦៩២ ០២៤ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ និងមានចំនួនប្រជាជនត្រឹមតែ ២៥,៨ លាននាក់ប៉ុណ្ណោះ។ ទោះបីជាផ្ទៃដីភាគច្រើនត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយវាលខ្សាច់ក៏ដោយ ប៉ុន្តែអូស្ត្រាលីគឺជាប្រទេសមួយក្នុងចំណោមប្រទេសដែលមានជាងគេបំផុតនៅលើពិភភពលោក។

យោងទៅតាមរបាយការណ៍ដដែលបានបង្ហាញថា ជនជាតិអូស្ត្រាលីពេញវ័យជាមធ្យមមានទ្រព្យសម្បត្តិជិត ៥០ម៉ឺនដុល្លារ ដែលបានធ្វើឲ្យប្រទេសអូស្ត្រាលីជាប់ចំណាត់លេខ១ដែលប្រជាជនមានទ្រព្យសម្បត្តិជាមធ្យមច្រើនជាងប្រទេសដទៃទៀតក្នុងពិភពលោក។ ខាងក្រោមនេះគឺជាកត្តាមួយចំនួនដែលធ្វើឲ្យអូស្ត្រាលីក្លាយជាប្រទេសសម្បូរអ្នកមាន ៖

កត្តាទី១ អូស្ត្រាលី សម្បូរសារធាតុរ៉ែច្រើន និងជាប្រទេសមួយក្នុងចំណោមប្រទេសដែលមានធនធានធម្មជាតិដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់។ ប្រទេសនេះមិនត្រឹមតែបំពេញតម្រូវការនៅក្នុងស្រុកតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏បានផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការប្រទេសជាច្រើនជុំវិញពិភពលោកផងដែរ។ លើសពីនេះ អូស្ត្រាលីគឺជាប្រទេសដែលផលិតរ៉ែដែក និង រ៉ែត្បូង opal ដ៏ធំជាងគេរបស់ពិភពលោក ហើយប្រទេសនេះគឺជាអ្នកផលិតម៉ង់ហ្គាណេសមាសធំជាងគេទី២។ ក្រៅពីនេះ ធនធានធម្មជាតិផ្សេងៗទៀតក៏មានវត្តមាននៅក្នុងប្រទេសនេះផងដែរ ដូចជា ធ្យូងថ្ម ស័ង្កសី កូបាល់ អ៊ុយរ៉ាញ៉ូម ហ្គាសធម្មជាតិ និងរ៉ែច្រើនប្រភេទទៀត។ ដូច្នេះហើយ កម្លាំងពលកម្មមនុស្សត្រូវការជាចាំបាច់ដើម្បីប្រមូលធនធានធម្មជាតិទាំងនេះ ហើយឧស្សាហកម្មរុករករ៉ែរបស់អូស្ត្រាលីផ្ដល់ការងារដែលមានប្រាក់ខែល្អទៅដល់ពលរដ្ឋទាំងមានជំនាញ និងគ្មានជំនាញ។

យោងទៅតាមស្ថិតិមួយបានប៉ាន់ស្មានថា វិស័យរុករករ៉ែអូស្ត្រាលីមានកម្មករជាង ២៥ ម៉ឺននាក់ដែលមានប្រាក់ចំណូលប្រចាំសប្តាហ៍ជាមធ្យមគឺ ២ ៣២៥ ដុល្លារអូស្ត្រាលី (១ ៥៦៣ ដុល្លារអាមេរិក) សូម្បីតែបុគ្គលិកធម្មតាក៏មានប្រាក់ឈ្នួលជាមធ្យមប្រចាំសប្តាហ៍ប្រហែល ២ ០០០ដុល្លារអូស្ត្រាលីដែរ។

