ភ្នំពេញ ៖ ស្ថិតនៅក្នុងខណ្ឌពោធិ៍សែនជ័យ រាជធានីភ្នំពេញ សិប្បកម្មកែច្នៃប្លាស្ទីកទៅជាអំបោសមួយកន្លែងបានក្លាយទៅជាក្ដីសង្ឃឹមថ្មីសម្រាប់ស្ត្រីវ័យចំណាស់ៗនៅក្នុងសហគមន៍ ដែលមិនអាចរកប្រាក់ចំណូល​ចូលគ្រួសារបាន។

បង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ២០២៣ សិប្បកម្មកែច្នៃប្លាស្ទីកមួយនេះ មានការរីកចម្រើនជាបន្តបន្ទាប់ និងបានផ្ដល់ការងារដល់អ្នករស់នៅជុំវិញតំបន់នោះប្រមាណជាជិត ៣០នាក់ ដែលកម្មករទាំងជិត ៣០នាក់នោះ សុទ្ធសឹងតែជាស្ត្រីវ័យចំណាស់ៗ និងមានជីវភាពមិនសូវធូរធា។

ក្នុងចំណោមកម្មករទាំងអស់ លោកស្រី សុខ ធី គឺជាអ្នកដែលមានវ័យចំណាស់ជាងគេ ដោយបច្ចុប្បន្ន លោកស្រីមានអាយុ ៦៨ឆ្នាំទៅហើយ។ បើទោះបីជាមានអាយុជ្រេណាស់ទៅហើយ ប៉ុន្តែលោកស្រីហាក់នៅមានកម្លាំងមុំាមួន បើធៀបទៅនឹងប្រជាជនទូទៅដែលមានអាយុស្របាលនឹងលោកស្រី។

ដោយមានវ័យចំណាស់ជាងគេ លោកស្រីត្រូវបានម្ចាស់សិប្បកម្មចាត់ឱ្យធ្វើការងារដែលងាយស្រួលជាងគេគឺហូតសរសៃប្លាស្ទីកចេញពីដបទឹក។ ដោយការងារនេះ លោកស្រីមានឧបករណ៍មួយសម្រាប់ហូត ដូច្នេះមិនតម្រូវឱ្យប្រើកម្លាំងដូចការងារដទៃទៀតទេ។

មានសក់ខ្លីពណ៍ប្រផេះ លោកស្រី សុខ ធី កំពុងអង្គុយហូតសរសៃប្លាស្ទីកដោយយកចិត្តទុកដាក់ និងមានពាក់ស្រោមដៃដើម្បីការពារដៃពីការមុតផង។ ហូតបណ្ដើរ លោកស្រីបានរៀបរាប់បណ្ដើរថា មុននឹងទទួលបានការងារនៅក្នុងសិប្បកម្មនេះ លោកស្រីបានព្យាយាមស្វះស្វែងរកការងារនៅតាមរោងចក្រដែរ ប៉ុន្តែដោយសារវ័យរបស់លោកស្រី ទើបមិនមានថៅកែណាទទួល។

ដោយត្រូវការចំណូល លោកស្រីបានចូលធ្វើការងារសំណង់ដែលប្រើកម្លាំងធ្ងន់ និងប្រឈមជាមួយគ្រោះថ្នាក់។ ក្នុងអំឡុងពេលធ្វើការងារសំណង់នោះ លោកស្រីក៏បានជួបគ្រោះថ្នាក់ រហូតរបួសដៃយ៉ាងដំណំ និងត្រូវបង្ខំចិត្តឈប់ធ្វើការតែម្ដង។ រហូតដល់ដើមឆ្នាំ២០២៤នេះ ទើបលោកស្រីបានសុំម្ចាស់សិប្បកម្មកែច្នៃប្លាស្ទីកដើម្បីចូលធ្វើការ ហើយក៏ទទួលបានការអនុញ្ញាត។

តាមរយៈការងារនេះ លោកស្រីអាចទទួលបានចំណូលក្នុងមួយថ្ងៃ ២ម៉ឺនរៀល ដែលប្រាក់នេះ លោកស្រី​យកទៅចាត់ចែងការចំណាយក្នុងគ្រួសារ ដែលមានចៅរហូតទៅដល់៤នាក់។ ថ្វីត្បិតថា ចំណូលនេះមិនទាន់​គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការចំណាយក្នុងគ្រួសារបានសព្វគ្រប់ក្ដី ប៉ុន្តែលោកស្រីបានរួមចំណែក​ក្នុងការ​សម្រួលបន្ទុកគ្រួសារមួយផ្នែកផងដែរ។

សម្រាប់លោកស្រីទៀតសោត លោកស្រីមានសេរីភាពក្នុងការប្រកបការងារ ដោយអាចសម្រាកបាននៅពេលហត់ និងថែមទាំងអាចរកការងារទៅធ្វើនៅផ្ទះបានទៀតផង ពោលគឺម្ចាស់សិប្បកម្មមិនតម្រូវឱ្យកម្មករមក អង្គុយធ្វើការពេញម៉ោងនោះទេ។

ទាក់ទិននឹងចំណុចនេះដែរ លោក ហាស់ គា ដែលជាម្ចាស់សិប្បកម្មកែច្នៃអំបោសប្លាស្ទីកបានឱ្យដឹងថា លោកសប្បាយចិត្តដែលសិប្បកម្មរបស់លោកបានរួមចំណែកក្នុងការជួយសម្រាលជីវភាពរបស់ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងតំបន់ ជាពិសេសអ្នកដែលមានជីវភាពខ្សត់ខ្សោយ។

លើសពីនោះទៅទៀត អាជីវកម្មរបស់លោកក៏បានជួយបរិស្ថានផងដែរ តាមរយៈការប្រមូលយកដបប្លាស្ទីកមកធ្វើជាអំបោសដែលមានគុណភាពជាប់បានយូរ។

ដោយឡែក សម្រាប់ថ្ងៃអនាគត លោកចង់ពង្រីកសិប្បកម្មនេះឱ្យកាន់តែធំថែមទៀត ដើម្បីអាចមានលទ្ធ​​ភាពជួយដល់អ្នកខ្វះខាតបានកាន់តែច្រើន៕