ត្រីងៀតសមុទ្រ ឬយើងហៅថា stockfish បានក្លាយទៅជាស្លាកសញ្ញាផលិតផលដែលបានភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងពាណិជ្ជកម្មរវាងប្រទេសន័រវេសដែលជាអ្នកផលិត និងប្រទេសនីហ្ស៊េរីយ៉ាជាអ្នកប្រើប្រាស់អស់រយៈពេលរាប់សិបទសវត្សរ៍មកហើយ។ ត្រីងៀតសមុទ្រដែលន័រវេសផលិតទាំងអស់ជារៀងរាល់ឆ្នាំគឺត្រូវបាននាំចេញសុទ្ធសាធទៅកាន់អតិថិជនរបស់ខ្លួនតែមួយគត់គឺនៅក្នុងប្រទេសនីហ្ស៊េរីយ៉ាក្នុងចំណែកដល់ទៅ៩៩,៩៩ភាគរយខណៈដែលមួយចំនួនតិចបំផុតត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងទីផ្សារក្នុងស្រុក ហើយក៏មិនមានអតិថិជនណាផ្សេងក្រៅពីប្រទេសអាហ្វ្រិកមួយនេះដែរ។

Stockfish នៅនីហ្ស៊េរីយ៉ា គឺជាអាហារដែលសំបូរប្រូតេអីន និងពេញនិយមបំផុតសម្រាប់ពលរដ្ឋគ្រប់គ្នា ប៉ុន្តែតម្លៃរបសវាខ្ពស់ជាងអាហារផ្សេងទៀតខ្លាំងផងដែរ ពោលគឺទៅដល់៦៥ដុល្លារក្នុងមួយគីឡូក្រាម ខណៈដែលត្រីស្រស់ៗសម្រាប់ធ្វើជាត្រីងៀតដែលន័រវេសទិញមកមានតម្លៃមិនដល់៥ដុល្លារក្នុងមួយគីឡូនោះឡើយ។ ផលិតកម្មផលិតត្រីងៀតប្រភេទនេះគឺមិនអាចធ្វើនៅនីហ្ស៊េរីយ៉ាបានឡើយ ដោយវាចាំបាច់ធ្វើការនាំចូលទាំងស្រុងពីប្រទេសន័រវេសដែលមានចំងាយដល់ទៅ១០០០ម៉ាល ឬប្រមាណជាជាង១៦០០គីឡូម៉ែត្រ។

ត្រឡប់ទៅកាលពី៣០ឆ្នាំនៅពេលដែលនីហ្ស៊េរីយ៉ាមិនទាន់ស្គាល់រសជាតិនៃសង្គ្រាមស៊ីវិលនោះពលរដ្ឋបានប្រើប្រាស់ចំណីអាហារជាប្រពៃណីរបស់ពួកគេជាធម្មតា ប៉ុន្តែក្នុងអំឡុងពេលសង្គ្រាមរ៉ាំរ៉ៃនៅទីនេះប្រទេសនីហ្ស៊េរីយ៉ាបានបាត់បង់ជីវិតពលរដ្ឋដោយសារភាពអត់ឃ្លានដល់ទៅរាប់លាននាក់ ហើយក្នុងចំណោមជំនួយមនុស្សធម៌ជាច្រើនប្រទេសន័រវេសបានធ្វើការបញ្ជូនត្រីងៀត stockfish ទាំងនោះមកឲ្យពលរដ្ឋនីហ្ស៊េរីយ៉ា។ គ្រានោះហើយដែលវាបានក្លាយទៅជាពេលវេលាដែលទំនាក់ទំនងផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចនៃផលិតផលកសិកម្មមួយនេះបានចាប់ផ្តើមកកើតឡើងមកទល់បច្ចុប្បន្ន។

ប្រភេទត្រីមួយចំនួនដែលអាចធ្វើទៅជា stockfish បានមានរស់នៅភាគច្រើនតែនៅតំបន់មួយនៃប្រទេសន័រវេសប៉ុណ្ណោះ បូករួមទាំងអាកាសធាតុអំណោយផលខ្លាំងដល់ការសម្ងួតផង។

ត្រីទាំងនោះត្រូវបានវះស្អាត និងកាត់ក្បាល កាត់ខ្លួនចេញពីគ្នា ហើយសំដិលនៅលើទីធ្លាហាលដ៏ធំមួយជាកន្លែងដែលអាចផ្ទុកត្រីបានទៅដល់រាប់តោន ហើយវាត្រូវបន្តសម្ងួតតទុកចោលនៅទីនោះរយៈពេល៣ខែទម្រាំអាចយកមកវាមកវេចខ្ចប់ និងដឹកចេញតាមនាវាដោយប្រើប្រាស់រយៈពេលជាច្រើនសប្តាហ៍មុនពេលវាអាចទៅដល់នីហ្ស៊េរីយ៉ា។

លក្ខណៈពិសេសរបស់ត្រីងៀត stockfish គឺវាត្រូវបានហាលនៅក្នុងតំបន់ដែលមានសិតុណ្ហភាពក្រោម ១០ ទៅ ២០អង្សារ ដែលមានអាចធ្វើឲ្យត្រីស្ងួតល្អ និងស្ងួតខ្លាំងតែមិនកក ហើយមិនមានសត្វល្អិត ឬសូម្បីសត្វចាបមករំខានឡើយ។ នៅពេលដែលសម្ងួតគ្រប់អាយុត្រីទាំងនោះនឹងអាចរក្សាទុកក្នុងការប្រើប្រាស់បានរហូតទៅដល់៣ឆ្នាំ។

កត្តាមួយនេះស្ថិតនៅក្នុងចំណោមកត្តាផ្សេងទៀតដូចជាបញ្ហាកើនឡើងនៃតម្លៃថាមពលការដឹកជញ្ជូនឆ្ងាយ និងអាចរក្សាទុកបានយូរផង ដែលវាបានធ្វើឲ្យ stockfish ពីត្រីដែលមានតម្លៃត្រឹមតែ៥ដុល្លារក្លាយទៅជាត្រីដែលមានតម្លៃដល់ទៅ៦៥ដុល្លារក្នុងមួយគីឡូក្រាម៕