កត្តាទី២ គឺគម្រោងសន្សំប្រាក់បៀវត្សរ៍ដែលត្រូវបានណែនាំដោយរដ្ឋាភិបាលអូស្ត្រាលីនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៩១ ដើម្បីជួយប្រជាជនអូស្ត្រាលីសន្សំប្រាក់សម្រាប់ពេលចូលនិវត្តន៍។ មានន័យថា និយោជិតត្រូវចូលរួមសន្សំជាមួយនឹងចំនួនជាក់លាក់នៃប្រាក់ចំណូលរបស់ពួកគេទៅក្នុងគម្រោងសោធននិវត្តន៍ ហើយច្បាប់នេះអនុវត្តចំពោះជនជាតិអូស្ត្រាលីគ្រប់រូប។ លើសពីនេះ និយោជិតក៏អាចចូលរួមចំណែកច្រើនជាងចំនួនកំណត់បានផងដែរ ដោយសារនៅពេលចូលនិវត្តន៍ ជនជាតិអូស្ត្រាលីទទួលបានចំនួនទឹកប្រាក់ទាបជាងប្រាក់បៀវត្សរ៍ពួកគេតែបន្តិចប៉ុណ្ណោះ។

កត្តាទី៣ គឺប្រព័ន្ធអប់រំនៅអូស្ត្រាលីបានចូលរួមចំណែកដល់សេដ្ឋកិច្ចប្រទេសនេះ ពីព្រោះប្រព័ន្ធអប់រំនៅប្រទេសនេះត្រូវបានគេយល់ថាជាការវិនិយោគដ៏ល្អបំផុតមួយសម្រាប់អនាគតធនធានមនុស្ស។ ជាយូរឆ្នាំណាស់មកហើយ អូស្រ្តាលីក្លាយទៅជាប្រទេសមានប្រព័ន្ធអប់រំខ្ពស់ និងជាគោលដៅពេញនិយមបំផុតទី៣របស់ពិភពលោក ដោយប្រទេសនេះសម្បូរផលិតភាពសម្រាប់សិស្សទាំងក្នុងប្រទេស និងសិស្សអន្តរជាតិ។ អូស្រ្តាលី ជាប្រទេសមានស្តង់ដារប្រព័ន្ធអប់រំខ្ពស់ កម្មវិធីសិក្សាទូលំទូលាយ និងគ្រូបង្រៀនដែលមានសមត្ថភាពខ្ពស់។ កត្តាទាំងនេះបានធ្វើឲ្យប្រទេសអូស្ត្រាលីមានការងារដែលមានប្រាក់ខែខ្ពស់ ទ្រព្យសម្បត្តិច្រើន និងបានទាក់ទាញមនុស្សស្ទើរតែគ្រប់ទ្វីបទាំងអស់មកទទួលការអប់រំនៅប្រទេសអូស្ត្រាលី ដើម្បីឲ្យជីវិតពួកគេកាន់តែប្រសើរ។

កត្តាទី៤ គឺគោលនយោបាយអន្តោប្រវេសន៍ដ៏វៃឆ្លាតមួយដែលបានចូលរួមចំណែកក្នុងសេដ្ឋកិច្ចអូស្រ្តាលីផងដែរ។ ស្របពេលដែលប្រទេសផ្សេងទៀតមានគោលនយោបាយអន្តោប្រវេសន៍ផ្អែកទៅលើភាពចម្រុះនៃវប្បធម៌ និងជនជាតិ ប៉ុន្តែអូស្ត្រាលីផ្ដោតទៅលើជំនាញ​ និងតម្លៃការងាររបស់ជនអន្តោប្រវេសន៍ដោយមិនខ្វល់ថាពួកគេមកពីណានោះទេ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ កត្តាគោលនយោបាយអន្តោប្រវេសន៍របស់អូស្ត្រាលីបានក្លាយជាចំណុចគោលដៅសម្រាប់ជនអន្តោប្រវេសន៍មកពីប្រទេសផ្សេងទៀត ដូចជា ជប៉ុន កូរ៉េ និងចិន ហើយជនជាតិទាំងនេះសម្បូរទៅដោយមនុស្សឧស្សាហ៍ព្យាយាម ការគោរព និងជាមនុស្សដែលមានគំនិតច្នៃប្រឌិតខ្ពស់បំផុតមួយនៅពេលដែលពួកគេធ្វើការ។

