មានចំងាយ ៣៥គីឡូម៉ែត្រទីក្រុងសៀមរាប សហគមន៍ទេសចរណ៍កំពង់ភ្លុកត្រូវបានបង្កើត​ឡើង​ក្នុង​ឆ្នាំ២០១៣ ជាសហគមន៍ដែលស្ថិតនៅលើផ្ទៃទឹកនៃបឹងទន្លេសាប។ បច្ចុប្បន្ន កំពង់ភ្លុកត្រូវបានគេ ស្គាល់តាមរយៈទិដ្ឋភាពផ្ទះបណ្ដែតទឹកដ៏ស្រស់ត្រកាល តាមដៃទន្លេ ជាពិសេសព្រៃលិចទឹកដែលជាជម្រករបស់ជីវចម្រុះជាច្រើនប្រភេទ។

មុនទៅដល់សហគមន៍ទេសចរណ៍កំពង់ភ្លុក អ្នកទេសចរត្រូវធ្វើដំណើរចំនួន៣៥គីឡូពីក្រុងសៀមរាប ហើយត្រូវបន្តដំណើរតាមកាណូតប្រមាណជា ២០នាទីទៀត។ ចេញឆ្ងាយពីភូមិបណ្ដែតទឹកបាន​បន្តិច គេអាចឃើញស្ត្រីជាច្រើននាក់អង្គុយកាន់ច្រវានៅលើទូកឈើរៀងៗខ្លួន កំពុងរង់ចាំជូន​ភ្ញៀវទៅមើលកម្សាន្ដទិដ្ឋភាពខាងក្នុងព្រៃលិចទឹក។

ទូកតូចល្មមសម្រាប់មនុស្សបីនាក់ ដែលអ៊ុំដោយស្ត្រីជាសមាជិករបស់សហគមន៍ អាចនាំភ្ញៀវទេសចរជាតិ អន្តរជាតិចូលសន្សឹមៗទៅក្រោមដើមឈើមានម្លប់ត្រឈឹងត្រឈៃ ដែលជាជម្រករបស់សត្វស្លាប និងត្រីជាច្រើនប្រភេទផងនោះ។

ក្នុងចំណោមស្ត្រីជាច្រើននាក់ អ្នកស្រី ផា ស្រីមុំ បានរៀបរាប់ឱ្យដឹងថា ខ្លួនបានចូលរួមជាសមាជិករបស់ក្រុមស្ត្រីទូកអ៊ុំនេះបាន ២ ទៅ ៣ឆ្នាំហើយ។ ក្រៅពីមុខរបរអ៊ុំទូកជូនភ្ញៀវទៅមើលព្រៃលិចទឹកនេះទៅ អ្នកស្រីក៏នៅផ្ទះមើលថែកូន ៤នាក់ និងមានស្វាមីជាអ្នកនេសាទ។ បន្ថែមពីនោះ អ្នកស្រីក៏អាចកែច្នៃត្រីនៅពេលណាដែលស្វាមីនេសាទបានច្រើន។

ថ្វីត្បិតថា អ្នកស្រី និងស្វាមីមិនបានទទួលសាលាទទួលការសិក្សាអប់រំខ្ពង់ខ្ពស់ ប៉ុន្តែស្ត្រីវ័យ​៣០ឆ្នាំប្លាយរូបនេះបានប្ដេជ្ញា និងជំរុញកូនៗឱ្យបានរៀបចប់គ្រប់គ្នា ម្លោះហើយបានជាអ្នកស្រីត្រូវរកចំណូលបន្ថែមទៀតសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ការសិក្សារបស់កូនៗ។

អ្នកស្រីបានឱ្យដឹងថា ៖

«នៅទីនេះមានទូកប្រហែល ៨០ សម្រាប់អ៊ុំជូនភ្ញៀវ ប៉ុន្តែប្រធានសហគមន៍គាត់ជាអ្នកបែងចែកកាលវិភាគ និយាយទៅយើងអត់អ៊ុំរាល់ថ្ងៃទេ ហើយពេលដល់វេនយើងអ៊ុំហ្នឹង គឺយើងត្រូវចាប់ឆ្នោតទៀត អ៊ីចឹងបើសិនមានភ្ញៀវច្រើន យើងអាចអ៊ុំបានមួយថ្ងៃ២ជើង តែបើមិនសូវ​មានទេក៏បានតែមួយជើង»។

យ៉ាងណាក៏ដោយ សម្រាប់តែអ្នកស្រី ទោះអាចរកបានតិចក្ដី ច្រើនក្ដី ក៏ជាកម្លាំងញើសឈាម និងជាការជួយរកចំណូលបន្ថែម ដោយមិនពឹងតែលើស្វាមីតែម្នាក់។ ម្យ៉ាងទៀត អ្នកស្រីក៏ត្រូវផ្គត់ផ្គង់កូនដែលកំពុងរៀននៅថ្នាក់បឋមសិក្សា និងអនុវិទ្យាល័យផងដែរ។

អ៊ុំទូកបណ្ដើរ អ្នកស្រី ផា ស្រីមុំ បន្តឱ្យដឹងទៀតថា ស្ត្រីនៅក្នុងសហគមន៍នេះមានការសប្បាយចិត្តច្រើនបន្ទាប់ពីពួកគេមានការងារធ្វើនៅក្នុងតំបន់ទេសចរណ៍ដូចសព្វថ្ងៃនេះ។

ដោយឡែកសម្រាប់ការលំបាកនានា អ្នកស្រីបានអះអាងថាមិនមាននោះទេ​ ព្រោះខ្លួនជាអ្នកកើត និងធំធាត់នៅក្នុងតំបន់នេះស្រាប់ ដូច្នេះការអ៊ុំទូកគឺជារឿងដែលអ្នកស្រីតែងធ្វើរាល់ថ្ងៃទៅហើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកស្រីចង់ឱ្យតែមានភ្ញៀវច្រើនៗ នឹងអាលបានអ៊ុំជូនភ្ញៀវបានច្រើនជើងដូចគ្នា។ យ៉ាងណាមិញ​ អ្នកស្រីបានកត់សម្គាល់ឃើញថា បច្ចុប្បន្នចំនួនភ្ញៀវទេសចរដែលទៅទស្សនាសហគមន៍មានការកើនឡើងច្រើនបើធៀបនឹងរដូវកាលកូវីដកន្លងទៅ ប៉ុន្តែនៅមិនទាន់ច្រើនដូចគ្រាមុនជំងឺកូវីដនៅឡើយទេ។

ដូច្នេះហើយ អ្នកស្រីក៏ដូចជាស្ត្រីផ្សេងទៀតក្នុងសហគមន៍បានអំពាវនាវឱ្យទេសចរក្នុងស្រុកជួយគាំទ្រ និងទៅលេងតំបន់សហគមន៍ឱ្យបានច្រើនកុះករ ព្រោះវាមិនត្រឹមតែអាចជួយសេដ្ឋកិច្ច ប្រជាសហគមន៍ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាការរួមចំណែកគាំទ្រការអប់រំរបស់កុមារក្នុងសហគមន៍ទៀតផង៕