បរទេស ៖ តួលេខបំណុលជាតិរបស់សហរដ្ឋអាម៉េរិកបានឈានដល់កម្រិតដ៏គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល ពោលគឺរហូតដល់ទៅ ៣៧ ៨៦៦ ០១៦ ៩៨៣ ៥៥៨ ដុល្លារ គិតត្រឹមយប់ថ្ងៃពុធសប្តាហ៍នេះ ឬប្រហែលជា១១០ ៩៣៩ដុល្លារ សម្រាប់ពលរដ្ឋគ្រប់គ្នានៅអាម៉េរិក។

ផលបូកដ៏មហិមានេះមិនមែនគ្រាន់តែជាតួលេខដ៏អាក្រក់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាបានបង្ហាញឱ្យឃើញពីបញ្ហាប្រឈមផ្នែកសារពើពន្ធដែលកំពុងកើនឡើងជាមួយនឹងផលប៉ះពាល់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅសម្រាប់អនាគតចំពោះសេដ្ឋកិច្ចអាម៉េរិកផងដែរ។ បំណុលកើនឡើង គឺជាលទ្ធផលអតុល្យភាពរវាងការចំណាយ និងចំណូលរបស់រដ្ឋាភិបាល ខណៈដែលជារៀងរាល់ឆ្នាំ នៅពេលដែលរដ្ឋាភិបាលចំណាយលើសពីការប្រមូលពន្ធ នោះរដ្ឋាភិបាលចាំបាច់ត្រូវខ្ចីលុយបន្ថែមដើម្បីអាចយកទៅគ្រប់គ្រងឱនភាព។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅក្នុងរបាយការណ៍ដែលបង្ហាញដោយអង្គការ Peter G. Peterson Foundation​ (PGPF) បានរកឃើញថា សម្រាប់ឱនភាពនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះត្រូវបានជំរុញជាចម្បងដោយកត្តាសំខាន់ៗចំនួន៣ ដែលមានដូចខាងក្រោមនេះ៖

១- កត្តាប្រជាសាស្រ្ត៖ អត្រាមនុស្សចាស់របស់អាម៉េរិកកំពុងកើនឡើង។ ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ប្រជាសាស្ត្រមានរូបភាពមិនល្អឡើយ​នៅ​ពេល​ដែលអត្រាកើតថ្មីមានចំនួនតិចជាង។ ជាមួយនឹងមនុស្សប្រមាណ ១០,០០០ នាក់ដែលនឹងឈានចូលអាយុ៦៥ឆ្នាំជារៀងរាល់ថ្ងៃរហូតដល់ឆ្នាំ២០៣០នឹងក្លាយទៅជាវិបត្តិដែលត្រូវដោះស្រាយ។ ក្រៅពីនោះវាក៏បង្កើតបានទៅជាតម្រូវការផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុនៃការចូលនិវត្តន៍ដែលកំពុងដាក់សម្ពាធយ៉ាងខ្លាំងទៅលើកម្មវិធីជំនួយរបស់រដ្ឋ។ ការផ្តល់សន្តិសុខសង្គម និងសេវាសុខាភិបាលគឺជាអ្នកដែលទទួលរងផលប៉ះពាល់ខ្លាំងពីតួលេខនេះ

២- ការកើនឡើងថ្លៃសេវាថែទាំសុខភាព៖ សេវាថែទាំសុខភាព គឺជាបញ្ហាសំខាន់បំផុតមួយដែលប៉ះពាល់ដល់សារពើពន្ធ និងសេដ្ឋកិច្ចរបស់អាម៉េរិក។ វាគឺជាតួលេខតំណាងឱ្យជិត ១​ ភាគ ៥ នៃសេដ្ឋកិច្ចសហរដ្ឋអាម៉េរិកទាំងមូល ហើយក៏ជាខ្ទង់ចំណាយមានល្បឿនលឿនបំផុតនៃថវិកាជាតិដែរ។ ទោះបីជាចំណាយជិត ២ ដង ច្រើនជាងប្រទេសជឿនលឿនផ្សេងទៀតក៏ដោយ PGPF បានសរសេរថា ប្រព័ន្ធថែទាំសុខភាពរបស់សហរដ្ឋអាម៉េរិកមិនបានបន្តផ្តល់លទ្ធផលល្អប្រសើរនៅឡើយ។ ការដោះស្រាយគ្មានប្រសិទ្ធភាព និងការកែលម្អដំណើរការនៃប្រព័ន្ធថែទាំសុខភាពគឺមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ទាំងសុខុមាលភាពបុគ្គល និងស្ថិរភាពសារពើពន្ធ។

៣- ប្រភពចំណូលរដ្ឋមិនគ្រប់គ្រាន់៖ រចនាសម្ព័ន្ធនៃការប្រមូលពន្ធតែមួយមុខមិនអាចបង្កើតប្រាក់ចំណូលគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីទ្រទ្រង់ទៅលើការចំណាយដែលធ្វើឡើងដោយអ្នកបង្កើតគោលនយោបាយនោះទេ។ ភាពខុសគ្នាកាន់តែខ្លាំងឡើងរវាងអ្វីដែលរដ្ឋាភិបាលចំណាយ និងអ្វីដែលខ្លួនប្រមូលបានតាមរយៈពន្ធ ដែលអាចជំរុញឱ្យខិតទៅជិតឱនភាពប្រចាំឆ្នាំកាន់តែច្រើនឡើង ដែលទីបំផុតជំរុញឱ្យបំណុលជាតិមានទំហំច្រើនឡើង។

គួរឲ្យដឹងដែរថា សម្រាប់ការទូទាត់សងប្រាក់ត្រឡប់ បច្ចុប្បន្នរដ្ឋាភិបាលអាម៉េរិកចាំបាច់ត្រូវតែចំណាយយ៉ាងហោចណាស់ ២,៦ពាន់លានដុល្លារជារៀងរាល់ថ្ងៃសម្រាប់តែការប្រាក់ប៉ុណ្ណោះ ដោយមិនទាន់គិតថ្លៃប្រាក់ដើមនៅឡើយទេ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ វាកាន់តែអាក្រក់ជាងនេះទៀត PGPF បានសរសេរថា នៅរយៈពេល១០ឆ្នាំខាងមុខ អាម៉េរិកនឹងត្រូវប្រឈមមុខទៅនឹងការទូទាត់ការប្រាក់ក្នុងទំហំដល់ទៅទ្វេដង ឬប្រមាណជាជាង ៥ពាន់លានដុល្លារជារៀងរាល់ថ្ងៃ៕