កត្តាទី៥ គឺវិស័យកសិកម្មបានចូលរួមចំណែកយ៉ាងធំធេងដល់សេដ្ឋកិច្ចអូស្ត្រាលី ដោយកសិកម្ម ខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ និងឧស្សាហកម្មអាហារជាប់ទាក់ទងគ្នា ដែលបានផ្ដល់ឱកាសការងារជាង ១,៦ លានកន្លែង។ វិស័យកសិកម្មបានរួមចំណែក ៣ ភាគរយដប់នៃផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប (GDP) របស់ប្រទេសនេះ ដែលធ្វើឲ្យប្រទេសនេះក្លាយជាអ្នកផលិត និងអ្នកនាំចេញអាហារដ៏ធំបំផុតមួយរបស់ពិភពលោក។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ វាលខ្សាច់ជាច្រើនត្រូវបានកែច្នៃសម្រាប់គោលបំណងកសិកម្ម ហើយឥឡូវនេះ ដីទាំងនោះត្រូវគ្របដណ្តប់ទៅដោយដំណាំធញ្ញជាតិ។ លើសពីនេះ អូស្ត្រាលីគឺជាប្រទេសមួយដែលមានហ្វូងសត្វកសិកម្មច្រើនជាងគេ ដោយចំនួនចៀមនៅក្នុងប្រទេសអូស្ត្រាលីមានចំនួនច្រើនជាងគេទី២បន្ទាប់ពីចិន។ អូស្ត្រាលីនាំចេញសាច់គោលំដាប់ទី២បន្ទាប់ពីប្រេស៊ីល។

កត្តាទី៦ គឺគំរូសេដ្ឋកិច្ច Anglo Saxon ដែលទទួលបានជោគជ័យ និងបានធ្វើឲ្យប្រទេសអូស្ត្រាលីមានការអភិវឌ្ឍន៍មកដល់សព្វថ្ងៃនេះ។ គំរូសេដ្ឋកិច្ចនេះ គឺជាប្រភេទនៃមូលធននិយមដែលត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈដោយចំណុចពិសេសសំខាន់ៗមួយចំនួនក្នុងការជំរុញការធ្វើអាជីវកម្មឲ្យមានភាពងាយស្រួល ដោយមានការចូលរួមរបស់រដ្ឋាភិបាលកម្រិតទាបបំផុត។ ការធ្វើអាជីវកម្មបានអនុញ្ញាតឲ្យក្រុមហ៊ុនអូស្ត្រាលីផ្ដោតទៅលើប្រយោជន៍របស់ម្ចាស់ភាគហ៊ុនជាជាងបុគ្គលិករបស់ខ្លួន ដែលធ្វើឲ្យគំរូនេះទទួលបានភាពជោគជ័យខ្លាំង និងរីករាលដាលនៅតាមបណ្ដាប្រទេសនានា ដូចជា ញូវែលសេឡង់ ចក្រភពអង់គ្លេស អៀឡង់ សហរដ្ឋអាមេរិក កាណាដា និងប្រទេសដទៃទៀតនៅជុំវិញពិភពលោក។ កត្តាចុងក្រោយគឺ ជាគោលដៅទេសចរណ៍របស់អូស្ត្រាលី ដោយប្រទេសនេះសម្បូរទីតាំងធម្មជាតិសំខាន់ៗ ហើយទីតាំងមួយចំនួនមានលក្ខណៈមិនដូចកន្លែងផ្សេងទៀតនោះឡើយ ដូចជា វាលខ្សាច់ក្រហម ឆ្នេរសមុទ្រ ទីក្រុងថ្មប៉ប្រក់ទឹក និងព្រៃទឹកភ្លៀងបុរាណ ខណៈដែលវិស័យទេសចរណ៍បានរួមចំណែកដល់សេដ្ឋកិច្ចរបស់អូស្ត្រាលី និងផ្តល់ការងារដល់មនុស្សរហូតដល់ជាង១លាននាក់៕