ភ្នំពេញ ៖ ធនាគារកណ្តាលនៅប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍នានាកំណត់អត្រាការប្រាក់ទាបនៅពេលការវិនិយោគនានានៅក្នុងប្រទេសខ្លួនសិ្ថតនៅក្នុងស្ថានភាពគ្មានហានិភ័យក្នុងរយៈពេលណាមួយ. ឧទាហរណ៍ មួយឆ្នាំ ឬពីរឆ្នាំ ដែលគោលបំណងនៃការកំណត់អត្រាការប្រាក់ទាបនេះគឺដើម្បីជំរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ចអំឡុងពេលសេដ្ឋកិច្ចធ្លាក់ចុះ។

ជាក់ស្តែង កាលពីឆ្នាំ២០០៩ ប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ជាច្រើនបានកំណត់អត្រាការប្រាក់ទាប ខណៈដែលអាជ្ញាធររូបិយវត្ថុមកពីជុំវិញពិភពលោកបានកាត់បន្ថយអត្រាការប្រាក់ដល់ ០% ដើម្បីជំរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ច និងទប់ស្កាត់បរិត្តផរណា។ ការកំណត់អត្រាការប្រាក់ទាបគឺសំដៅជំរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ច ដោយធ្វើឱ្យការខ្ចីប្រាក់កាន់តែទាប និងជំរុញការប្រើប្រាស់លុយកាន់តែច្រើនក្នុងប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ច។

អ្វីគ្រប់យ៉ាងតែងតែមានផលវិជ្ជមាន និងអវិជ្ជមាន ដូចគ្នាទៅនឹងអត្រាការប្រាក់ទាប វាមានទាំងគុណសម្បត្តិ និងគុណវិបត្តិ។ ជាទូទៅ អ្នកសន្សំ និងអ្នកផ្តល់កម្ចីនឹងខាតបង់ ដោយសារអត្រាការប្រាក់ទាប ខណៈពេលដែលអ្នកខ្ចី និងអ្នកវិនិយោគទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីអត្រាការប្រាក់ទាប។

តើអ្នកណាទទួលបានប្រយោជន៍ពីអត្រាការប្រាក់ទាប?

ឧទាហរណ៍ ធនាគារ​កណ្តាល​អាមេរិក​បានទម្លាក់​អត្រា​ការ​ប្រាក់​ដើម្បី​ជំរុញ​កំណើន​សេដ្ឋកិច្ច ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​នៃ​ការ​ធ្លាក់​ចុះ​សេដ្ឋកិច្ច នោះមានន័យថា ការចំណាយលើការខ្ចីប្រាក់កាន់តែទាប។

អត្រាការប្រាក់ទាបគឺល្អសម្រាប់ប្រជាជន អ្នកប្រើប្រាស់កម្ចីទិញផ្ទះ និងធ្វើអាជីវកម្ម ព្រោះវានឹងកាត់បន្ថយថ្លៃបង់សងប្រចាំខែរបស់ពួកគេ។ ស្រដៀងគ្នានេះដែរ អ្នកមានបំណងចង់ទិញផ្ទះអាចពិចារណាប្រើប្រាស់កម្ចីលឿន ហើយអាចជំរុញឱ្យប្រជាជនប្រើប្រាស់កម្ចីកាន់តែច្រើន ដោយសារតែការប្រាក់ទាប។ មួយវិញទៀត ធនាគារទទួលបាន​អត្ថប្រយោជន៍​បន្ថែម ​ព្រោះ​ធនាគារ​អាច​ផ្តល់​កម្ចី​បាន​ច្រើន។

គុណវិបត្តិនៃការកំណត់អត្រាការប្រាក់ទាប

ការកំណត់អត្រាការប្រាក់ទាបមាន​គុណសម្បត្តិ​ និង​គុណវិបត្តិ។ ការកំណត់អត្រាការប្រាក់ទាបមានគុណវិបត្តិ ប្រសិនបើ​​ការកំណត់នេះមានរយៈ​ពេល​យូរ។ ការកំណត់អត្រាការប្រាក់ទាប មានន័យថា ការវិនិយោគនានាកំពុងរងផលប៉ះពាល់ ដោយសារសេដ្ឋកិចច្ចធ្លាក់ តែមិនស្ថិតក្នុងហានិភ័យរលំ ហើយស្រោចស្រង់បាន ហេតុនេះបានធនាគារកណ្តាលនានាកំណត់ការប្រាក់ទាបជួយដល់ការវិនិយោគទាំងនោះ។ ប៉ុន្តែអ្នកប្រាក់បញ្ញើមិនទទួលបានចំណេញច្រើននោះទេ ដោយសារកំណត់ការប្រាក់ទាប។

លើសពីនេះ មិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យបញ្ញើរបស់ធនាគារនឹងធ្លាក់ចុះនោះទេ ហើយវាថែមទាំងធ្វើឱ្យប្រាក់ចំណេញរបស់ធនាគារធ្លាក់ចុះផងដែរ ពីព្រោះការចំណាយលើការខ្ចីប្រាក់កាន់តែទាបនឹងធ្វើឱ្យចំណូលពីការប្រាក់ធ្លាក់ចុះ។ ការកំណត់អត្រាការប្រាក់ទាប នឹងបង្កើនចំនួនបំណុល ដោយសារប្រជាជនកាន់ច្រើននឹងបើប្រាស់កម្ចី ហើយមួយវិញទៀត អាចជាបញ្ហាសម្រាប់ទាំងធនាគារ និងអ្នកប្រើប្រាស់កម្ចី នៅពេលដែលអត្រាការប្រាក់ចាប់ផ្តើមកើនឡើងវិញ៕